Κύριε διευθυντά
Μας είχε καταϋποχρεώσει εμάς, τους Ελληνες της Ελλάδος και της Κύπρου, ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ, που πέθανε στις 29 ∆εκεμβρίου 2024, πάνω από εκατοχρονίτης.
Λύσσαξε κυριολεκτικώς να άρει το εμπάργκο όπλων προς την Τουρκία, εμπάργκο που το Κογκρέσο των ΗΠΑ είχε επιβάλει στην Τουρκία μετά την εισβολή του 1974 στην Κύπρο. Kαι αυτό ενώ, πριν εκλεγεί, υποστήριζε με πάθος το εμπάργκο.
Λεπτομερής αμερικανική περιγραφή (δυστυχώς αγγλόφωνη μόνον μέχρι σήμερα) του μεγάλου κατορθώματος του Κάρτερ υπάρχει στο ∆ιαδίκτυο στον σύνδεσμο: https://time.com/archive/6880055/nation-the-right-thing-for-america/ Ο Τζον Μπρεδήμας, μέσα στο Κογκρέσο, του είχε πετάξει στα μούτρα τις προεκλογικές του υποσχέσεις…
Χρήσιμη, πάντως, η μνήμη του Κάρτερ για να μας θυμίζει πόσο αξίζουν τα λόγια προ των εκλογών και πόσο οι συμμαχίες ανισχύρων με τους ισχυρούς. Και, ακόμη περισσότερο, πόσο αξίζει η ηθική των και τάχα θρήσκων, αυτών που, σαν τον Κάρτερ, διαφημίζουν συνεχώς την πίστη τους σε Θεό και ηθική. Μέγιστα μαθήματα! Ιδίως διότι τα μέσα μαζικής επικοινωνίας των ΗΠΑ και ο φυγόπονος ελληνόφωνος αντίλαλός τους περιγράφουν τον εκλιπόντα περίπου ως άγιο. Εμείς, καλό είναι να μην τον ξεχνάμε, όποτε ακούμε ή διαβάζουμε για τους και τάχα ισχυρούς συμμαχικούς δεσμούς με ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ κ.λπ. «…[Δ]εν είν’ εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλή. …». Το ζήτημα είναι να καταστήσουμε τη χώρα μας ισχυρή, ώστε να μην έχει τόσο συχνά «χρεία» συμμάχων, ψευδολόγων ή μη.
