Κύριε διευθυντά
Τώρα, που το τένις τείνει να γίνει εθνικό μας άθλημα λόγω Τσιτσιπά και Σάκκαρη, θα ήταν ίσως σκόπιμο να σχολιασθεί ο σχολιασμός τής από τηλεοράσεως μετάδοσης των αγώνων, μιας και το άθλημα δεν το βλέπουμε στην Ελλάδα πηγαίνοντας στο γήπεδο σαν το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ, αλλά μόνο από την τηλεόραση.
Οπως διαβάζουμε, το τένις ή η αντισφαίριση στα ελληνικά πρωτοαναφέρεται στη γαλλική ιστορία του 12ου και 13ου αι., άρα είναι καθαρά γαλλικό άθλημα παρότι η σημερινή ορολογία του βρίθει σχεδόν αποκλειστικά αγγλικών λέξεων. Τις λέξεις λοιπόν αυτές τις χρησιμοποιούν οι συμπαθείς σχολιαστές των αγώνων στην τηλεόραση με άρθρωση ελληνικότατη, ενώ θα μπορούσαν πολλές από αυτές να τις αποδώσουν στην ελληνική έτσι ώστε να καταλαβαίνουν περισσότεροι Ελληνες θεατές, και να διευκόλυναν ταυτόχρονα τη γλώσσα τους που δεν είναι συνηθισμένη στα βαριά sh ή g των «κουτόφραγκων».
Θα πρότεινα λοιπόν τις εξής αντίστοιχες ελληνικές λέξεις στο λεξιλόγιο της αντισφαίρισης: Καρφί αντί του smash, βαθιά ευθεία γραμμή αντί του down the line, 40-40 ή ισοπαλία αντί του duce, ένσταση αντί του challenge, αποφασιστική αναμέτρηση αντί του tie-break (άλλωστε οι Γάλλοι αυτό το λένε jeu décisif) και είμαι βέβαιος ότι αν ανακατευθεί ο Μπαμπινιώτης θα βρεθούν ελληνικές λέξεις για τα game, set, drop shot, back hand, drive, wrong-footing κ.λπ. κ.λπ.
