Kύριε διευθυντά
Εχουμε συνηθίσει να μη μας απασχολεί ιδιαίτερα η αισθητική των δημόσιων χώρων των πόλεων με την άποψη ότι το ενδιαφέρον περιορίζεται στα του οίκου μας και τα λοιπά αφορούν τον ∆ήμο ή την Περιφέρεια ανάλογα με την κατανομή των αρμοδιοτήτων.
Ως γνωστόν, η Αθήνα δεν έχει ιδιαίτερα πολλούς μεγάλους ελεύθερους χώρους, όπως πλατείες και πάρκα, εντούτοις τελευταία παρατηρείται το φαινόμενο να καταλαμβάνεται επιφάνεια αυτών των χώρων από τα λεγόμενα σπιτάκια ανακύκλωσης της εταιρείας TEXAN. ∆εν θα αναφερθώ σε όσα έχουν γραφτεί σχετικά με τη Σύμβαση, διότι δεν τα γνωρίζω. Το θέμα όμως είναι ότι η πλατεία Βικτωρίας, η οδός Τοσίτσα πλάι στο Πολυτεχνείο, η είσοδος του πάρκου Ελευθερίας, η πλατεία στον Νέο Κόσμο, από τους χώρους που γνωρίζω, έχουν εξωραϊσθεί με αυτές τις κατασκευές στις οποίες προστέθηκε και ένα ξύλινο σπιτάκι για τον/την επόπτη της καλής λειτουργίας του τεχνικού εξοπλισμού. Νομίζω ότι στα τόσα εκατομμύρια αυτής της επένδυσης θα μπορούσε να περιληφθεί και η δαπάνη για έναν στεγασμένο ισόγειο χώρο, αντί για την τοποθέτηση σε υπαίθρια πάρκα με αυτό το βάρβαρο αισθητικό αποτέλεσμα. Προφανώς κάποια αρχή θα πρέπει να έδωσε την άδεια.
Το αποκορύφωμα αυτών των εγκαταστάσεων ευρίσκεται στο πάρκο Ελευθερίας, μπροστά στο άγαλμα του Ελευθερίου Βενιζέλου και πλάι στο Μέγαρο Μουσικής, όπου ο περαστικός αντικρίζει ένα κοντέινερ και την απορία διαδέχεται η εξήγηση ότι πρόκειται για δημόσια τουαλέτα με τρεις καμπίνες για άνδρες, γυναίκες, και ΑμεΑ ή μητέρες βρεφών. Ποιος εγκέφαλος είχε αυτή τη φαεινή ιδέα και ποιους πρόκειται να εξυπηρετήσει;
Σημειωτέον ότι 20 μέτρα πιο κάτω στην είσοδο του σταθμού μετρό υπάρχει τουαλέτα με πιο ευπρόσωπη εμφάνιση και χωρίς να προσβάλλει την αισθητική του χώρου.
Γιάννης Στάικος
Aθήνα
