Κύριε διευθυντά
Στο πρόσφατο άρθρο της «Καθημερινής» «Πρόστιμα και παράδοξα του (υπό διαβούλευση) νέου ΚΟΚ» υπάρχει πρόταση για νομιμοποίηση της «διήθησης» των δικύκλων (της διακίνησής τους δηλαδή μεταξύ των λωρίδων κυκλοφορίας) «υπό όρους». Παρότι κατανοώ την προσπάθεια του νομοθέτη να κωδικοποιήσει μια πρακτική για την οποία προφανώς υπάρχει νομοθετικό κενό, έχω πολλές επιφυλάξεις για τη συγκεκριμένη διάταξη και εξηγούμαι:
1. Ενα σοβαρό πρόβλημα που προκύπτει είναι ότι στην αλλαγή λωρίδας που μπορεί να επιλέξει ένα προπορευόμενο τετράτροχο η διαχωριστική γραμμή των λωρίδων (πάνω στην οποία μπορεί να βρίσκεται ένα δίκυκλο που ακολουθεί) συχνά βρίσκεται στα (2) τυφλά σημεία των (3) καθρεφτών που ελέγχουν την οπίσθια κυκλοφορία του προπορευόμενου οχήματος.
2. Θυμάμαι απόφαση δικαστηρίου στην οποία δικαιώθηκε οδηγός φορτηγού που χτύπησε μια οδηγό δικύκλου που βρισκόταν στο όριο των λωρίδων κυκλοφορίας γιατί το δικαστήριο δέχθηκε την περιορισμένη ορατότητα του οδηγού του φορτηγού και την «ιδία ευθύνη» παρουσία της οδηγού του δικύκλου στη συγκεκριμένη (αυξημένης επικινδυνότητας) θέση.
3. Η «υπό όρους» αποδοχή της «διήθησης» όπως η ασφαλής απόσταση ή η μεγαλύτερη ταχύτητα του δίτροχου σε σχέση με το τετράτροχο και δύσκολα ελέγχονται και φοβάμαι ότι θα αντιμετωπιστεί, στην πράξη, σαν «ψιλά γράμματα».
4. Η «στην κόψη του ξυραφιού» κυκλοφορία των δικύκλων στα κενά που αφήνουν τα τετράτροχα έχει καθιερωθεί στην πράξη εδώ και δεκαετίες (χωρίς να έχω αντιληφθεί ότι διώκεται) και δεν χρειάζεται, κατά τη γνώμη μου, νομοθετική επιβράβευση.
5. Μια γενικότερη διάταξη περί «επικίνδυνης οδήγησης», ένας όρος που αναφέρεται σε ΚΟΚ άλλων χωρών και περιλαμβάνει ένα φάσμα ενεργειών που είναι δύσκολο να κωδικοποιηθούν σε νόμο, ίσως θα αρκούσε για να διώκονται ακραίες συμπεριφορές οδηγών ανεξαρτήτως τύπου οχήματος.
*Συνταξιούχος παθολόγος
