Κύριε διευθυντά
Oπως έκρινε η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με τις υπ’ αρ. 2287 και 2288/2015 αποφάσεις της, σε περιπτώσεις εξαιρετικά δυσμενών δημοσιονομικών συνθηκών, όταν το κράτος αδυνατεί να παράσχει επαρκή χρηματοδότηση στους ασφαλιστικούς οργανισμούς και δεν υφίσταται δυνατότητα διασφάλισης της βιωσιμότητάς τους, δεν αποκλείεται η νομοθετική μείωση και των απονεμηθεισών ακόμη συντάξεων, εφεξής. Αλλά και τότε, η περικοπή των συντάξεων δεν μπορεί να παραβιάζει τον συνταγματικό πυρήνα του κοινωνικοασφαλιστικού δικαιώματος, τη χορήγηση, δηλαδή, στον συνταξιούχο παροχών τέτοιων που να του επιτρέπουν να διαβιώσει με αξιοπρέπεια, εξασφαλίζοντάς του όρους όχι μόνο της φυσικής του υπόστασης (διατροφή, ένδυση, στέγαση, βασικά οικιακά αγαθά, θέρμανση, υγιεινή και ιατρική περίθαλψη όλων των βαθμίδων), αλλά και της συμμετοχής του στην κοινωνική ζωή, με τρόπο που δεν αφίσταται ουσιωδώς από τις αντίστοιχες συνθήκες του εργασιακού του βίου (άρθρα 4 παρ. 5, 25 παρ. 1 και 4 Συντάγματος).
Ειδικότερα, ο νομοθέτης, προκειμένου να μην υπερβεί τα όρια που χαράσσει το Σύνταγμα, όταν λαμβάνει μέτρα συνιστάμενα σε περικοπή συνταξιοδοτικών παροχών, οφείλει να έχει προβεί σε ειδική επιστημονική μελέτη, από την οποία να προκύπτει ότι η λήψη των μέτρων αυτών είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα και ότι οι επιπτώσεις τους δεν οδηγούν σε ανεπίτρεπτη παραβίαση του πυρήνος του συνταγματικού δικαιώματος στην κοινωνική ασφάλιση.
Εξάλλου, οι περικοπές των συντάξεων, τείνουσες σε αδικαιολόγητη αποστέρηση προστατευομένου από τη διάταξη του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) περιουσιακού δικαιώματος, δεν συμβιβάζονται προς αυτήν.
Επομένως, ενόψει των προαναφερομένων, οι περικοπές των συντάξεων, εφόσον οδηγούν σε ανεπίτρεπτη παραβίαση του πυρήνος του συνταγματικού δικαιώματος στην κοινωνική ασφάλιση, αντίκεινται τόσο στο Σύνταγμα όσο και στις διατάξεις του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ), οι οποίες είναι υπερνομοθετικής ισχύος και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής εννόμου τάξεως, σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, και προστατεύουν, εκτός των άλλων περιουσιακών στοιχείων, και τις απαιτήσεις για σύνταξη και κοινωνικοασφαλιστικές εν γένει παροχές.
Kωνσταντινος B. Xιωλος
Διδάκτωρ Νομικής – δικηγόρος
