Κύριε διευθυντά
Κατά το άρθρο 32 του Συντάγματος, για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας απαιτείται κατ’ αρχήν πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών και αν δεν υπάρξει αυτή η πλειοψηφία κατά τις δύο πρώτες ψηφοφορίες, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται και εκλέγεται Πρόεδρος αυτός που θα συγκεντρώσει τα τρία πέμπτα των ψήφων κατά την τρίτη ψηφοφορία. Αν δεν συγκεντρωθεί η πλειοψηφία αυτή ούτε και τότε, η Βουλή διαλύεται, γίνονται εκλογές και η νέα Βουλή μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο με τα τρία πέμπτα των ψήφων και, αν κατά την πρώτη ψηφοφορία δεν συγκεντρωθούν τα τρία πέμπτα των ψήφων υπέρ ενός υποψηφίου, Πρόεδρος εκλέγεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών και αν ούτε αυτό επιτευχθεί, εκλέγεται όποιος από τους δύο επικρατέστερους συγκεντρώσει την απλή πλειοψηφία.
Η διαδικασία αυτή εθεσπίσθη με το Σύνταγμα του 1975 με σκοπό την εξασφάλιση όσο το δυνατόν ευρύτερης λαϊκής αποδοχής, είτε με την πλειοψηφία των τριών πέμπτων των βουλευτών είτε εμμέσως, με τη διάλυση της Βουλής και με τη λαϊκή ψήφο με εκλογές ούτως ώστε ο Πρόεδρος να είναι όσο το δυνατόν υπερκομματικός, για να είναι αδιάβλητη η άσκηση της εξουσίας διαλύσεως της Βουλής που είχε με το Σύνταγμα εκείνο.
Μετά τη συνταγματική αναθεώρηση του 1986, ο Πρόεδρος δεν έχει πλέον αυτή την εξουσία ενώ έχει εκλείψει και ο σκοπός για τον οποίο κυρίως εθεσπίσθη η διαδικασία αυτή. Παρ’ όλα αυτά παραμένει η ίδια διαδικασία, η οποία χρησιμεύει πλέον όχι για να εκλέγεται ο Πρόεδρος με ευρύτερη λαϊκή συναίνεση, αλλά για την εξυπηρέτηση μικροκομματικών σκοπών, όπως συνέβη το 2014 από την τότε αντιπολίτευση η οποία, κρίνοντας ότι την ευνοούν οι πρόωρες εκλογές, δεν πρότεινε δικό της υποψήφιο και έτσι επεδίωξε και επέτυχε τη διάλυση της Βουλής και την άνοδό της στην εξουσία. Νομίζω ότι το άρθρο 32 πρέπει να αναθεωρηθεί και να θεσπισθεί ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα εκλέγεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών και, αν δεν επιτευχθεί ούτε αυτή η πλειοψηφία, να επαναλαμβάνεται η ψηφοφορία και να εκλέγεται εκείνος που θα συγκεντρώνει την απλή πλειοψηφία.
Εφόσον ο Πρόεδρος δεν θα έχει καμιά εξουσία, είναι χωρίς σημασία εάν θα είναι κομματικός ή υπερκομματικός, και συνεπώς είναι περιττή η σχοινοτενής διαδικασία που ισχύει σήμερα. Εκτός αυτού, είναι και επικίνδυνη, γιατί αν η διάταξη δεν αναθεωρηθεί και παραμείνει το ενδεχόμενο της διαλύσεως της Βουλής, θα μπορεί να επαναληφθεί η καταδικαστέα μεθόδευση του 2014, οπότε θα διαλυθεί η Βουλή που θα εκλεγεί το 2019 στις αρχές του 2020 κατά την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, θα γίνουν πάλι εκλογές με την απλή αναλογική και θα επικρατήσει πλήρης ακυβερνησία, που θα είναι καταστρεπτική για την πορεία της χώρας. Και αυτά γιατί, όπως έχουν τα πολιτικά πράγματα σήμερα, η συναίνεση των πολιτικών μας, ακόμη και για ζωτικά για το έθνος μας θέματα, είναι σχέτη ονειροφαντασία.
Ευαγγελος Ανδριανος, Επίτιμος Αρεοπαγίτης, Καστόρειον Λακωνίας
