Κύριε διευθυντά
Σε μεγάλες πυρκαγιές σε δεξαμενές υγρών καυσίμων δεν γίνεται απόπειρα κατάσβεσης της φωτιάς αν πρώτα δεν έχει εξασφαλιστεί η απαιτούμενη ποσότητα των πυροσβεστικών υλικών και μέσων όπως του αφρού πυρόσβεσης, των μέσων εκτόξευσης και της ανάλογης ανθρωποδύναμης.
Μα θα ρωτήσει κανείς, υπολογίζονται αυτά τα πράγματα; Η απάντηση είναι ναι, και βρίσκεται στα σχετικά εγχειρίδια API (American Petroleum Institute) και NFPA (National Fire Protection Association). Αν δεν άλλαξε κάτι απαιτούνται 4,5 λίτρα αφρογόνου ουσίας ανά τετραγωνικό μέτρο καιόμενης επιφάνειας και ανά λεπτό για μία επίθεση διάρκειας τουλάχιστον 30 λεπτών με μία αναλογία πρόσμιξης 3% σε 97% νερό. Μιλάμε για τεράστιες ποσότητες νερού και αφρογόνου. ∆ιαφορετικά είναι σαν να χαϊδεύεις τη φωτιά. Στις δασικές πυρκαγιές σε δυσπρόσιτες περιοχές μπορούν πιστεύω οι ειδικοί να υπολογίσουν, ανάλογα με την καιόμενη ύλη, τις καιρικές συνθήκες και την απόσταση από την κοντινότερη υδροληψία, πόσο νερό χρειάζεται για να σβήσει η φωτιά. Το αποτέλεσμα θα καθορίσει και το πλήθος των απαιτούμενων εναέριων μέσων. Αν, επί παραδείγματι, υπολογίσουν ότι χρειάζονται πέντε αεροπλάνα για να σοκάρουν και να πνίξουν τη φωτιά και είναι διαθέσιμα τέσσερα, δεν επιχειρούν γιατί το μόνο που θα πετύχουν είναι σπατάλη καυσίμων και πτητικών ωρών. Ετσι θα αποδεσμεύονται και γρηγορότερα από ένα μέτωπο για να επιχειρήσουν αποτελεσματικά στο επόμενο. Συνήθως οι Αρχές ανταποκρίνονται στέλνοντας ένα δύο αεροπλάνα τα οποία δεν επαρκούν και το μόνο που κάνουν είναι να δροσίζουν τις φλόγες με τις ατελείωτες ρίψεις.
Αυτά κατά την ταπεινή μου άποψη και εύχομαι να κάνω λάθος. Ετσι κι αλλιώς ακούστηκαν πάμπολλες γνώμες, δεν νομίζω να χαλάσει ο κόσμος για μία ακόμη.
*Συνταξιούχος μηχανικός Καβάλα
