Κύριε διευθυντά
Ο αείμνηστος εθνάρχης Κων. Καραμανλής είχε πει: «Απέφυγα πάντοτε να προσβάλω τους αντιπάλους μου. Γιατί αν τους είχα προσβάλει, θα ήταν ντροπή δική μου να τους δεχθώ ως συνεργάτες. Ενώ τώρα που δέχομαι αυτούς που με προσέβαλαν, αντί ντροπής αισθάνομαι υπερηφάνεια». Σήμερα όμως, αντ’ αυτού, τι βιώνουμε; Παριστάμεθα άναυδοι μάρτυρες, χυδαίων ύβρεων και χαρακτηρισμών μεταξύ των «αρχηγών» των κομμάτων εξακοντιζομένων μάλιστα από το βήμα της Βουλής: «Απατεώνες, ψεύτες, υποκριτές, διαπλεκόμενοι, υπηρέτες σκοτεινών συμφερόντων, διεφθαρμένοι, άβουλοι, καιροσκόποι, καρεκλοκένταυροι, λαϊκιστές, δημαγωγοί, υπερεθνικιστές, φασίστες, προδότες, ανίκανοι, ασυνεπείς, πουλημένοι, γερμανοτσολιάδες, ακροδεξιοί, κακέκτυπα αριστεράς, απροσάρμοστοι κομμουνιστές, ορφανά του Στάλιν κ.λπ.» είναι τα κοσμητικά επίθετα που ακούμε σε κάθε συζήτηση της Ολομέλειας της Βουλής, μπροστά μάλιστα και στους μαθητές(-τριες) που τους παρακολουθούν από τα θεωρεία. Με αυτά τα δεδομένα, και πλήρη έλλειψη αμοιβαίας εμπιστοσύνης και στοιχειώδους ευθιξίας, για ποια συνεργασία, συναίνεση και ομοψυχία μιλάμε;
Η ανευθυνότητα σε όλο της το μεγαλείο, ακόμα και σε θέματα εθνικής σημασίας όπως το Σκοπιανό, που από το 1990 μέχρι σήμερα, ταλανίζει την εξωτερική μας πολιτική. Ακραίες, αντιδιαμετρικές και αντιφατικές οι θέσεις των κομμάτων και των βουλευτών τους, αλλά, το χειρότερο, κατηγορηματικά αντίθετη η θέση των συγκυβερνώντων ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Από το καμία αναφορά στο όνομα «Μακεδονία» και σ’ οποιοδήποτε παράγωγό της, άρα απόρριψη της σύνθετης ονομασίας, με γεωγραφικό προσδιορισμό και για όλες τις χρήσεις, ακούστηκαν κατά καιρούς από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αναφορές τους με το όνομα σκέτο Μακεδονία (σήμερα τα αναμασούν, αλλά γλώσσα λανθάνουσα τ’ αληθή λέγει…) σε αντίθεση με τη θέση του πρωθπουργού.
Αλλα ο κ. Τσίπρας, άλλα ο Καμμένος, άλλα ορισμένοι βουλευτές ή υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλα η κ. Γεννηματά, άλλα ο νεόκοπος ηγέτης του 1% κ. Θεοδωράκης. Προϋποθέσεις και νουθεσίες η στάση του κ. Λεβέντη, άχρωμη και άοσμη η θέση του κ. Κουτσούμπα. Αναβλητική η στάση της Ν.Δ. υπό τα σημερινά δεδομένα και τους λαθεμένους, κατ’ αυτήν χειρισμούς του κ. Τσίπρα.
Ο κ. Π. Καμμένος δηλώνει ρητά και κατηγορηματικά ότι θα καταψηφίσει κάθε όνομα που θα περιέχει το «Μακεδονία» ή παράγωγό του. Από κύκλους των ΑΝΕΛ διέρρευσε ότι ο πρόεδρός τους «Σαμαράς δεν γίνεται» υποστηρίζοντας ότι ο κ. Σαμαράς έριξε την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, που σημαίνει ότι δεν ρίχνει την κυβέρνηση. Ολη η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι όσο παραμένει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, στην ουσία ΣΥΡΙΖΑ, γιατί οι κατά καιρούς διαφοροποιήσεις των ΑΝΕΛ είναι της πλάκας κυμαινόμενες μεταξύ γέλιου και γελοίου, τόσο η χώρα βυθίζεται στην καταστροφή.
Αν αυτό πιστεύουν, τότε γιατί δεν τη ρίχνουν αφού έτσι κι αλλιώς το Σκοπιανό για να λυθεί θα χρειασθούν κάποια χρόνια; Και κλείνουμε πάλι με ρήση Κων. Καραμανλή: «Οταν ένας πολιτικός γνωρίζει τι πρέπει να γίνει εις την χώραν του και δεν δύναται να το πραγματοποιήσει, οφείλει αντί να συμβιβάζεται με τη συνείδησή του, να αποχωρεί». Ακούει κανείς;
Παναγ. Καρακατσουλης, Ομότιμος καθηγητής Γεωπονικού Παν/μίου Αθηνών
