Κύριε διευθυντά
Μια παλιά φωτογραφία της στολισμένης οδού Σταδίου τις γιορτινές ημέρες του ∆εκεμβρίου, η αναφορά στη θρυλική «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΓΟΡΑ», όπως γράφει o κ. Νίκος Βατόπουλος (φ. 21/12) και η σχετική διαφημιστική καταχώριση, με γύρισαν χρόνια πίσω και με συγκίνησαν βαθύτατα.
Ηταν το 1896, όταν ο παππούς μου Παναγής Δρακάτος με τον αδελφό του Βασίλη, έκλεισαν το κατάστημά τους στην Κωνσταντινούπολη την BAZAAR PANELINIQUE και ήρθαν στην Αθήνα. Σχεδόν αμέσως ίδρυσαν στην οδό Σταδίου 9 την «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΓΟΡΑ».
Αρχικά το κατάστημα είχε 13 βιτρίνες με κάποιες που έβλεπαν προς την Πλατεία Κολοκοτρώνη και την Παλαιά Βουλή*.
Στην περίοδο της Κατοχής, οι Γερμανοί χώρισαν στη μέση τον χώρο του καταστήματος κτίζοντας έναν τοίχο και μετέτρεψαν το τμήμα προς την Πλατεία σε αποθηκευτικό χώρο. Αργότερα κτίστηκε εκεί το ξενοδοχείο Ατενέ Παλλάς. Μετά τον παππού μου την επιχείρηση ανέλαβε ο πατέρας μας Νικόλαος. Το 1957, ύστερα από τις σπουδές μου στην Αγγλία και τη στρατιωτική μου θητεία, μπήκα κι εγώ στην επιχείρηση, τέσσερα δε χρόνια αργότερα ο αδελφός μου Παύλος.
Πόσα χρόνια, πόσες στιγμές δεν έζησα μέσα σε αυτό το κατάστημα! Αλλοτε χαρούμενες και άλλοτε αγωνιώδεις. Κυρίως τις γιορτές ξενυχτούσα μέχρι αργά εκεί μέσα. Ποτέ δεν είχα απουσιάσει ή διασκεδάσει σε περίοδο Δεκεμβρίου. Μόνο μια χρονιά πήγα στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία» σε χορό του Παναθηναϊκού. Ακόμα και σήμερα παραμένω… καταπράσινος και μικρομέτοχος! Η περίπτωση επέβαλε σμόκιν κι έτσι επιδιόρθωσα το σμόκιν του πατέρα μου στα μέτρα μου. Ξενύχτησα και το πρωί ντυμένος έτσι… επίσημα πήγα να φάω ένα γιαούρτι στην Ομόνοια και μετά ν’ ανοίξω το κατάστημα!
Τι να πρωτοθυμηθώ, άπειρες οι αναμνήσεις μου, άλλοτε μικρές και καθημερινές, άλλοτε σημαντικές και καθοριστικές.
Είναι δύσκολα τα γηρατειά που περνάω σήμερα στα 93 μου. Με κατακλύζουν οι αναμνήσεις, συχνά δακρύζω, αλλά είμαι πάντα ευγνώμων.
* Ιστορικά σχόλια του ιδιαίτερου γραμματέως Στεφ. Ι. Στεφάνου: «Μια άλλη φορά ο Λευτέρης ενέσκηψε σαν θύελλα στο Υπουργικό Συμβούλιο, είπε κάτι στο αυτί του παππού του και ο Πρόεδρος άφησε την διεύθυνση της συνεδρίασης στον αντιπρόεδρο Μιχαλακόπουλο, ζήτησε συγγνώμη και έφυγε με τον εγγονό του. Τι είχε συμβεί; Ο Λευτέρης είχε δει ένα αυτοκινητάκι στη βιτρίνα της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΑΓΟΡΑΣ και ξεσήκωσε τον παππού του να πάει να του το αγοράσει. Οταν επέστρεψε και είπε τι συνέβη, ένας από τους φίλους του υπουργούς του είπε. “Δόξα Σοι ο Θεός κύριε Πρόεδρε που βρέθηκε και ένας άνθρωπος, έστω και τόσος δα, να καθίσει στο σβέρκο σας αφού, όπως λένε οι αντίπαλοί σας, εσείς έχετε καθίσει τόσα χρόνια στο σβέρκο όλων των Ελλήνων”.
Και ο Πρόεδρος και το Υπουργικό Συμβούλιο γέλασαν με την καρδιά τους…».
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ν. ∆ΡΑΚΑΤΟΣ
