Κύριε διευθυντά
Διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα άρθρα για τη σχέση της φορολόγησης των επιχειρήσεων με την ανάπτυξη. («Καθημερινή» 4/12/2016, 1/1/2017 και 7-8/1/2017). Νομίζω ότι κάθε απροκατάληπτος αναγνώστης διαπιστώνει εύκολα ότι οι συγγραφείς προσπαθούν πρωτίστως και κυρίως να υπερασπιστούν τις πολιτικές / κομματικές θέσεις τους. (Οι πιο έμπειροι αναγνώστες διαπιστώνουν ότι είναι τυπικά κείμενα κομματικής προπαγάνδας: μείγμα από αυταπόδεικτες αλήθειες με μισές αλήθειες και ανυπόστατους ισχυρισμούς, διατυπωμένα περισπούδαστα, με επιστημοφάνεια και μπόλικες παραπομπές. Προφανώς, αυτό είναι ένας δικός μου ισχυρισμός, όμως εγώ το επισημαίνω και προτείνω στους αναγνώστες να κρίνουν εκείνοι αν ευσταθεί…)
Στα περιορισμένα πλαίσια μιας επιστολής θα ήθελα να παρατηρήσω τα εξής, μόνο σχετικά με κάποια από όσα ο κ. Παπαδημητρίου απαντά στην κ. Μπακογιάννη:
1. «Τα οικονομικά […] δεν είναι μία ακριβής επιστήμη». (Αυταπόδεικτη αλήθεια.) Δόξα τη κρίσει, αυτό το έχουμε ήδη εμπεδώσει όλοι οι Ελληνες! Μόνο που ο ίδιος παρουσιάζει τους δικούς του ισχυρισμούς ως μη επιδεχόμενους αντίθετης… «τεκμηρίωσης».
2. «Δεν προσπάθησα να αποσυνδέσω τη μείωση της φορολογίας από την ανάπτυξη. […] Η μείωση της φορολογίας […] δεν εγγυάται την αύξηση των επενδύσεων, σαν κάποια μαγική συνταγή, όπως την προβάλλει το πρόγραμμα της Ν.Δ.» (Αυταπόδεικτη αλήθεια.) Δόξα τη κρίσει, όλοι οι Ελληνες έχουμε ήδη εμπεδώσει ότι δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές! Αν αυτό ισχυρίζεται η Ν.Δ., είναι το ίδιο μάταιο με το να μας το επισημαίνει εκείνος.
3. «…ένα υψηλότερο επίπεδο φορολογικής επιβάρυνσης από τη χώρα υποδοχής θα μπορούσε σε γενικές γραμμές να είναι αποδεκτό από τους επενδυτές, εάν η χώρα προσφέρει ελκυστικές συνθήκες επιχειρηματικής δράσης, ένα σταθερό μακροοικονομικό πλαίσιο, ένα σταθερό περιβάλλον φορολογικής πολιτικής, κράτος δικαίου, […] και συστήματα αποτελεσματικής προώθησης επενδύσεων». (Αυταπόδεικτη αλήθεια.) Δόξα τη κρίσει, και αυτό το έχουν ήδη κατανοήσει, αν όχι όλοι οι Ελληνες, πάντως πάρα πολλοί άσχετοι με τα οικονομικά ή, όπως προτιμάει, άσχετοι με την πολιτική οικονομία.
Ο κ. υπουργός, μεταξύ πολλών που ισχυρίζεται σχετικά με τα όσα υποτίθεται ότι επιδιώκει να επιτύχει η κυβέρνηση ή με την υποτιθέμενη ορθότητα των όσων πράττει, προσθέτει το εξής μετά το -3- πιο πάνω:
«Αυτά, δηλαδή, για τα οποία αγωνίζεται η σημερινή κυβέρνηση και τα πρώτα αποτελέσματα των οποίων βλέπουμε στις τελευταίες θετικές οικονομικές επιδόσεις της χώρας. […] Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προέκρινε την προσωρινή αύξηση της φορολογίας αντί της περαιτέρω μείωσης των δαπανών, για τον απλό λόγο ότι ο πολλαπλασιαστής και άρα το αναπτυξιακό αποτέλεσμα των δημοσίων δαπανών είναι αποδεδειγμένα (βλ. ΟΟΣΑ και Ε.Ε.) υψηλότερα αυτών της μείωσης των φόρων». (Ανυπόστατοι ισχυρισμοί.)
Ως γνωστόν, για να απαντήσει κανείς τεκμηριωμένα σε έναν ισχυρισμό, χρειάζεται πολύ περισσότερες λέξεις για κάθε μία λέξη στον ισχυρισμό. Για παράδειγμα, για να τεκμηριώσω μόνο το ότι δεν πρόκειται για «αύξηση της φορολογίας αντί της περαιτέρω μείωσης των δαπανών» αλλά για άγαρμπη, μέσω της αύξησης των έμμεσων φόρων, αναδιανομή του εισοδήματος από τους εξαθλιωμένους άνεργους, χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους προς τους κάθε λογίς «ημετέρους», χρειάζεται χώρος τουλάχιστον όσος για ολόκληρο το άρθρο του κ. Παπαδημητρίου. Ασε εκείνο το «(βλ. ΟΟΣΑ και Ε.Ε.)»!
Συνεπώς, για να «καταρρίψει» κανείς τους πολλούς ισχυρισμούς του, αρκεί να παραθέσει τα δικά του λόγια, με τα οποία… «κατατροπώνει» την κ. Μπακογιάννη, τελειώνοντας το άρθρο του:
«Τέλος, ασφαλώς και υπάρχουν κάποιες κοινές παραδοχές με την κ. Μπακογιάννη…. [διάβαζε κ. Παπαδημητρίου.] Ομως, βασική προϋπόθεση ενός γόνιμου διαλόγου είναι η αναγνώριση της πραγματικότητας. [… αλλιώς] …επιβεβαιώνει [η κ. Μπακογιάννη, διάβαζε ο κ. Παπαδημητρίου] τη ρήση του Αϊνστάιν πως “αν τα γεγονότα δεν ταιριάζουν με τη θεωρία, άλλαξε τα γεγονότα”. Αλλά όπως έλεγε ο Αλντους Χάξλεϊ, “τα γεγονότα δεν παύουν να υπάρχουν επειδή αγνοούνται” [από την κ. Μπακογιάννη, διάβαζε από τον κ. Παπαδημητρίου]».
Συμεων Ρωμυλος – Αγία Παρασκευή
Ο Δήμος Αμαρουσίου για την είσπραξη εσόδων
Κύριε διευθυντά
Με αφορμή δημοσίευμα στην εφημερίδα «Η Καθημερινή», το Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2017, με τίτλο «Ο Πατούλης εισπράκτορας», έχουμε να αναφέρουμε τα εξής: Κατ’ αρχάς, αδικείτε κατάφωρα τον Δήμο Αμαρουσίου, διότι οι οικονομικές υπηρεσίες του δεν έκαναν τίποτα παραπάνω από αυτά που ορίζει η νομοθεσία περί είσπραξης δημοσίων εσόδων, η εφαρμογή της οποίας ελέγχεται από τον αρμόδιο επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Συγκεκριμένα, οι βεβαιωμένες παραβάσεις αποστέλλονται στον δήμο στα όρια του οποίου έχει βεβαιωθεί η παράβαση, για την είσπραξή τους, και η οικονομική υπηρεσία είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει τη διαδικασία που ορίζει ο νόμος.
Δηλαδή, αποστέλλει επιστολή στον παραβάτη σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν στο ΚΕΠΥΟ (Κέντρο Πληροφορικής Υπουργείου Οικονομικών) και τον καλεί να προσέλθει στις υπηρεσίες του δήμου, προκειμένου να εξοφλήσει ή να ρυθμίσει την οφειλή του στην οριζόμενη από τον νόμο προθεσμία. Εάν η προθεσμία παρέλθει, τότε βεβαιώνεται το διοικητικό πρόστιμο από την ταμειακή υπηρεσία του δήμου και αποστέλλεται εκ νέου ατομική ειδοποίηση στον παραβάτη γνωστοποιώντας του ότι πλέον «τρέχουν» από τον νόμο οι προβλεπόμενες προσαυξήσεις. Εάν και πάλι δεν ακολουθήσει καμία από τις παραπάνω διαδικασίες, τότε είναι υποχρεωμένη η ταμειακή υπηρεσία να προβεί στην είσπραξη του ποσού ακολουθώντας την προβλεπόμενη διαδικασία του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων. Να γνωρίζετε πως, αν δεν ακολουθηθεί αυτή η διαδικασία από την ταμειακή υπηρεσία, ο υπάλληλος ελέγχεται από τον επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου για παράβαση καθήκοντος και καταλογισμό του χρηματικού ποσού που δεν εισπράχθηκε.
Επίσης να γνωρίζετε ότι οι φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ελέγχονται τακτικά και έκτακτα από το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για την είσπραξη ή μη των βεβαιωμένων οφειλών. Η δημοτική αρχή επανειλημμένως έχει αποδείξει την κοινωνική της ευαισθησία σε ευπαθείς ομάδες του δήμου μας, δείχνοντας το κοινωνικό πρόσωπο που αρμόζει στη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία. Αλλωστε, με πρόσφατη απόφαση, ύστερα από εισήγηση του προέδρου της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας Γιώργου Πατούλη, ζητήθηκε από τους δήμους να μην εφαρμόζουν τη διαδικασία πλειστηριασμού πρώτης κατοικίας για είσπραξη οφειλών.
Οφείλει η πολιτεία με μεγαλύτερη ευαισθησία να αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο για την είσπραξη των οφειλών με βάση τη δυσμενή οικονομική κατάσταση, κάτι που επανειλημμένως έχει ζητηθεί από την ΚΕΔΕ. Κριτήριό μας ήταν και παραμένει η εξυπηρέτηση του πολίτη και η βοήθεια των οικονομικά αδύναμων συμπολιτών μας, αφενός, για να μην είναι υπόλογες οι υπηρεσίες, αφετέρου, για να προστατεύονται όσο το δυνατόν περισσότερο οι πολίτες.
Σπυρος Σταθουλης, Αναπληρωτής δήμαρχος και αντιδήμαρχος Οικονομικών Δήμου Αμαρουσίου
Αναψε η συζήτηση για το απαρέμφατο
Κύριε διευθυντά
Ο κ. Γ. Τόλης, καρδιοχειρουργός, σε επιστολή του («Κ», 10/12/2016) υποστήριξε ότι η δοτική και το απαρέμφατο της ρωσικής γλώσσας οφείλονται στον Κύριλλο και τον Μεθόδιο. Ισχυρίστηκε δηλαδή ότι έγινε δανεισμός μιας πτώσης και ενός ρηματικού τύπου από μια γλώσσα σε μια άλλη, και μάλιστα με παρέμβαση δύο ανθρώπων. Δεν ξέρω αν υπάρχει παρόμοιο φαινόμενο σε παγκόσμιο επίπεδο. Επίσης, σε δεύτερη επιστολή του («Κ», 1/1/2017) σημείωσε ότι υπάρχουν αρμοδιότεροι από τον ίδιο για να λύσουν την απορία που είχα εκφράσει στο μεταξύ («Κ», 21/12/2016), αν είχε δοτική και απαρέμφατο η ρωσική γλώσσα πριν από τους Κύριλλο και Μεθόδιο. (Αν είχε, ανατρέπεται ο βασικός ισχυρισμός του.) Εν συνεχεία, διατύπωσε κι άλλους ισχυρισμούς, όπως ότι το απαρέμφατο και η δοτική της λατινικής προέρχονται από την ελληνική και ότι η ελληνική είναι η μητέρα της ρωσικής. Αναρωτιέμαι αν υπάρχει επιστημονική-γλωσσολογική βιβλιογραφία στην οποία να βασίζονται αυτοί οι ισχυρισμοί. Με ενδιαφέρουν παραπομπές σε κείμενα ειδικών (όχι άλλων επιστημόνων ούτε λογοτεχνών, όσο σπουδαίοι κι αν είναι). Τέλος, προτείνω να ενεργοποιήσετε τα σχόλια στην ηλεκτρονική σελίδα της έγκριτης εφημερίδας σας, ώστε να υπάρχει δυνατότητα άμεσου σχολιασμού των επιστολών που αφορούν γλωσσικά θέματα.
Β. Αργυροπουλος, Λεξικογράφος
