Κύριε διευθυντά
Πώς θα ήταν μία σύγχρονη πλατωνική αλληγορία;
Θα ήταν οι ψηφιακές οθόνες που μας περιβάλλουν, γεμάτες εικόνες και δεδομένα, το αντίστοιχο του σπηλαίου; Και πώς να αναζητήσει κανείς την αλήθεια στην ψηφιακή εποχή;
Ιδού, μία απόπειρα:
Σωκράτης: Γλαύκων, βλέπεις αυτούς τους νέους που είναι συνεχώς προσηλωμένοι στις μικρές οθόνες τους;
Γλαύκων: Ναι, Σωκράτη. Φαίνεται να απολαμβάνουν πολύ αυτό που κάνουν.
Σωκράτης: Πες μου, φίλε μου, νομίζεις ότι αυτή η ευχαρίστηση είναι αληθινή και ουσιαστική;
Γλαύκων: Τι εννοείς, Σωκράτη;
Σωκράτης: Σκέψου το εξής • όταν κάποιος πεινάει, τι τον ικανοποιεί περισσότερο; Το να βλέπει εικόνες φαγητών ή το να τρώει;
Γλαύκων: Προφανώς το να τρώει.
Σωκράτης: Αρα, μήπως η ευχαρίστηση από τις οθόνες μοιάζει με το να βλέπει κανείς εικόνες φαγητών αντί να τρέφεται πραγματικά;
Γλαύκων: Πράγματι, φαίνεται να έχει κάποια ομοιότητα.
Σωκράτης: Και πες μου, όταν κάποιος διψάει για γνώση και σοφία, τι τον ωφελεί περισσότερο; Το να συλλέγει ψηφίδες γνώσεων, διαβάζοντας σύντομα μηνύματα ή ακούγοντας εικοσάλεπτα podcasts ή το να συνθέτει ένα μωσαϊκό σοφίας, δαπανώντας χρόνο στην ενδελεχή μελέτη και καταβάλλοντας προσπάθεια διά της εμβάθυνσης σε μακρές και ουσιαστικές συζητήσεις;
Γλαύκων: Το δεύτερο, Σωκράτη.
Σωκράτης: Μήπως λοιπόν η χρήση του Διαδικτύου μοιάζει με το να πίνει κανείς θαλασσινό νερό; Οσο περισσότερο πίνει, τόσο περισσότερο διψάει;
Γλαύκων: Αυτό που λες είναι πολύ αληθινό.
Σωκράτης: Τι λες λοιπόν; Δεν θα έπρεπε να αναζητούμε πιο ουσιαστικές πηγές ευτυχίας και πλήρωσης;
Γλαύκων: Σίγουρα, έτσι πρέπει.
Σωκράτης: Και πώς θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό;
Γλαύκων: Ισως θα έπρεπε να…
Σωκράτης: Τι βλέπεις, Γλαύκων;
Γλαύκων: Παντού οθόνες, Σωκράτη. Δεν μπορώ να δω πού τελειώνουν. Είναι σαν να μας περιβάλλουν από παντού.
Σωκράτης: Και πέρα από αυτές;
Γλαύκων: Δεν… δεν μπορώ να δω τίποτα άλλο. Είναι σαν να μην υπάρχει τίποτα πέρα από αυτές.
Σωκράτης: Ισως η αναζήτηση του «πέρα» να είναι η αρχή της σοφίας, Γλαύκων.
*Δικαστής
