Κύριε διευθυντά
Πολύ εύκολα θα συμφωνούσα με τον κ. Τάκη Θεοδωρόπουλο (τον οποίο και βαθιά εκτιμώ) για το άρθρο του της Κυριακής 8/9/2024 για τη «συχνά ψυχοπαθολογική σχέση που διατηρούμε με το παρελθόν μας».
Φοβούμαι όμως ότι το παράδειγμα του σταθμού Βενιζέλου του μετρό ήταν τελείως λανθασμένο διότι:
Ουδείς σοβαρός τότε φώναζε «μας παίρνουν τα αρχαία». Αντίστροφα, πολλοί έκριναν ότι με την απομάκρυνση και την επανατοποθέτησή τους ο χώρος θα έχανε την αυθεντικότητά του – άποψη ευθυγραμμισμένη και με σχετικές θέσεις της UNESCO.
Μπορεί να υπήρχαν διαβεβαιώσεις έγκριτων αρχαιολόγων για το ορθό της διαδικασίας, όμως, υπήρχαν και διαφωνίες πολλών επίσης και εξίσου έγκριτων αρχαιολόγων και σοβαρών οργανώσεων Πολιτισμού.
Ισως δεν ενημερώθηκε ο κ. Θεοδωρόπουλος ότι το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο κατά τα τελευταία 7 χρόνια εξέδωσε τουλάχιστον τρεις αποφάσεις επί του θέματος, μεταξύ τους αντικρουόμενες (αντίθετες), η δε τελευταία απόφαση ελήφθη με πλειοψηφία 13:12, γεγονός που τουλάχιστον αποδεικνύει πως και ανάμεσα στην αρχαιολογική κοινότητα δεν υπήρχε ομοφωνία.
Η διαφωνία τελικά κατέληξε σε θέματα κόστους και χρόνου περάτωσης του έργου και το ζήτημα, δυστυχώς, κατάντησε πολιτικό.
*Θεσσαλονίκη
