Κύριε διευθυντά
Με αφορμή την τόσο ενδιαφέρουσα επιστολή του κ. Αλεξάνδρου Δρακάτου (Σάββατο 3/4), στην οποία καταδεικνύει πόσο δεοντολογικά ασκούσαν συμπολίτευση ή αντιπολίτευση κάποτε οι πολιτικοί αρχηγοί (συγκριτικά με το σημερινό χάλι), σημειώνω τα ακόλουθα:
Διαβάζοντας την αναφορά του σε μια αντίδραση του Χαρίλαου Φλωράκη, για το πώς αντιμετώπιζε και δρούσε ή αντιδρούσε για τις πράξεις ή παραλείψεις των πολιτικών αντιπάλων ή και συνοδοιπόρων του, πάντα με κύριο γνώμονα και σύμφωνα με τα ιδεώδη που πίστευε ότι είναι για καλό του τόπου, μου ήρθε στη μνήμη μια συνομιλία που είχα, κατά τη διάρκεια της δίκης του Αντρέα, για το σκάνδαλο Κοσκωτά: «Καλά Χαρίλαε, πρωθυπουργός είναι! Θα τον βάλεις φυλακή;».
Η απάντηση ήταν καταπέλτης: «Αφού τα πήρε! Εχουμε τα στοιχεία!». Περισσότερο από τα λόγια του, με συντάραξε το γεμάτο απέχθεια βλέμμα του που τα συνόδευε…
Συμπέρασμα: Κάποτε οι ηγέτες έκριναν και αντιδρούσαν στους λόγους και στις πράξεις των πολιτικών αντιπάλων τους ή και συνοδοιπόρων τους, με πρωταρχικό κριτήριο το ήθος της πολιτείας τους.
