Κύριε διευθυντά
Στις πάλαι ποτέ σοβιετικές δημοκρατίες, όταν ένα σημαίνον ιθύνον μέλος τους έπεφτε σε δυσμένεια, πρώτο μέλημα του καθεστώτος ήταν η εξάλειψη κάθε ίχνους ύπαρξής του. Με τη διαγραφή γραπτών κειμένων του στον Τύπο, κατάσχεση βιβλίων του, απαγόρευση κάθε γραπτής ή προφορικής μνημόνευσής του κ.λπ.
Κάτι ανάλογο όμως συμβαίνει και στη δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα μας, όπου η προφορά ή δημοσίευση του ονόματος Ιωάννης Μεταξάς εκλαμβάνεται ως αντιδημοκρατική εκδήλωση που επισύρει αποδοκιμασία και κακόβουλους χαρακτηρισμούς για τον συγγραφέα.
Απόδειξη των ανωτέρω αποτελεί και η, κάθε χρόνο, μηδαμινή ή φειδωλή αναφορά στον πρωταγωνιστή της 28ης Οκτωβρίου 1940 κατά τις επετείους της ιστορικής αυτής ημερομηνίας καθώς και η εξάλειψη κάθε μνείας του ρόλου του Γεωργίου Β΄, στον οποίο μαζί με τον Ι. Μεταξά, μας αρέσει δεν μας αρέσει, οφείλουμε την ένταξη της χώρας μας στην ομάδα των κρατών νικητών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
*Πρέσβυς ε.τ., Χολαργός
