Κύριε διευθυντά
Πολλοί Ελληνες, μάλλον οι περισσότεροι, θεωρούμε ότι με την αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας έχουμε υποστεί εθνική ήττα. Νομίζω ότι τα κύρια αίτια της ήττας είναι τρία.
Πρώτον, τη διαπραγμάτευση διενήργησε αριστερή κυβέρνηση. Τα περισσότερα προβεβλημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διακηρύσσουν ότι υπήρξαν ή συνεχίζουν να είναι κομμουνιστές, οι οποίοι, ως γνωστόν, είναι διεθνιστές. Πολλοί έχουν δηλώσει ότι δέχονται να αποκαλούνται οι βόρειοι γείτονές μας Μακεδόνες χωρίς γεωγραφικό ή άλλον προσδιορισμό. Διαφωνώ με όσους τους θεωρούν προδότες. Νομίζω πως πιστεύουν ότι, εφαρμόζοντας αυτή την πολιτική, εξυπηρετούν καλύτερα τα συμφέροντα τα δικά τους, των συμπολιτών τους και των γειτόνων τους. Ωστόσο, δεν κατανοώ γιατί, ενώ είναι διεθνιστές, αποδέχονται τον υπερεθνικισμό των γειτόνων μας. Οσον αφορά όσους ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν δέχονται την ύπαρξη μακεδονικής εθνότητας, έχω να πω τη λαϊκή παροιμία: «Ορισαν τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα».
Δεύτερον, η μακροχρόνια σλαβική προπαγάνδα πέτυχε να διαβρώσει το εθνικό φρόνημα των νεοελλήνων, ιδίως των ανιστόρητων. Είναι γνωστό ότι στα σχολεία διδάσκονται οι νέοι μας για την αρχαία Μακεδονία και το Βυζάντιο αλλά ελάχιστα μαθαίνουν από τη νεότερη ιστορία της Μακεδονίας: την ίδρυση της βουλγαρικής εξαρχίας, τις συνθήκες του Αγίου Στεφάνου και του Βερολίνου, τον εκβουλγαρισμό της Ανατολικής Ρωμυλίας, την εξέγερση του Ιλιντεν, τον Μακεδονικό Αγώνα. Οι ανιστόρητοι, κουρασμένοι από τη μακροημέρευση του προβλήματος, ασπάστηκαν εύκολα την καλοσερβιρισμένη προπαγάνδα της άλλης πλευράς.
Τρίτος λόγος είναι ο προοδευτισμός. Πολλοί διαμορφωτές της κοινής γνώμης φαντασιώνονται ότι, αν δεχθούν την ύπαρξη μακεδονικής εθνότητας, θα χαρακτηριστούν προοδευτικοί. Οσοι θεωρούν ανύπαρκτη τέτοια εθνότητα, είναι στην καλύτερη περίπτωση συντηρητικοί και στη χειρότερη οπισθοδρομικοί, αντιδραστικοί, εθνικιστές, σοβινιστές ή ακροδεξιοί. Ο οίστρος του προοδευτισμού οδηγεί ορισμένους σε εξόφθαλμες ανακρίβειες, π.χ. «όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν αναγνωρίσει εμμέσως τη μακεδονική εθνότητα»!.. Αλλοι δέχονται αβασάνιστα κάθε αμφιλεγόμενο επιχείρημα της αντίθετης πλευράς και αποσιωπούν ατράνταχτα ιστορικά και πολιτικά δεδομένα που τεκμηριώνουν την ελληνική θέση. Για παράδειγμα, την αναφορά του Μυριβήλη, το 1924, πως μερικοί κάτοικοι της Μακεδονίας, όργανα ή θύματα της βουλγαρικής προπαγάνδας, δήλωναν ότι είναι Μακεδόνες, την εκλαμβάνουν ως αδιάσειστη απόδειξη για ύπαρξη μακεδονικής εθνότητας. Ομως αποσιωπούν το αναμφισβήτητο γεγονός ότι στην τελευταία απογραφή του πληθυσμού της Μακεδονίας που διενήργησαν οι Οθωμανοί το 1911, κανένας δεν απογράφηκε ως Μακεδόνας. ούτε αυτοί που αναφέρονται από τον Μυριβήλη ούτε οι γονείς ή συγγενείς τους.
Θεοδοσιος Δοσιος, Θωρακοχειρουργός
