Κύριε διευθυντά
Είμαι βέβαιος ότι η κυρία Ελενα Ακρίτα χρησιμοποίησε μια παροιμία απλώς για να δηλώσει μια αλήθεια. Το να φέρει όμως στο στόμα της το ιερό όνομα της «μάνας πλύστρας» δεν παύει από μόνο του να είναι βαρύ παράπτωμα. Για τους νεότερους αναγνώστες, «πλύστρες» ήταν φτωχές γυναίκες οι οποίες πήγαιναν στα σπίτια των ευκατάστατων οικογενειών για να κάνουν την μπουγάδα της οικογένειας σε μια εποχή που δεν υπήρχαν τα ηλεκτρικά πλυντήρια ρούχων. Ποιος όμως από εμάς τους παλιούς δεν γνωρίζει παραδείγματα από γιους αυτών των γυναικών που σπούδασαν στην Αθήνα τότε και έγιναν σπουδαίοι γιατροί, δικηγόροι και έφθασαν να γίνουν μέλη των Ανωτάτων Πνευματικών Ιδρυμάτων και της Οικονομίας. Πρόκειται πάντως κατά τη γνώμη μου για ανθρώπινο λάθος, το οποίο η κυρία Ακρίτα παραδέχθηκε αστραπιαία και καλόν θα είναι να το ξεχάσουμε. Αυτή είναι η άποψή μου και δηλώνω ότι βρίσκομαι κομματικά στην αντίπερα όχθη.
Η πιο πάνω υπόθεση όμως άθελά μου με βάζει στον πειρασμό να θυμηθώ μια στιχομυθία με έναν άνθρωπο που είχε, από όλους εκείνους με τους οποίους συνεργαζόμουν στην οικονομική μου δραστηριότητα, την πιο χαμηλή ακαδημαϊκή μόρφωση, δηλαδή δεν είχε τελειώσει το δημοτικό, γιατί μπάρκαρε από παιδί σαν μούτσος σε κάποιο χιώτικο καράβι. Ο ίδιος όμως είχε ένα μυαλό ξυράφι σε σύγκριση με τους πολλούς φίλους μου με ανώτατη μόρφωση. Εκανε πολλές δουλειές στη στεριά, μεταξύ άλλων πουλούσε λουλούδια στις ταβέρνες της παραλιακής. Κατάφερε με τη βοήθεια βουλευτού της Ν.Δ. της περιοχής των Αθηνών που καταγόταν από την ιδιαίτερη πατρίδα του να βγάλει άδεια ανθοπώλου στις Λαϊκές Αγορές. Σπουδαία υπόθεση. Στις εκλογές του 1981 υποστήριξε τον βουλευτή και μου έλεγε ότι του εξασφάλισε εγγυημένα 70 ψήφους. Ως γνωστόν, η Ν.Δ. έχασε τις εκλογές του 1981. Ο βουλευτής του εξελέγη πανηγυρικά. Εγώ θέλησα να τον παρηγορήσω λέγοντάς του πως είναι καλό να γίνονται αλλαγές στην εξουσία για να αποφεύγονται σκάνδαλα κ.λπ. «Με αυτό το μυαλό να κοιμάσαι», μου απάντησε. «Εγώ είμαι αριστερότερα από εσένα, αλλά δεν είμαι αγνώμονας στον άνθρωπο που με ευεργέτησε. Αν όμως εσύ νομίζεις ότι τώρα δεν θα έχουμε σκάνδαλα, κάνεις μεγάλο λάθος. Αυτών που φεύγουν το άντερο είναι λαδωμένο γιατί έχουν φάει από πάππου προς πάππο. Οι δικοί σου που ήρθαν τώρα είναι πεινασμένοι. Αυτούς να φοβάσαι». Δυστυχώς είχα την ατυχία να δω με τα μάτια μου ότι ο φίλος μου είχε απόλυτα δίκιο.
Η διαφθορά είναι χρόνιο φαινόμενο, παγκόσμιο δυστυχώς, και μάλιστα ευδοκιμεί και σε γνωστές μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως καλώς γνωρίζω. Ακούω και στην Ελλάδα καθημερινά παράπονα και για τη σημερινή διοίκηση. Οχι για την κορυφή αλλά για χαμηλότερα επίπεδα, σύμφωνα με την αρχή ότι «το ψάρι δεν βρωμά από το κεφάλι αλλά από τα εντόσθια». Σε όλους αυτούς απαντώ: «Γιατί αφού τα βλέπεις αυτά τα ανώμαλα, δεν τα γράφεις, όπως κάνω εγώ με τις επιστολές μου; Διαφορετικά να μη μιλάς». «Δεν είσαι καλά, θέλεις να βρω τον μπελά μου;» η απάντηση. Μπορεί να μην έχει και άδικο. Γι’ αυτό κλείνοντας θα ήθελα να κάνω μια πρόταση: Αντί σε κάθε συγκέντρωση στο καφενείο ή στα σαλόνια να μιλάμε αόριστα για τις ανάρμοστες συμπεριφορές των εχόντων κάποια μικρή ή μεγάλη εξουσία, να συνασπισθούμε στις τοπικές κοινωνίες σε ομάδες καταπολεμήσεως της διαφθοράς. Να βρεθούμε άνθρωποι από όλα τα κόμματα και να συνασπιστούμε. Διαφορετικά: «Δεν δικαιούμεθα διά να ομιλούμε». Ελπίζω η φράση να μας θυμίζει αυτόν που την καθιέρωσε.
*Βούλα
