Κύριε διευθυντά
Εκφράζονται κατά καιρούς θαυμασμός και απορία για τη μεγάλη εκλογική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ από το 4% στο 36%, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Εχουν ακουστεί διάφορες απόψεις για τη φαινομενική αυτή επιτυχία, από την υποτιθέμενη επικοινωνιακή χαρισματική προσωπικότητα του κ. Τσίπρα, έως το δήθεν αδιάφθορο χαρακτηριστικό των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και το περίφημο ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς. Κατά την άποψή μου, τίποτε από αυτά δεν ισχύει και καμία άνοδος δεν υπάρχει. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τίποτε άλλο από τη φυσική μετεξέλιξη του ΠΑΣΟΚ, του οποίου η λαϊκή βάση απλώς μετακόμισε. Ετσι, ο μεν ΣΥΡΙΖΑ από 4% έφθασε στο 36% και το ΠΑΣΟΚ από το 44% του 2009 περιορίστηκε στο 5% περίπου. Στην πραγματικότητα, το ΠΑΣΟΚ κυβερνάει ακόμα. Ολες οι τακτικές και οι διδαχές του Ανδρέα Παπανδρέου κυριαρχούν. Ο λαϊκισμός, το ψέμα και η κοροϊδία, η προπαγάνδα, η αναξιοκρατία, η ισοπεδωτική επικράτηση του συνδικαλισμού, η άλωση του κράτους από τους «ημετέρους» («πρασινοφρουρούς» παλαιότερα, «καρανίκες» κάθε είδους τώρα), οι δήθεν στυλιστικοί συμβολισμοί (ζιβάγκο τότε – ανοιχτά πουκάμισα χωρίς γραβάτες και σακίδια στην πλάτη τώρα), η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, η πλήρης έλλειψη υπεύθυνης πολιτικής και προγράμματος, η υποβάθμιση της παιδείας, το μίσος κατά των ιδιωτικών επιχειρήσεων και η δαιμονοποίηση του κέρδους, η επιχειρούμενη αναδιανομή του πλούτου διά της φορολογίας, οι τριτοκοσμικές συμμαχίες και η διαμάχη με φανταστικούς εχθρούς (ξένους και μη) ακολουθούνται σήμερα ακριβώς όπως εφαρμόστηκαν από το 1981 και μετά. Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο δυνατό, και δρα μέσα από τα χρώματα του ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο μεταπήδησε, όχι μόνον η λαϊκή του βάση, αλλά και αρκετοί βουλευτές και υπουργοί του παλαιού ΠΑΣΟΚ. Το επίσημο ΠΑΣΟΚ δεν είναι παρά το απολειφάδι, το εξωτερικό μόνο κέλυφος του παλαιού κόμματος, ενώ ο πυρήνας του και το περιεχόμενό του μετακόμισαν στον ΣΥΡΙΖΑ. Η μόνη αλλά καίρια διαφορά είναι ότι, εν αντιθέσει με το 1981, δεν υπάρχουν λεφτά για φάγωμα. Αυτό όμως δεν φαίνεται να εμποδίζει το πραγματικό ΠΑΣΟΚ (δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ) να συνεχίζει την καταστροφική τακτική που εφάρμοσαν πιστά και συνειδητά ο Ανδρέας Παπανδρέου και οι συνεχιστές του. Μόνον ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προσπάθησε να ανορθώσει ένα ανάχωμα κατά της πασοκικής λαίλαπας στη σύντομη περίοδο της κυβέρνησής του, μεταξύ 1990-1993, αλλά το κακό έχει πολύ βαθιές ρίζες και, φυσικά, δεν έχει αφήσει ανεπηρέαστη ούτε τη Νέα Δημοκρατία. Ο γνήσια μεταρρυθμιστής και φιλελεύθερος Κυριάκος Μητσοτάκης είναι μια κάποια ελπίδα ότι η κατάσταση στη χώρα μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο. Αρκεί, όμως, μόνος του για να φέρει την επιθυμητή βελτίωση;
Ι. Μαρκιανος – Δανιολος
