Κύριε διευθυντά
Μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης που ζούμε, νιώθω πως είμαι επιβάτης σε πλοίο ακυβέρνητο σε φουρτούνα, με πλήρωμα άναυτο και άπειρο, που αμέριμνο «λιάζεται» στην κουβέρτα, λίγο πριν ξoκείλει στα βράχια, και αντί να τρέξουν στα πόστα τους, ο καθένας κουβεντιάζει και λέει πως τάχα φταίει ο κακός καιρός και η δύστηνη μοίρα τους, κι εγώ κουλουριασμένος από τρόμο σε μια γωνιά του επικίνδυνα διατειχιζόμενου πλοίου φέρνω στον νου μου αυτό που λέει ο Ομηρος στην Οδύσσειά του: «Τι κρίμα, να τα βάζουν οι άνθρωποι με τους θεούς. Να ισχυρίζονται ότι οι θεοί τους στέλνουν τις δυστυχίες τους, ενώ αυτοί οι ίδιοι με τις αδικίες τους περνούν δυστυχίες, χωρίς να τους φταίει η μοίρα τους».
Και χωρίς να πιστεύω στους ανύπαρκτους θεούς των βουνών και των ζώων, μένω στην ουσία των λόγων του Ομήρου, και απευθυνόμενος στον μοναδικό αληθινό Θεό και Σωτήρα του κόσμου Ιησού Χριστό, με δέος του λέω: «Ο Θεός εις την βοήθειά μου πρόσχες. Κύριε, εις το βοηθήσαι μοι σπεύσον».
Και είναι αλήθεια ότι τα πλοία φτάνουν στον προορισμό τους όχι από τύχη ή μοίρα, αλλά από τα έμπειρα και εκπαιδευμένα πληρώματα, που με τη βοήθεια του Θεού τιθασεύουν τις θάλασσες με κόπους, με τέχνη και γνώση, κυρίως όμως με απόλυτο σεβασμό στους νόμους και τις αρχές της ασφαλούς ναυσιπλοΐας.
Αυτό, όμως, δεν συμβαίνει με τις ηγεσίες και τις εξουσίες που διαχειρίζονται τη ζωή μας σε τούτο τον κόσμο, με νόμους και αρχές που δεν πιστεύουν και δεν υπερασπίζονται, ως όφειλαν να πράξουν, αλλά αντίθετα με ασέβεια περιφρονούν, παρερμηνεύουν και ουσιαστικά καταργούν προκειμένου να εξυπηρετήσουν όχι το γενικότερο συμφέρον, όπως προφασίζονται, αλλά το ιδιοτελές προσωπικό τους συμφέρον και όφελος.
Ετσι, δυστυχώς, συμβαίνει και στην πατρίδα μας αυτό που περιγράφει ο Ζάλευκος: «Οι νόμοι μοιάζουν με τον ιστό της αράχνης. Οπως δηλαδή εκεί που αν πέσει καμιά μύγα ή κανένα κουνούπι παγιδεύεται, ενώ αν πέσει καμιά σφήκα ή μέλισσα τον σχίζει και φεύγει, έτσι και στους νόμους, αν παρεκκλίνει κανένας φτωχός πιάνεται, ενώ αν τύχει κάποιος πλούσιος ή ισχυρός καταργεί τον νόμο για τον εαυτό του και φεύγει τρέχοντας». Αυτή είναι η αλήθεια, και έτσι εξηγείται γιατί προσβάλλονται βάναυσα τα ατομικά δικαιώματα των μισθωτών και συνταξιούχων, με επιθέσεις βάρβαρες της πολιτείας στο συνεχώς εξαϋλούμενο εισόδημα όλων των οικονομικά αδυνάτων, κυρίως όμως των συνταξιούχων, στους οποίους αντί χριστουγεννιάτικου δώρου, έδωσαν μόνιμο «κόφτη!» που θα ενεργοποιείται σε βάρος πρώτα των όποιων σχεδόν ανύπαρκτων συντάξεων, για να μη διαταραχθεί ο δημοσιονομικός στόχος!
Ας σταματήσουν, λοιπόν, τον κατήφορο αυτοί που καταδυναστεύουν τους φτωχούς και αδύναμους, γιατί αν συνεχίσουν να πορεύονται ασύνετα, ο λαός του Θεού δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, όταν με πίστη και ελπίδα στηρίζεται στον Θεό, ενώ οι άφρονες διαχειριστές της όποιας εξουσίας θα δούνε το δείλι να έρχεται ο Κύριος του αμπελώνα για να λογοδοτήσουν για τη διαχείρισή τους (Μαρκ. Κεφ. 12). Εύχομαι να μη τους συμβεί αυτό που περιγράφει ο προφήτης Ησαΐας: «Ουαί οι ισχύοντες υμών, οι πίνοντες τον οίνον και οι δυνάσται… οι δικαιούντες τον ασεβή ένεκεν δώρων και το δίκαιον του δικαίου αίροντες. Διά τούτο ον τρόπον καυθήσεται καλάμη υπό άνθρακος πυρός και συγκαυθήσεται υπό φλογός ανειμένης, η ρίζα αυτών ως χνους έσται και το άνθος αυτών ως κονιορτός αναβήσεται» ( Ησ. Κεφ. Ε΄ 21).
Αναστασιος Γ. Λεκκας – Συν/χος Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω
Ο μεσολαβητής και το Κυπριακό
Κύριε διευθυντά
Σε κάθε χώρα υπάρχουν δύο ποδοσφαιρικές ομάδες που θεωρούνται «αιώνιοι αντίπαλοι». Στον ελλαδικό χώρο είναι τοις πάσι γνωστές και δυστυχώς αναμετρούνται στα γήπεδα, με το αναχρονιστικό καθεστώς της παρουσίας οπαδών μόνο της μιας ομάδας κάθε φορά. Παρά ταύτα, έχει παγιωθεί μια κατάσταση κοινής συμφωνίας, αγωνίζονται κατ’ επανάληψιν εναντίον αλλήλων και αποδέχονται τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων.
Εκείνο που δεν θα ήτο ποτέ δυνατόν να γίνει αποδεκτό θα ήταν να γίνει ορισμός των διαιτητών από τη μία ομάδα, γιατί θα ήταν προφανής η μεροληψία. Στις συνομιλίες για επίλυση του κυπριακού προβλήματος (εθνικού θέματος για τον Ελληνισμό), εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια ως εκπρόσωπος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ και διαμεσολαβητής ένα Βορειοευρωπαίος διπλωμάτης ο οποίος είναι εξόφθαλμα μεροληπτικός. Εχει «συλληφθεί» κατ’ επανάληψιν να υποστηρίζει ανερυθρίαστα τις τουρκικές θέσεις, λέει χονδροειδή ψεύδη και μεθοδεύει παγίδες για την Κυπριακή Δημοκρατία, της οποίας απεργάζεται τη διάλυση.
Εχει μεταβληθεί σε δημόσιο πρόσωπο και τηλεοπτικό αστέρα, που φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει στην παρθενογένεση ενός εκτρωματικού ρατσιστικού μορφώματος.
Η τελευταία πράξις της καριέρας του ολοκληρώνεται αυτές τις μέρες στη Γενεύη. Είχε την πρωτοβουλία του περιβόητου δείπνου της 1ης Δεκεμβρίου, επέλεξε τους συνδαιτυμόνες και εντελώς αυθαίρετα προανήγγειλε τη μείζονα συνάντηση της λύσης για τη 12η Ιανουαρίου του 2017. Η παταγώδης αποτυχία εκτυλίσσεται ενώπιόν μας σε ζωντανή και πολυδάπανη απευθείας μετάδοση. Διερωτώμαι πώς είναι δυνατόν απλοί πολίτες, με ελλιπή πληροφόρηση, να είχαν τη δυνατότητα να προβλέψουν το ναυάγιο αυτής της κακοστημένης παράστασης και δεν χαμπάρισαν περισπούδαστοι διπλωμάτες και διαπραγματευτές…
Ομολογώ πως πριν καταγράψω τις σκέψεις μου αυτές τις μέρες, έλαβα τοις μετρητοίς την αυστηρή παραίνεση του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας «να σοβαρευτούμε επιτέλους σ’ αυτόν τον τόπο», την οποία επανέλαβε τρις σε μια πρόσφατη εμφάνιση.
Αμφισβητώ αν είχαν ανοικτά τ’ αυτιά τους υψηλόβαθμοι πολιτικοί, ακόμα και αρχηγοί κομμάτων στην Κύπρο, ν’ ακούσουν αυτή την προτροπή. Οσον αφορά τις 135 οργανώσεις(!) που μαζεύτηκαν στο γήπεδο της Τσιετίνκαγια να διαδηλώσουν ΤΥΦΛΑ υπέρ της «λύσης ό,τι να ‘ναι», είμαι σίγουρος ότι όχι μόνον δεν ακούν, δεν βλέπουν, αλλά και δεν σκέφτονται (τυφλοί τα τ’ ώτα τον τε νουν τα τ’ όμματ’ ει).
Και δεν μπορώ να μη στηλιτεύσω την προβολή εκ μέρους του ΡΙΚ αυτής της εκδήλωσης, η οποία ήκιστα βοηθά τον πρόεδρο και την επιθυμία του να διασώσει την Κυπριακή Δημοκρατία.
Ο μόνος που θα επιχαίρει μετά βεβαιότητος είναι ο μετ’ ου πολύ, ελπίζω, έκπτωτος μεσολαβητής.
Νικος Ερρ. Ιωαννου – Καρδιολόγος
