Κύριε διευθυντά
Σήμερα Τρίτη 5 Νοεμβρίου αποφασίζουν οι ψηφοφόροι των ΗΠΑ. Κατά πάσα πιθανότητα, το τελικό αποτέλεσμα δεν θα γίνει γνωστό πριν από την Παρασκευή εξαιτίας μικρών (ίσως αμφισβητούμενων) διαφορών στις καταμετρήσεις ορισμένων πολιτειών.
Η ανακοίνωση του νικητή επόμενου προέδρου των ΗΠΑ, είτε πρόκειται για τον Τραμπ είτε για τη Χάρις, θα συνοδεύεται και από την επιλογή ∆ημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία. Το προεδρικό βέτο, παρά τη συνταγματική του κατοχύρωση, δεν θα μπορούσε να υπερκεράσει σε σταθερή βάση τις βουλήσεις των πολιτειακών αντιπροσωπειών, ακόμη και αν οι θέσεις τους διίστανται. Οι δημοκρατικοί θεσμοί που κυβερνούν τις ΗΠΑ θα μπορούν ίσως κατά καιρούς να παρακαμφθούν, αλλά δεν μπορούν να καταργηθούν.
Καμία εκλογή προέδρου των ΗΠΑ από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα δεν επηρεάζει τόσο έντονα και τόσο ευρέως την παγκόσμια σκηνή όσο η σημερινή. ∆εν πρόκειται μόνον για την ακραία επιλογή του απολυταρχικού, επιθετικού Τραμπ εναντίον της δημοκρατικής, παραδοσιακής Χάρις. Οποιος από τους δύο και αν εκλεγεί, οι ΗΠΑ θα παραμείνουν βαθιά διηρημένες, κοινωνικά πολλαπλά διασπασμένες σε πολιτειακό και σε εθνικό επίπεδο. Αναρωτηθείτε ενδεικτικά, ποιες κοινές αρχές διακυβέρνησης μπορούν να συνδέσουν στις μέρες μας την παραδοσιακή, ευρωπαϊκότροπη Νέα Αγγλία (Μασαχουσέτη, Κονέκτικατ, Νιου Χαμσάιρ, κ.ά.) με τις ισπανόφωνες, λατινοαμερικανικές πολιτείες με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών, όπως η Αριζόνα και το Νέο Μεξικό;
Οι λαϊκές ομάδες που υποστηρίζουν τον Τραμπ είναι αποφασισμένες να τον εκλέξουν στον προεδρικό θώκο πάση θυσία. Είτε το καταφέρουν είτε όχι, θα παραμείνουν αναμφίβολα μία συμπαγής, ανατρεπτική αντιπολίτευση σε κάθε πτυχή διακυβέρνησης της νέας προεδρίας, εντός και εκτός των ΗΠΑ. Σε λίγες εβδομάδες θα μιλάμε πλέον για μια διαφοροποιημένη ηγέτιδα δύναμη της υφηλίου, με νέες προοπτικές συμμαχιών, πολέμου και ειρήνης για τον 21ο αιώνα.
