Κύριε διευθυντά
Σύμφωνα με έρευνα του Ευρωβαρόμετρου (Φεβρουάριος – Μάρτιος 2024), το 97% των συμπολιτών μας, οι οποίοι αναγκάστηκαν να δωροδοκήσουν ή έλαβαν γνώση δωροδοκίας τρίτων, στο πλαίσιο συναλλαγών τους με τη ∆ημόσια ∆ιοίκηση και Αυτοδιοίκηση, δεν κατήγγειλαν το γεγονός.
Οι λόγοι αποσιώπησης, κατά δήλωσή τους, είναι κυρίως η ατιμωρησία των υπαιτίων, καθώς και η δυσκολία απόδειξης της πράξης. Οι πρόσφατες δημοσιοποιημένες περιπτώσεις καταγγελιών παθητικής δωροδοκίας θα μπορούσαν να θεωρηθούν ευοίωνο μήνυμα, αλλά δεν προσφέρονται, αναγκαίως, για συναγωγή γενικότερου συμπεράσματος κοινωνικής ευαισθησίας και αντίδρασης. Η ανάγκη συνειδητοποίησης, από την κοινωνία, ότι η δωροδοκία (ενεργητική και παθητική) έχει απόλυτη απαξία και συνιστά παθογένεια απαιτεί μακρά πορεία διαπαιδαγώγησης, από τη μαθητική ηλικία. Η ποινική, εξάλλου, καταστολή, σε επίπεδο επίτασης της δίωξης και αυστηροποίησης των ποινών, απεδείχθη ότι δεν επαρκεί.
Κατά κοινή παραδοχή, ως, εν δυνάμει, αποτρεπτικοί παράγοντες μπορούν να θεωρηθούν, ενδεικτικώς, η εντατικοποίηση και απλούστευση των ψηφιακών συναλλαγών, η ριζική αναδιοργάνωση του ΕΣΥ και η αντιμετώπιση της χρονίως βραδυπορούσης Δικαιοσύνης. Θέλω να πιστεύω ότι ικανή προϋπόθεση για τον περιορισμό της παθογένειας σε σχετικά βραχυχρόνιο ορίζοντα θα μπορούσε να αποτελέσει η βελτιωμένη θέσπιση νόμων, χωρίς δηλαδή ασάφειες, χαριστικές εξαιρέσεις και ατελεύτητες περιπτωσιολογικές ρυθμίσεις. Η δυνατότητα χρήσης των υπηρεσιών, που παρέχονται από τη Δημόσια Διοίκηση, στο πλαίσιο κατανοητών από τον πολίτη ρυθμίσεων, δεν συντελεί, μόνον, στην εμπέδωση Κράτους Δικαίου, αλλά λειτουργεί αποτρεπτικά για τη χρήση παράνομων μεθόδων, που συχνά απολήγουν σε πράξεις δωροδοκίας.
*Αντιπρόεδρος Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ε.τ.
