Κύριε διευθυντά
Τριάντα χρόνια πίσω, πριν από μία ολόκληρη γενεά(!), στο φύλλο της 30ής Νοεμβρίου 1995 του εγκρίτου Οικονομικού Ταχυδρόμου δημοσιεύθηκε λακωνικότατη επιστολή μου, μεταξύ των «υπερεκατό» δημοσιευμένων, με την οποία απευθυνόμουν προς την Εκκλησία, τη Βουλή και την Ακαδημία και ζητούσα, με τον ίσως ασεβή τίτλο «Γρηγορείτε ή μάλλον αφυπνισθείτε», να κινητοποιηθούν ώστε «να σταματήσει ο κατήφορος της χώρας», τον οποίον τότε, το έτος 1995, έβλεπα μπροστά μας!
∆υστυχώς ο κατήφορος (το βιώνουμε σήμερα όλοι) συνεχίστηκε με ακόμη μεγαλύτερη ένταση (χρεοκοπία, υπογεννητικότητα, εγκληματικότητα κ.ά.). Ποιος τολμάει π.χ. σήμερα να συστήσει σε ένα χώρο που απαγορεύεται το κάπνισμα σε κάποιον να μην καπνίζει, χωρίς να κινδυνεύσει να βρεθεί στο νοσοκομείο ή στο νεκροτομείο!
Και φθάσαμε δυστυχώς στα νέα, πρωτόγνωρα ήθη που συνειδητά ή όχι εισήγαγε στην κοινωνική ζωή της χώρας ο νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ!
∆υστυχώς αν δεν υπάρξει μία εθνική συστράτευση δεν βλέπουμε ελπίδα αντιστροφής του κατήφορου. Αν στα εσωτερικά της χώρας προστεθούν και οι επιπτώσεις από την κακή διεθνή συγκυρία, γίνεται αντιληπτό το δυσοίωνο μέλλον της πατρίδος! Ολοι λίγο ή πολύ νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους. Λυπάμαι ειλικρινά τα παιδιά και τα εγγόνια μου. Ακούν κάποιοι; Κάποιος να ηγηθεί; Νομίζω θα ήταν για κάποιους μία ελκυστική πρόκληση εθνικής προσφοράς. Μήπως να ξεκινούσε η «Καθημερινή» μία καμπάνια αφύπνισης, όπως π.χ. το «Ολοι μαζί μπορούμε»;
*Πρ. διοικητής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών
