Κύριε διευθυντά
Στη σειρά των διδακτικότατων «Διαδρομών» του Ηλία Μαγκλίνη διαβάσαμε (6.9.24) την άποψη του Αγκουστίν Φουέντες ότι «η κατασκευή λίθινων εργαλείων είναι ένα επίτευγμα που καμία άλλη εξελικτική γραμμή στον πλανήτη δεν μπόρεσε ποτέ να κατακτήσει» (εκτός απ’ τον άνθρωπο).
Ωστόσο, χαιρόμαστε για το γεγονός ότι οι μελετητές πρωτευόντων σε φυσικό περιβάλλον είχαν παρατηρήσει μιαν ανάλογη χρήση λίθινων εργαλείων από ορισμένες φυλές χιμπατζήδων: Ανάμεσα σε επτά κοινότητες χιμπατζήδων, από την Τανζανία έως την Ακτή Ελεφαντοστού, σε δύο από αυτές τα ζώα αυτά εφάρμοζαν την επαναστατική τεχνική «αμόνι και σφυρί» (με δύο προσεκτικά επιλεγμένες πέτρες) προκειμένου να σπάζουν σκληρούς καρπούς (βλ. και Θ. Π. Τάσιος: «Οι κοινωνίες των ζώων», 2018, σελ. 41). Στα περίπλοκα και δυσπρόβλεπτα περιβάλλοντα, έχει εξελικτικό πλεονέκτημα η αναπτυσσόμενη ευφυΐα, για την επίλυση πολύ μεγάλης ποικιλίας προβλημάτων επιβίωσης.
*Πεντέλη
