Κύριε διευθυντά
Κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες, το υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζει νομοσχέδιο σύμφωνα με το οποίο η λύση του γάμου με συναινετικό διαζύγιο θα γίνεται με συμβολαιογραφική πράξη και όχι με απόφαση δικαστηρίου.
Η ρύθμιση αυτή είναι ευθέως αντίθετη με τις θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος του άρθρου 87 παρ. 1 κατά το οποίο «1. Η δικαιοσύνη αποδίδεται από δικαστήρια συγκροτούμενα από τακτικούς δικαστές, που απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία» και του άρθρου 8 κατά το οποίο «Κανένας δεν στερείται χωρίς τη θέλησή του τον δικαστή που του έχει ορίσει ο νόμος. Δικαστικές επιτροπές και έκτακτα δικαστήρια, με οποιοδήποτε όνομα, δεν επιτρέπεται να συσταθούν». Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, η απονομή της Δικαιοσύνης είναι έργο αποκλειστικά της δικαστικής εξουσίας και δεν μπορεί να αφαιρεθεί από αυτή και να ανατεθεί σε έκτακτα δικαστήρια ή επιτροπές ή διοικητικές Αρχές και γενικά σε όργανα που δεν συγκροτούνται από τακτικούς δικαστές και δεν έχουν τις συνταγματικές εγγυήσεις ανεξαρτησίας. Η υπόθεση της λύσεως του γάμου με διαζύγιο, συναινετικό ή μη, ανήκει αποκλειστικά στη δικαιοδοσία της δικαστικής εξουσίας γιατί επ’ αυτής πρέπει να εκδοθεί απόφαση ιδιαιτέρως σημαντική γιατί: 1. Η απόφαση αυτή αφορά την οικογένεια και τον γάμο που τελούν υπό την προστασία του κράτους, σύμφωνα με το άρθρο 21 παρ. 1 του Συντάγματος κατά το οποίο «Η οικογένεια ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του κράτους» και 2. Γιατί για την έκδοσή της δεν αρκεί η συναίνεση των εμφανιζομένων ως ενδιαφερομένων, αλλά απαιτείται και κρίση δικαστική γιατί πρέπει να διαπιστωθεί αν η συναίνεση δόθηκε από άτομο που μπορούσε να τη δώσει και μάλιστα ελεύθερα και όχι κατόπιν εκβιασμού, με ψυχραιμία και έπειτα από σοβαρή σκέψη και όχι από στιγμιαία έξαψη πάθους. Εκτός των ανωτέρω, εφόσον η αφαίρεση της υποθέσεως αυτής από τη δικαιοδοσία των τακτικών δικαστηρίων και η υπαγωγή τους στους συμβολαιογράφους γίνει διά νόμου, θα είναι υποχρεωτική και συνεπώς ο πολίτης θα στερηθεί τον φυσικό του δικαστή χωρίς να το θέλει και έτσι θα υπάρχει ευθεία και κραυγαλέα παραβίαση της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 8 του Συντάγματος.
Ευαγγελος Ανδριανος, Επίτιμος Αρεοπαγίτης
Εμείς, ο Ερντογάν και οι «οκτώ»
Κύριε διευθυντά
Ο κ. Φοίβος Ιωαννίδης, με επιστολή του στην «Κ» της 20-1-2017 υπό τον τίτλο: «Οχι κυλώνειον άγος με τους “οκτώ”», εξέφρασε την επιθυμία και την ευχή του, η Ελλάδα να μην παραδώσει στην Τουρκία τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς, που κατέφυγαν στην πατρίδα μας ως ικέτες, μετά τη συμμετοχή τους στην αποτυχημένη προσπάθεια ανατροπής του Ερντογάν. Είμαι βέβαιος ότι τις επιθυμίες και τις πεποιθήσεις αυτές του κ. Ιωαννίδη ενστερνίζονται όλοι οι Ελληνες. Οταν, όπως όλοι πιστεύουμε και αναμένουμε, η επίσημη και οριστική απάντηση της Ελλάδος θα είναι αρνητική στο αίτημα της τουρκικής κυβερνήσεως να της παραδώσουμε αυτούς τους οκτώ Τούρκους, επειδή, κατά τη λογικοφανή κατηγορία της κυβερνήσεως Ερντογάν, «προσπάθησαν ν’ ανατρέψουν διά των όπλων τη δημοκρατικώς εκλεγμένη κυβέρνηση της πατρίδας τους», ο Ερντογάν θα μας κατηγορήσει ότι υποθάλπουμε πραξικοπηματίες. Πιθανόν και να μας απειλήσει. Τότε θα μας δοθεί μια άριστη ευκαιρία, με τη στάση μας, να δείξουμε, στη μεν Τουρκία, πόσο εκτιμούμε την υπό Ερντογάν δημοκρατία της, αλλά και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, να υπενθυμίσουμε την ένοχη σιωπή τους για τα τεκταινόμενα στην «υπό ένταξη» Τουρκία του κ. Ερντογάν.
Γεωργιος Τολης, Καρδιοχειρουργός
Τα αδέσποτα του Εθνικού Κήπου
Kύριε διευθυντά
Περπατώ καθημερινά στον Εθνικό Κήπο. Στις 14 Δεκεμβρίου (2016) ανταμώθηκα με έναν αδέσποτο σκύλο. Αφού με προσπέρασε, εγώ συνέχισα να βαδίζω κανονικά, χωρίς να υποπτευθώ τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Ξαφνικά και απροσδόκητα, χωρίς να έχω κάνει το παραμικρό για να τον προκαλέσω, ο σκύλος μού επιτέθηκε και με δάγκασε στο πίσω μέρος του ποδιού μου. Εκανε ακαριαία μεταβολή και με κοίταζε έτοιμος για οτιδήποτε. Ευρισκόμενος σε κατάσταση σοκ, έβαλα τις φωνές. Ο σκύλος αποχώρησε σε λίγα λεπτά με το πάσο του. Εκείνη τη στιγμή, ειλικρινώς, δεν σκεφτόμουν ούτε το τραύμα μου ούτε την αιμορραγία του, αλλά τη φρίκη αν, κατά τύχη, είχα μαζί μου την πεντάχρονη εγγονή μου, την οποία συχνότατα παίρνω για βόλτα μαζί μου στον Κήπο. Αναφέροντας το περιστατικό σε δύο φύλακες, με πληροφόρησαν πως τον τελευταίο καιρό τα αδέσποτα του Κήπου, 22 τον αριθμό, τα οποία έχουν εγκαταλείψει ασυνείδητοι συμπολίτες μας, έχουν δαγκάσει άλλα δύο άτομα. Ο δήμος, αφού τα εξετάσει κτηνίατρος και εμβολιαστούν, τα αφήνει ελεύθερα στον Εθνικό Κήπο και τα απομακρύνει μόνο εφόσον δαγκώσουν άνθρωπο! Στις 16 Δεκεμβρίου ενημέρωσα για το συμβάν τη νέα διευθύντρια του Κήπου. Τηλεφώνησα και στο γραφείο του δημάρχου Αθηναίων και ζήτησα να τον ενημερώσουν σχετικά. Μέχρι και σήμερα… σιγή ιχθύος! Η μοναδική απάντηση που έλαβα από την αρμόδια υπηρεσία του δήμου είναι ότι δικαιούμαι αποζημίωση για το σκισμένο παντελόνι μου και για την επίσκεψη σε γιατρό, προσκομίζοντας τις σχετικές αποδείξεις. Ειρωνεία! Για το σοκ και την ψυχική οδύνη, αλλά και τον κίνδυνο την επομένη φορά να είναι το θύμα της επίθεσης του αδέσποτου η ανήλικη εγγονή μου, ούτε λέξη!
Κωστας Ι. Κλεφτογιαννης, Συνταξιούχος, κάτοικος Πλάκας
Ζητώ απάντηση, πάντως όχι… άμεσα
Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 16ης Σεπτεμβρίου 2016 της εγκρίτου εφημερίδας σας «Καθημερινή» δημοσιεύθηκε επιστολή μου σχετικά με την κατάργηση της κατάληξης «ως» από τα επιρρήματα και την αντικατάσταση αυτής με την κατάληξη «α», τονίζοντας τη διαφορετική έννοια του χρονικού επιρρήματος «αμέσως» και του τροπικού επιρρήματος «άμεσα». Ομοίως, στο φύλλο της 3ης Δεκεμβρίου 2016 δημοσιεύθηκε επιστολή του φιλολόγου κ. Α. Μέγκου με ανάλογο περιεχόμενο. Η δημοσίευση δύο επιστολών που καυτηριάζουν την αλλοίωση της γλώσσας μας σημαίνει ότι ασπάζεστε τις απόψεις μας. Ομως στο φύλλο της ίδιας εφημερίδας με ημερομηνία 18 Δεκεμβρίου στην πρώτη σελίδα και στο αριστερό της μέρος, όπου γράφονται περιληπτικώς οι ειδήσεις, είναι γραμμένο: «Ακίνητα τα οποία βρίσκονται… βγαίνουν προς πώληση άμεσα». Θα επιθυμούσα μια αιτιολογική απάντηση μέσω της εφημερίδας σχετικά με τη χρήση της λέξης «άμεσα» από το υπεύθυνο στέλεχος σωστής χρήσης της γλώσσας μας στην αγαπημένη μου «Καθημερινή», της οποίας είμαι αναγνώστης εδώ και πολλές δεκαετίες.
Γιαννης Πλακονουρης – Διδάκτωρ Ιατρός
Μνήμες με αφορμή την «Ελένη»
Κύριε διευθυντά
Αποφάσισα να γράψω όταν διάβασα ένα γράμμα αναγνώστη με αφορμή το βιβλίο «Ελένη». Το βιβλίο αυτό ανέμενα με χαρά και συγκίνηση από τη στιγμή που είδα ότι θα διανεμηθεί με την «Κ». Είχα ψάξει αρκετά πριν από περίπου δύο χρόνια για να βρω την ταινία στο Ιnternet, και όταν την είδα, με συγκλόνισε βαθιά. Στην ταινία παρακολούθησα ό,τι μου έχει περιγράψει ο παππούς μου να συμβαίνει σε χωριά στην Αρκαδία, απ’ όπου κατάγεται. Ο παππούς μου κατάφερε να γλιτώσει από το παιδομάζωμα γιατί μια γυναίκα είχε ειδοποιήσει τη μητέρα του παππού μου για το πότε θα έρθουν, και με την οικογένειά του κρύφτηκαν στα δάση της Αρκαδίας για εβδομάδες. Κοιμούνταν πάνω στα δέντρα και έπρεπε να παραμένουν συνεχώς ακίνητοι και αμίλητοι για να μην τους βρουν. Βλέποντας την ταινία, κατάλαβα ότι αυτές ήταν γενικευμένες πρακτικές που χρησιμοποιούσαν σε όλη την επικράτεια και δεν αφορούν μόνο ένα χωριό κάπου στην Ελλάδα. Το βιβλίο αυτό, αληθινό και ανθρώπινο όσο κανένα άλλο, αποτελεί κομμάτι της ιστορικής μνήμης για όσα πράγματι συνέβησαν τότε. Είναι το ίδιο σημαντικό για τους ανθρώπους που το βίωσαν αυτό όσο και για τις επόμενες γενιές που δεν το έζησαν, και εύχομαι να μην το ζήσει κανένας άλλος! Οταν η ιδεολογία γίνεται δόγμα και τυφλώνει, τότε εγκαθίσταται ένας ολοκληρωτισμός, και η ελευθερία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια παύουν να υπάρχουν.
Νικη Νιανιου
