Κύριε διευθυντά
Η καρτερία και η υπομονή σήμερα με τα τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος, είναι βασικές και απαραίτητες αρετές. Υπομονή στην οικογένεια, στα παιδιά, στις συζυγικές σχέσεις, στις θλίψεις, στις αντιξοότητες, στον πόνο, στη φτώχεια, στην ανεργία, στις στερήσεις, τις ασθένειες, ακόμη και στον αδόκητο θάνατο αγαπημένων προσώπων. Υπομονή στους νέους που ετοιμάζονται πυρετωδώς για ανώτερες σπουδές προκειμένου να εξασφαλίσουν τη μελλοντική τους αποκατάσταση.
Η υπομονή αποτελεί το επιστέγασμα διαρκούς προσωπικού αγώνα και ακαταμάχητης θέλησης μέσα σε έναν κόσμο αντιξοοτήτων, σκανδάλων, αδικιών, συκοφαντιών και ποικίλων δοκιμασιών. Χωρίς υπομονή η ζωή γίνεται αγχώδης, ανασφαλής και βασανιστική. Η απουσία της αρετής αυτής είναι πολλές φορές ο κύριος λόγος διαζυγίων, διαλύσεως οικογενειών, τορπίλης μακρόχρονων φιλικών σχέσεων, καθώς και των συγκρούσεων μεταξύ οπαδών κοινωνικών ομάδων και τάξεων. Η υπομονή μπορεί κάποιες φορές να φθάσει στα όριά της. Τότε ο υπομονετικός, ο οποίος έχει εξαντλήσει όλα τα αποθέματα των ψυχικών του δυνάμεων, κάνοντας διαρκώς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις, μπορεί να εκραγεί και τη θέση της υπομονής του να την καταλάβουν ο θυμός, η αγανάκτηση και η κατάθλιψη. Ο Χριστός, που υπέστη αδιαμαρτύρητα τους χλευασμούς, τα ραπίσματα, τις μαστιγώσεις και τον σταυρικό θάνατο, διαβεβαίωσε, «ο υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται» (Ματθ. 24,13). Στην υπομονή βρίσκεται η σωτηρία των ψυχών. Ο ιερός Χρυσόστομος λέει τα εξής: «Η υπομονή είναι η ρίζα όλων των αγαθών, μητέρα της ευσέβειας, κλάδος της ευφροσύνης, καρπός αμάραντος, πύργος ακαταμάχητος, λιμάνι που δεν ταράζεται από τις τρικυμίες». Η υπομονή διδάσκει να υπομένουμε με γενναιότητα τα παθήματα. Αποβαίνει γύμνασμα της φιλοσοφίας και διδάσκαλος της αρετής. Το όνομα της υπομονής είναι όνομα πολλών ιδρώτων και πολλής καρτερίας.
Ο σύγχρονος Γέροντας Οσιος Παΐσιος τόνιζε «την υπομονή πάντα να την κρατάς, γιατί είναι το μεγαλύτερο φάρμακο, που θεραπεύει τις μακροχρόνιες δοκιμασίες, διότι πολλές δοκιμασίες μόνο με την υπομονή περνούν, όπως και τα χιόνια και οι παγωνιές περνούν μόνο με την υπομονή, να έρθει η άνοιξη, για να λιώσουν με τις λιακάδες».
*Δικηγόρος, Κατερίνη
