Κύριε διευθυντά
Από το όχι τόσο μακρινό Λονδίνο διαβάζω σχεδόν καθημερινά τα χρονογραφήματα του Τάκη Θεοδωρόπουλου. Διασκεδάζω με τις πρωτότυπες απόψεις και διεισδυτικές παρατηρήσεις του, την ως επί το πλείστον δίκαιη ειρωνεία του, το χιούμορ και τον σαρκασμό του, την ακριβόλογη αναφορά γεγονόταν ή παραδειγμάτων από την ελληνική πραγματικότητα και ιδιαίτερα την πολιτική σκηνή. Μου αρέσει η οικονομία του λόγου του και απολαμβάνω τη διαχρονική σιγουριά με την οποία τον χειρίζεται, δείγμα άρτιας γλωσσικής παιδείας. Θα μπορούσα να επαινέσω και άλλα από τα ευχάριστα χαρακτηριστικά ενός χρονογράφου που χειρίζεται τον εφήμερο λόγο με ευαισθησία, χωρίς να τον βαραίνει με ιδεολογήματα, προκαταλήψεις, εμμονές ή μεγάλες ιδέες, αλλά εμποτίζοντάς τον με την απλότητα της κοινής λογικής. Στέκομαι πάντως στο πρόσφατο γράφημά του για τους Ελληνες διανοούμενους και την ανάγκη στέγασής τους στην ιδεολογική Αριστερά.
Από τη δεκαετία του ’60 μέχρι και σήμερα, διανόηση στη χώρα μας σημαίνει αριστερή ιδεολογία και μάλιστα με κάποιου είδους πολιτική εξάρτηση, από την ΕΔΑ μέχρι το ΚΚΕ Εσωτ. και τα ακραία αριστερά μορφώματα των τελευταίων ετών, ορισμένα από τα οποία αποδέχονται τη χρήση βίας.
Μεγάλα και σημαντικά κεφάλαια της νεοελληνικής ιστορίας, η ιδιότυπη και πλουσιότατη πολυπροσωπία της ελληνικής επικράτειας, οι αφομοιωτικές ανταλλαγές με άλλους, κυρίως ευρωπαϊκούς πολιτισμούς, και τόσα άλλα ιστορημένα χαρακτηριστικά της χώρας μας έχουν υποστεί τον εξευτελισμό της απαξίωσης από ξενόφερτες ιδεολογίες που ενστερνίζονται οι διανοούμενοί μας, πάντοτε σχεδόν με έντονο αριστερό πρόσημο: δεν αρκεί που τα σκέφτονται, είναι έτοιμοι και να τα εφαρμόσουν στην «προοδευτική» Ελλάδα. Διαλέξτε φίλοι αναγνώστες, ανάμεσα στους διανοούμενούς μας κ. Μπαλτά, Γαβρόγλου και Ζουράρι και αποτιμήστε τα έργα τους. Απλά και καθαρά, δεν χρειάζεται να είσαι ιδεολόγος ή διανοούμενος για να εργάζεσαι αφοσιωμένα και έντιμα για το καλό του τόπου σου. Και αυτό προφανώς δεν ισχύει μόνο για την Ελλάδα. Ας είναι καλά που μας το θυμίζει ο πνευματώδης Τάκης Θεοδωροπουλος.
Μιχαλης Μοσχος, Λονδίνο
