Κύριε διευθυντά
Τις πρώτες μέρες του Αυγούστου (από άλλη πηγή 20/7 με 11/8) μαζί με την ανατολή του Ηλιου έχουμε και την ανατολή του Σείριου, του λαμπρότερου άστρου στον αστερισμό του Μεγάλου Κυνός, αλλά και γενικότερα του λαμπρότερου άστρου στον ουρανό. Στην αρχαιότητα απέδιδαν την επιπλέον αύξηση της θερμοκρασίας αυτή την περίοδο, τα λεγόμενα «κυνικά καύματα», στην υποτιθέμενη προσθήκη της ακτινοβολίας του Σείριου σε αυτήν του Ηλιου! (Από άρθρο του ∆. Σιμόπουλου, «Κ» 11/8/2020). Στον πρόσφατο καύσωνα μακράς διαρκείας δεχτήκαμε πανταχόθεν βροχή δυσοίωνων προβλέψεων για την κλιματική αλλαγή. Θα σταματήσουν μόλις δροσίσει ο καιρός, για να αρχίσουν αντίστροφα τον χειμώνα που θα μιλούν για έντονες κακοκαιρίες συνώνυμες του κρύου, των καταιγίδων, των χιονιάδων. Οι καύσωνες παραδόξως δεν εμπεριέχονται στο λήμμα κακοκαιρία. Αισιοδοξώ πιστεύοντας ότι για όλα τα προβλήματα υπάρχουν λύσεις (βλέπε τρύπα του όζοντος που άρχισε να κλείνει). Αρκεί να τα παραδεχτούμε και να συνδράμουμε ατομικά και συλλογικά στην προσπάθεια επίλυσής των και όχι το αντίθετο. Ξαναζήσαμε υψηλές θερμοκρασίες, ίσως και χειρότερες. Ομως είναι αξιοπερίεργο που ποτέ αυτές δεν αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για καλλιτέχνες και λογοτέχνες. Απειροι οι πίνακες με χιόνια, τρικυμίες και καταιγίδες, αμέτρητα τα ποιήματα για… αρνάκια και πουλάκια που τα παγώνει ο βοριάς (από τα πιο γνωστά ίσως: «Το παγωμένο πουλάκι» του Χ. Σακελλαρίου, «Τα καημένα τα πουλάκια» του Ν. Λαπαθιώτη, «Ο βοριάς που τα αρνάκια παγώνει» του Γ. Ζαλοκώστα). Για τους καύσωνες καμία αποστροφή από τους θεράποντες των τεχνών και του λόγου. Ισως θα βοηθούσε αν έβαζαν κι αυτοί το χεράκι τους, γιατί και στην υπερβολική ζέστη υποφέρουν και τα αρνάκια και τα πουλάκια. Και η λύση είναι τόσο απλή, δενδράκια για να κρυφτούν στις φυλλωσιές τους ή να σταλιάσουν στον ίσκιο τους.
Ο Σείριος λένε θα αρχίσει να απομακρύνεται στο Διάστημα έπειτα από 60.000 χρόνια. Μέχρι τότε υπομονή και καλό φθινόπωρο.
*Συνταξιούχος μηχανικός, Καβάλα
