Κύριε διευθυντά
Με αφορμή την επέτειο του ΟΧΙ που γιορτάσαμε πρόσφατα, θυμήθηκα ένα γεγονός με τους Γερμανούς που έλαβε χώρα στην ιδιαίτερη πατρίδα μου το χωριό Μάρμαρα Φθιώτιδος.
Ηταν γύρω στις 20 Μαΐου και ο ουρανός του χωριού, όπως διηγούνται οι αυτόπτες μάρτυρες, είχε μαυρίσει από γερμανικά πολεμικά αεροπλάνα, τα οποία μετέφεραν αλεξιπτωτιστές για την Κρήτη και συγκεκριμένα για το Μάλεμε Χανίων. Το καθένα μετέφερε 25 άνδρες. Ενα απ’ αυτά τα αεροπλάνα έπεσε, εκ βλάβης, 1,5 χλμ. έξωθεν του χωριού. Από τους 25 οι έξι πρόλαβαν και έπεσαν με το αλεξίπτωτό τους και οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν με την πτώση του αεροπλάνου. Από τους έξι οι δύο σκοτώθηκαν πέφτοντας και οι υπόλοιποι τέσσερις με μικροτραυματισμούς διεσώθησαν και περισυνελέγησαν από κατοίκους του χωριού σε διάφορα μέρη της γύρω περιοχής.
Τους τέσσερις αυτούς Γερμανούς στρατιώτες τους έφεραν μέσα στο χωριό και τους παρέδωσαν στην Οργάνωση, που ήταν τότε του ΕΑΜ. Ακόμη δεν είχε διχασθεί το χωριό και οι κάτοικοί του λειτουργούσαν ενωμένοι. Αν και εκφράστηκαν έντονα και άλλες γνώμες περί εκτελέσεώς τους κ.λπ., τελικώς επικράτησε η άποψη, από τον φόβο των αντιποίνων, να τους μεταφέρουν με άλογα στη Μονάδα τους και έτσι τους παρέδωσαν στη Μακρακώμη, 35 χλμ. μακράν του χωριού, που ήταν η έδρα τους. Στην όλη διαδικασία βοήθησε πολύ και ο δάσκαλος του χωριού Κωνσταντίνος Παπανικολάου, ο οποίος γνώριζε γερμανικά και έκανε εύκολη τη συνεννόηση.
Μετά μία εβδομάδα αφίχθη στο χωριό Γερμανός αξιωματικός, ο οποίος αφού τους ευχαρίστησε για την πράξη τους, τους είπε τι ανάγκες έχουν για να τους κάνουν κάποιο δώρο…
Οι Μαρμαριώτες ζήτησαν τρόφιμα και πράγματι σε λίγες ημέρες έξι άλογα φορτωμένα έφεραν διάφορα είδη τροφίμων και τα εναπέθεσαν στο Σχολείο για φύλαξη και διανομή. Ομως υπήρξαν κλοπές, το έμαθαν αυτό οι Γερμανοί, έκαναν ανακρίσεις και επέβαλαν κυρώσεις (ξυλοδαρμούς).
Οι Γερμανοί έκαψαν τη Σπερχειάδα και τα γύρω χωριά και κατόπιν ανέβηκαν στα Μάρμαρα, όλοι οι δε κάτοικοι του χωριού από φόβο το είχαν εγκαταλείψει. Ομως οι Γερμανοί στρατιώτες μπήκαν συντεταγμένοι στους δρόμους του χωριού και με αυστηρές εντολές δεν πείραξαν απολύτως τίποτε. Οι Γερμανοί ήταν σκληροί και απάνθρωποι μόνο σε περιπτώσεις δολιοφθορών, οπότε επέβαλαν πολλαπλάσια αντίποινα. Στις κανονικές μάχες εσέβοντο και τιμούσαν τους αντιπάλους τους, όπως π.χ. συνέβη στο Ρούπελ που ακόμη και όπλα παρουσίασαν στους Ελληνες μαχητές.
*Οφθαλμίατρος, Λάρισα
