Κύριε διευθυντά
Η σειρά των βιβλίων που συνόδευαν τις τελευταίες εβδομάδες την «Κυριακάτικη Καθημερινή» με τον γενικό τίτλο «Η εποχή των βασιλέων», με έκανε να ψάξω στα χαρτιά μου να ξαναβρώ ένα μικρό φυλλάδιο τυπωμένο στην Αθήνα του 1892 «Επί τοις αργυροίς γάμοις των βασιλέων ευχή» του Φ. Παρασκευόπουλου. Στο μικρό αυτό φυλλάδιο των τεσσάρων μόλις σελίδων που περιέχεται «Μετάφρασις επιστολής της τυφλής και κωφαλάλου Αμερικανής ενδεκαέτιδος παιδίσκης Ελένης Κέλερ, εκπαιδευομένης υπό την επίβλεψιν του εξόχου διευθυντού της Σχολής των Τυφλών και συμπολίτου ημών Μιχαήλ Ανάγνου, εις ζώσαν πίστωσιν της ευεργετικής δράσεως τοιούτων σχολών». Στην επιστολή της η μικρή Ελεν Κέλερ παρακαλεί τον Φ. Παρασκευόπουλο να δώσει έγκλειστο επιστολή της στην αγαπημένη σας βασίλισσα Ολγα με την ευκαιρία των αργυρών της γάμων.
«Παρακαλώ να ειπής εις την Αυτής Μεγαλειότητα ότι είμαι μικρός λευκόπτερος άγγελος αγάπης και πετώ προς Αυτήν διά μέσου του κόσμου. Ελπίζω ότι θέλει με δεχθή φιλοφρόνως και συγχωρήσει ευμενώς την συμπαθούσαν παιδίσκην ήτις εξέπεμψε τον άγγελόν της.
Εν Βοστώνη τη 15 Φεβρουαρίου 1892».
Το μικρό αυτό γραμματάκι είναι νομίζω ένα άγνωστο μέχρι στιγμής τεκμήριο που κρύβει μέσα του πολλή τρυφερότητα και ευαισθησία. Δεν γνωρίζω αν το έλαβε η βασίλισσα Ολγα και αν απάντησε.
Την Ελεν Κέλερ (1880-1968) γνώρισε το ελληνικό κοινό από το θεατρικό έργο το «Θαύμα της Αννας Σάλιβαν» που ανέβασε η Ελλη Λαμπέτη το 1961-1962.
Τυφλή, κωφάλαλη ήδη από τη νηπιακή της ηλικία, κατάφερε με τη βοήθεια της δασκάλας της Αν Σάλιβαν όχι μόνο να επικοινωνεί με τους γύρω της, να γράφει και να διαβάζει αγγλικά και ελληνικά, αλλά να πάρει και πτυχίο πανεπιστημίου.
Πήρε επίσης τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα από τα Πανεπιστήμια της Γλασκώβης, του Χάρβαρντ και του Temple.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι την Αν Σάλιβαν έβαλε στη ζωή της ο Μιχ. Ανάγνος, Ελληνας από το Περτούλι, διευθυντής του Ινστιτούτου Τυφλών Perkins της Βοστώνης.
Στην αυτοβιογραφία της η Ελεν Κέλερ γράφει: «Νομίζω ότι τα ελληνικά είναι η πιο όμορφη γλώσσα που ξέρω. Αν είναι αλήθεια ότι το βιολί είναι το πιο μουσικό από όλα τα όργανα, τότε τα ελληνικά είναι το βιολί της ανθρώπινης σκέψης…».
