Κύριε διευθυντά
Μια μικρή οδός στο κέντρο της Αθήνας, κοντά στην πλατεία Βάθης, φέρει το όνομα του μεγάλου Ελβετού φιλέλληνα Ιωάννη-Ιακώβου Μάγ(ι)ερ (Meyer, 1798-1826), πρωτεργάτη του επαρχιακού Τύπου και της ελληνικής δημοσιογραφίας. Γεννημένος στη Ζυρίχη, ήρθε στην Ελλάδα το 1821, με τη ναυαρχίδα «Αρης» του Ανδρέα Μιαούλη, και αποβιβάσθηκε στο Μεσολόγγι, όπου ανέπτυξε πολυσχιδή δράση, προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες στην εξεγερμένη πόλη. Αρχικά, έχοντας λίγες ιατρικές γνώσεις, ασχολήθηκε με ζήλο με την περίθαλψη των τραυματιών και των ασθενών, ιδρύσας θεραπευτήριο, καθώς και με την παροχή βοήθειας σε άπορες οικογένειες, που είχαν καταφύγει πρόσφυγες στο Μεσολόγγι. Παράλληλα, ήρθε σε δεύτερο γάμο με τη μεγαλύτερη κόρη του Μεσολογγίτη Γεωργίου Ιγγλέζου, την ωραία Αλτάνη, αποκληθείσα «Μάνα του Μεσολογγίου», απέκτησε δύο κόρες, ενώ ασπάσθηκε το ορθόδοξο δόγμα και πολιτογραφήθηκε δημότης Μεσολογγίου. Εν συνεχεία, το 1823, σε συνεργασία με τον Αγγλο συνταγματάρχη φιλέλληνα Λέστερ Στάνχοπ, και αργότερα με τον λόρδο Βύρωνα, ανέλαβε, ως αρχισυντάκτης και διευθυντής, με τυπογράφο τον Θεσσαλονικέα λόγιο Δημήτριο Μεσθενέα, την έκδοση της πρωτοποριακής εφημερίδας «Ελληνικά Χρονικά». Ηταν η πρώτη έντυπη εφημερίδα που κυκλοφόρησε στη χώρα μας και σε πολλά μέρη του εξωτερικού, γραμμένη μάλιστα σε τρεις γλώσσες, κάνοντας έτσι γνωστό τον αγώνα της «Ιεράς Πόλεως» στα πέρατα του κόσμου. Στα «Ελληνικά Χρονικά» τυπώθηκε, για πρώτη φορά, ο «Yμνος εις την Ελευθερίαν» του Διονυσίου Σολωμού και πολλά γεγονότα της Επανάστασης. Της εφημερίδας αυτής εκδόθηκαν 211 φύλλα, από 1/1/1824 έως 20/1/1826, οπότε μια τουρκική οβίδα κατέστρεψε το τυπογραφείο.
Ο ποιητής και Ακαδημαϊκός Γεώργιος Δροσίνης, στο πλαίσιο του εορτασμού της εκατονταετηρίδας του Μεσολογγίου (1926), συγκέντρωσε όλα τα υπάρχοντα κείμενα και συνέθεσε το βιβλίο «Ημερολόγιον της Πολιορκίας του Μεσολογγίου», το οποίο και επιμελήθηκε.
Ο Μάγερ πολέμησε ως αξιωματικός στον προμαχώνα του Γουλιέλμου Τέλλου, μεγαλειώδους προγόνου του, στη θέση Αρμυρίκι και θα βρει ένδοξο θάνατο, με τη γυναίκα του και τα δυο τους παιδιά, ακολουθώντας τη μεγάλη φάλαγγα, σφαγιασθέντες από τους Τουρκοαιγυπτίους. Οι σοροί τους μεταφέρθηκαν από Μεσολογγίτες αιχμαλώτους και ετάφησαν στον Κήπο των Ηρώων, με τεμάχιο από το πιεστήριο των «Ελληνικών Χρονικών» το υπόλοιπο φυλάσσεται στο Εθνολογικό Μουσείο Αθηνών. Στη θέση του καταστραφέντος τυπογραφείου ανεγέρθηκε από την Ενωση Συντακτών Αθηνών, το 1926, μαρμάρινη στήλη με το επίγραμμα: Ο ΕΛΒΕΤΟΣ ΟΥΤΟΣ ΑΝΗΡ ΙΩΑΝΝΗΣ – ΙΑΚΩΒΟΣ ΜΑΓΕΡ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΓΡΑΦΙΔΙ ΤΕ ΚΑΙ ΟΠΛΟΙΣ, ΠΡΟΜΑΧΗΣΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΕΠΙ ΤΗΔΕ ΠΟΛΕΙ ΜΑΡΝΑΜΕΝΟΣ ΜΟΙΡΑΝ ΕΠΛΗΣΕΝ ΒΙΟΥ ΚΑΛΛΙΣΤΟΝ ΑΡΕΤΑΙΣ ΜΝΗΜΑ ΛΙΠΩΝ, ΣΗΜΑ ΕΠΙΓΙΓΝΟΜΕΝΟΙΣ.
Με απόφαση του Δήμου Μεσολογγίου η πλατεία, μπροστά στη στήλη, ονομάσθηκε των Ελληνικών Χρονικών και η οδός στον μητροπολιτικό ναό Αγίου Σπυρίδωνος, Μάγερ, μνήμης και τιμής ένεκεν για την ύψιστη υπηρεσία του στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821. (Βλ. «Πτυχές της εξόδου του Μεσολογγίου». Eκδοση του Συλλόγου «Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη», Κηφισιά 2015.)
