Κύριε διευθυντά
Είναι γεγονός ότι την επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ελλάδος στην Τουρκία χαρακτηρίζουν αναπόφευκτα οι λέξεις «προσβολή» και «περιφρόνηση». Η αντιμετώπιση από τον κ. Ερντογάν («spoken language, body language and all») ήταν απαξιωτική: ένας σουλτάνος απευθυνόταν στον κυβερνήτη μιας από τις παραθαλάσσιες επαρχίες του. Η γενικότερη διπλωματική αντιμετώπιση των διμερών σχέσεων ήταν αλαζονική και αφ’ υψηλού: η ατζέντα διατεταγμένη με μονομερή κριτήρια, η επίκαιρη επικήρυξη των «στασιαστών» αξιωματικών γενναιόδωρα προσβλητική και όχι μόνο για το φτωχό και χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος αλλά και για τον αξιοσέβαστο θεσμό του Αρείου Πάγου, το πρόγραμμα επισκέψεων στην Αγία Σοφία και στη Χάλκη υποκριτικά ανοιχτόκαρδο για τον Ελληνα «μουσαφίρ». «Δες ό,τι θέλεις, φίλε Αλέξη, πήγαινε όπου θέλεις, όλα είναι ανοιχτά για σένα – αλλά βέβαια τίποτα δεν σου ανήκει, ούτε καν σαν ιστορική μνήμη ή σαν μειονοτική αξίωση»: αυτά τα ξεστόμιζε ο οικοδεσπότης Ερντογάν με ελαφρό μειδίαμα ανωτερότητας και αδιαφορίας προς τον μικρόσωμο, άπειρο στη διεθνή διπλωματία καλεσμένο του. Ηδη η νομομαθής διπλωματία του κ. Κατρούγκαλου αντιμετωπίζεται με ανάλογη απαξίωση από τον εύστροφο αρχισύμβουλο κ. Κάλιν ο οποίος διαθέτει βαθιά εμπειρία της διεθνούς πολιτικής (δείτε τον πρόσφατο άριστο χειρισμό της δολοφονίας Κασόγκι με δύο παντοδύναμους αντιπάλους, τη Σ. Αραβία και τις ΗΠΑ!) και ο οποίος μιλάει επί ίσοις όροις ως Τουρκία με τους θεσμούς και τις προεδρίες της Ε.Ε. Πώς είναι δυνατόν Ελληνας πρωθυπουργός να επισκέπτεται την Αγια-Σοφιά και να μην κάνει εκεί καμιά απολύτως δήλωση, παρά μόνον αργότερα μέσω tweet;
Στα τηλεοπτικά δεν είδα πουθενά τον κ. Τσίπρα ή τη σύζυγό του να κάνουν τον σταυρό τους –ή να αγγίζουν το αγίασμα αριστερά της κεντρικής πύλης– που επιγράφεται με το φημισμένο ανάγραμμα «ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ».
Η επίσκεψη στη Χάλκη προσέφερε στην τουρκική διπλωματία ένα δώρο – την παραδοχή ότι η επαναλειτουργία της θα προσέφερε αντάλλαγμα ανάλογο με την ανάδειξη «τουρκικής μειονότητας» στη Θράκη, μιας μειονότητας με αυτοδιοίκηση καθοδηγούμενη από την Αγκυρα και με εκλεγμένους κοινοτικούς αντιπροσώπους τους οποίους η Ε.Ε. θα αναγνωρίσει αδίστακτα επισήμως. Τι πέτυχε λοιπόν η μεθοδευμένη και «σταθεροποιητική» αυτή επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία; Σίγουρα κανένα από τους εθνικούς μας στόχους. Αλλά έδωσε στον κ. Ερντογάν άλλο ένα διμερές forum για να εκθέσει και να δικαιολογήσει τις απαιτήσεις του στο Αιγαίο, στην Κύπρο, στη Θράκη. Εδωσε επίσης στους στρατηγικούς σχεδιαστές του ΣΥΡΙΖΑ μια παράταση χρόνου για να σχεδιάσουν προεκλογικές πολιτικές χωρίς απειλές συρράξεων ή θερμών επεισοδίων. Στους Ελληνες πολίτες προκάλεσε αισθήματα εθνικής καταισχύνης και αναβίωσε μνήμες τραγικών ελληνοτουρκικών γεγονόντων. Ας μην ξεχνάμε ότι ο κ. Τσίπρας δεσμεύει τη χώρα και ως πρωθυπουργός και ως υπουργός Εξωτερικών. Μετά τις Πρέσπες, ετοιμάζεται το «πακέτο» των ελληνοτουρκικών. Και αυτό θα μας έρθει σίγουρα με την εγγύηση αιώνιας ειρήνης στην Κύπρο και στο Αιγαίο… Κρατηθείτε στις θέσεις σας, Ελληνες!
Μιχαλης Μοσχος, Χίος
