Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της έγκριτης εφημερίδας σας της 22.5.2016 (σελ. 12) δημοσιεύτε άρθρο της δικαστικής συντάκτριάς σας κ. Ι. Μάνδρου για τις τουλάχιστον 300.000 αδίκαστες υποθέσεις, εξαιτίας της αποχής των δικηγόρων και τον φόβο των δικαστών για την επόμενη ημέρα από τη λήξη της αποχής. Θα ήθελα, κατ’ αρχήν, να παρατηρήσω ότι το πλήθος των αδίκαστων υποθέσεων, πρόσφατων και παλαιότερων, τρομάζει κυρίως τους πολίτες, που διαπιστώνουν την πλήρη απουσία της Δικαιοσύνης, ως πυλώνα προστασίας τους, ως καταφύγιο των αδυνάτων. Είναι αξιοπερίεργο ότι τα τελευταία δέκα και περισσότερα χρόνια επιμένουμε, με αλλεπάλληλες νομοθετικές παρεμβάσεις, στις «εκπτώσεις» στη Δικαιοσύνη (αποφυλακίσεις, συνοπτικές διαδικασίες, κατάργηση των εμμαρτύρων αποδείξεων), με στόχο την ταχύτερη απονομή της, χωρίς κανένα απτό αποτέλεσμα, τουναντίον, με ή χωρίς αποχή των δικηγόρων, ο αριθμός των αδίκαστων υποθέσεων συνεχώς αυξάνεται.
Διερωτώμαι γιατί λείπει από τη χώρα μας ο κοινός νους και η καλή διάθεση, ώστε να προχωρήσουμε σε μια βαθιά και ρηξικέλευθη τομή, διαχωρίζοντας τις νέες υποθέσεις από τις παλιές και δίνοντας τη δυνατότητα στη Δικαιοσύνη να κάνει μια νέα αρχή, μια νέα εκκίνηση, ένα είδος fast track, με προτεραιότητα, πια, στην ποιότητα της απονομής της δικαιοσύνης, χωρίς τα βαρίδια του παρελθόντος, αρκεί όλοι οι παράγοντές της να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους, χωρίς συνδικαλιστικές κορώνες και ιδεοληπτικές αγκυλώσεις, στην εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου, που, στα χρόνια της κρίσης, οργίζεται για την έλλειψη κάθε ενδιαφέροντος για την επίλυση των χρόνιων προβλημάτων, που το ταλανίζουν.
Οσο για τις εκκρεμείς υποθέσεις, αυτές θα πάρουν το χρόνο τους, που μάλιστα θα επιταχυνθεί, αφού δεν θα επιβαρύνονται από τις νέες υποθέσεις.
Κωνσταντινος Γ. Χατζηγιαννακης – Δικηγόρος Θεσσαλονίκης
