Κύριε διευθυντά
Με αφορμή άρθρο του εκλεκτού συνεργάτη σας κ. Πάσχου Μανδραβέλη στην «Καθημερινή» της Κυριακής της 24ης Νοεμβρίου, με τίτλο «Καλά και άδικα νέα στη φορολογία», θεωρώ ότι πρέπει να διευκρινιστεί το εξής.
Δεν αποδίδει την πραγματικότητα το να θεωρούμε ότι το προϊόν του κεφαλαίου φορολογείται με μόνον 5% σε αντίθεση με άλλες μορφές εισοδήματος που φορολογούνται με υψηλότερους συντελεστές. Και τούτο διότι η φορολογία του 5% είναι απλώς η δεύτερη φάση της φορολογίας των κερδών της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Πριν επιβληθεί ο φόρος αυτός τα κέρδη της εταιρείας έχουν ήδη φορολογηθεί με συντελεστή 22% και ο φόρος του 5% επιβάλλεται επί του εναπομείναντος 78% των κερδών. Αρα αν κάποιος βάλει τα χρήματά του σε μία εταιρεία, τα τυχόν κέρδη της που θα καταλήξουν στην τσέπη του θα έχουν φορολογηθεί με 22%, και επιπλέον το 5% επί του 78%, που ισούται με 3,9%, ήτοι συνολικά θα έχουν φορολογηθεί με 25,9%.
Ο συντελεστής αυτός είναι βεβαίως χαμηλότερος από ό,τι για κάποιες περιπτώσεις πολύ υψηλών εισοδημάτων από άλλες πηγές, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πολύ χαμηλός και σκανδαλώδης, διότι ενσωματώνει τον επενδυτικό κίνδυνο αυτής της μορφής εισοδήματος. Για να υπάρξει μέρισμα και να φορολογηθεί, πρέπει κατ’ αρχήν η επιχείρηση να έχει κέρδη, πράγμα καθόλου βέβαιο, ενώ σε κάθε περίπτωση διατρέχει τον κίνδυνο η επιχείρηση να μην πάει καλά και να κλείσει, οπότε δεν χάνει μόνον το μέρισμα αλλά και όλα τα χρήματα που έχει επενδύσει.
Το να λέμε ότι ο φορολογικός συντελεστής του μετόχου είναι 5%, αγνοώντας το 22% που έχει εισπραχθεί από τη φορολογική αρχή στην πηγή, είναι εξίσου παράλογο όσο το να λέμε ότι ο συντελεστής φορολογίας των μισθωτών είναι μηδέν, διότι ο φόρος μισθωτών υπηρεσιών παρακρατείται από τον εργοδότη και αποδίδεται από αυτόν στο Δημόσιο, ενώ ο μισθωτός εισπράττει το καθαρό ποσό.
