Κύριε διευθυντά
Η ομιλία του πρωθυπουργού στο αμερικανικό Κογκρέσο αποτελεί παράδειγμα του τι συνιστά επιτυχημένη παρουσία σε ένα δύσκολο κοινό. Οι λόγοι για αυτό:
1) Εθεσε όλα τα ζητήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε σχέση με την Τουρκία, τη θέση της χώρας στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ενωση, την Κύπρο, τους νέους ενεργειακούς συσχετισμούς και ισορροπίες.
2) Επικοινώνησε το τι καθιστά την Ελλάδα μια σύγχρονη, δυτική χώρα και κοινωνία που «κοιτά» στο μέλλον με αναφορά στις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει και αντιμετώπισε στο πρόσφατο παρελθόν.
3) Δημιούργησε ερέθισμα για την εκ νέου ενεργοποίηση του ελληνικού «λόμπι» στις ΗΠΑ και των τριών εκατομμυρίων Ελλήνων που ζουν εκεί.
4) Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι ο πρωθυπουργός, που χειροκροτήθηκε στο Κογκρέσο 33 φορές, «πέρασε» τα μηνύματα που έπρεπε με άριστη γνώση της αγγλικής γλώσσας (και μάλιστα με προφορά «US English»), αλάνθαστο body language («γλώσσα του σώματος») και εξαιρετική «σκηνική παρουσία». Οσοι έχουμε ζήσει και σπουδάσει στην Αμερική γνωρίζουμε πόσο πολύ «μετράνε» όλα αυτά και γιατί δημιουργούν ισχυρές εντυπώσεις στο εκεί κοινό. Ας μην ξεχνάμε, εξάλλου, ότι ο όρος της επικοινωνίας «perception management», δηλαδή «διαχείριση εντυπώσεων», προέρχεται από την αμερικανική βιβλιογραφία στα δικά τους εγχειρίδια δημόσιας ομιλίας.
Εχοντας βιώσει ως Ελληνες ομιλίες άλλων ηγετών της χώρας μας στο εξωτερικό, που μας προξένησαν από αμηχανία μέχρι ντροπή, καλό είναι να αναλογιστούμε τι συνιστά το είδος της πολιτικής ηγεσίας και παρουσίας που, τελικά, επιθυμούμε (ανεξάρτητα από κομματικές προτιμήσεις).
