Κύριε διευθυντά
Ο νεαρός και φέρελπις ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Α. Τσίπρας είναι άξιος συγχαρητηρίων. Απέδειξε ότι είναι καλός μαθητής όχι μόνο στην τάξη αλλά και στη μάχη. Δύο συγκεκριμένα παραδείγματα από την τάξη.
Πρώτο: Μέσα σε ελάχιστους μήνες έμαθε αρκετά αγγλικά, ώστε να συνδιαλέγεται με τους Ευρωπαίους συνομιλητές του, χωρίς τη μοσολάβηση μεταφραστή.
Δεύτερο: Μέσα σε 14 ώρες εντατικού σεμιναρίου στις Βρυξέλλες, άνοιξε τα μάτια του και είδε πού μας πήγαινε η άγονη και καταστρεπτική «ασάφεια» στις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησής του με την τρόικα και τους λοιπούς εταίρους, άλλαξε ρότα, υπέγραψε ένα τρίτο Μνημόνιο, και γύρισε νικητής και με την «αξιοπρέπεια» του ελληνικού λαού σωσμένη από την καταστροφή.
Είπαμε ότι είναι καλός και στη μάχη. Και η μάχη δίνεται στην πολιτική αρένα. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο νεαρός και φέρελπις κ. Τσίπρας έχει και άλλα προτερήματα στην πολιτική φαρέτρα του: Εχει το θάρρος και την ευλυγισία όταν δει τα λάθη του, όχι μόνο να τα παραδέχεται, αλλά και να προσπαθεί να τα διορθώσει.
Ετσι, η «κωλοτούμπα» ήταν αναγκαία και σωτήρια. Επιπλέον έχει και το χάρισμα του λαοφιλούς ηγέτη, που κατόρθωσε με ένα ακρωτηριασμένο κόμμα, να κερδίσει μια άνετη νίκη στις εκλογές της 20/9, ταυτόχρονα δε να απαλλαγεί από τα βαρίδια της εσωκομματικής του αντιπολίτευσης (τον παλαιοκομμουνιστή κ. Λαφαζάνη, τον αποδιοπομπαίο κ. Γ. Βαρουφάκη, την εριστική κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου). Τώρα έχει έναν πολύ δύσκολο αγώνα, να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα που θα χρειαστεί και χρόνο και περισσότερες θυσίες.
Εάν είναι ειλικρινής, δίκαιος και σταθερός στην πορεία του θα έχει τη συμπαράσταση από τρεις παράγοντες: Πρώτον, η ίδια η Ευρώπη παρ’ όλη την οικονομική και πολιτική κρίση που αντιμετωπίζει, ήταν πολύ ανεκτική στην αναξιοπιστία και παλινδρομήσεις που επέδειξαν οι ελληνικές κυβερνήσεις στο να εφαρμόσουν προγράμματα ανασυγκρότησης που ήταν απαραίτητα να γίνουν, ακόμα και εκτός Μνημονίων. Η τρόικα και οι δανειστές ήταν αυστηροί μαζί μας, γιατί ήμασταν ασυνεπείς.
Δεύτερο, η σημερινή κυβέρνηση έχει εξασφαλίσει μια απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή. Ελπίζω να τη διατηρήσει όταν θα ψηφιστούν νόμοι που θα παραβιάζουν τις «κόκκινες» γραμμές του κ. Καμμένου.
Τρίτο, τα λοιπά κόμματα της αντιπολίτευσης (εκτός του ΚΚΕ) είναι πρόθυμα να υποστηρίξουν την κυβέρνηση, ακόμα και με συμμετοχή στελεχών τους στους κοινούς στόχους. Θα σταθώ στο τελευταίο σημείο της επιστολής μου. Στο θέμα των στελεχών. Να προσέξει πολύ ο κ. Τσίπρας στην επιλογή τους. Ηδη έκανε το πρώτο λάθος: Διόρισε τον οπισθοδρομικό και αντιδεοντολογικό κ. Α. Μπαλτά (κατάργησε με ατομική του πρωτοβουλία έναν νόμο που είχε υπερψηφίσει η προηγούμενη βουλή, με 255! βουλευτές), σε ένα άλλο ευαίσθητο υπουργείο, του πολιτισμού και αθλητισμού. Ο άνθρωπος αυτός είναι εναντίον της αριστείας! Τι θα δουν τα μάτια μας! Ο χορός καλά κρατεί: Στο υπουργείο Παιδείας διορίστηκε ο κ. Φίλης υπουργός, με υφυπουργό τον παλαιό πρύτανη κ. Θεοδόση Πελεγρίνη. Και οι δύο γνωστοί για τις προοδευτικές τους ιδέες! Παρ’ όλα αυτά εύχομαι στον κ. Τσίπρα επιτυχία στο δυσκολότατο έργο του, και μακάρι να αντέξει και μια και δύο τετραετίες. Θα του συμπαρασταθούμε όλοι.
Γιωργος Ζαμπικος – Ερμούπολη
Ακρισία
Κύριε διευθυντά
Κυβερνητική μάς προέκυψε κρίση, πρότινος χρόνου, λόγω ανοήτων αντισημιτικών αναρτήσεων αν. υπουργού στο Διαδίκτυο, ουδείς όμως γίνεται λόγος για σοβαρή, πλην ακατανόητη, φευ, λαϊκή ακρισία. Η πλειονότης των συμπολιτών μας δηλώνουν…. αντισημίτες. Δυσκολεύομαι, ομολογώ, να εννοήσω πώς το αντιλαμβάνονται, αξίζει δε να παραθέσω χάριν αυτών τα λόγια μας μεγάλης προσωπικότητας του περασμένου αιώνα.
«Οι Eλληνες ανταγωνίζονται τους Εβραίους για το ποια από τις δύο φυλές είναι η πιο πολιτικοποιημένη στον κόσμο. Ανεξάρτητα από το πόσο άθλιες είναι οι συνθήκες της ζωής τους ή το πόσο κινδυνεύει η χώρα τους, αυτοί είναι πάντα χωρισμένοι σε πολλά κόμματα, με πολλούς αρχηγούς, οι οποίοι μάχονται μεταξύ τους με ένα απεγνωσμένο πάθος. Η παρατήρηση ότι όπου υπάρχουν τρεις Εβραίοι υπάρχουν δύο πρωθυπουργοί και ένας αρχηγός της αντιπολίτευσης, είναι πράγματι πολύ εύστοχη. Το ίδιο ισχύει και για την άλλη περίφημη αρχαία φυλή, που από τις απαρχές της ανθρώπινης σκέψης δίνει σκληρούς και διαρκείς αγώνες για την επιβίωσή της. Καμία άλλη φυλή δεν έχει αφήσει τόσο έντονα τα σημάδια της στον κόσμο όσο αυτές οι δύο. Η ικανότητά τους για επιβίωση είναι μοναδική, παρά τους ατελείωτους κινδύνους και τα δεινά που έχουν υποστεί από εξωτερικούς εχθρούς και που μπορούν να συγκριθούν μόνο με τις δικές τους ακατάπαυστες διενέξεις, φιλονικίες και βίαιες αναταραχές.
Παρά το πέρασμα αρκετών χιλιάδων ετών τα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα παραμένουν αναλλοίωτα, το ίδιο και οι δοκιμασίες τους ή το σφρίγος τους. Eχουν επιβιώσει παρ’ όλα όσα έχει κάνει ο κόσμος εναντίον τους και παρ’ όλα όσα έχουν κάνει στους εαυτούς τους, και καθένας από αυτούς, από πολύ διαφορετικές απόψεις, μας έχει κληροδοτήσει την ευφυΐα και τη σοφία του. Καμία άλλη πόλη δεν υπήρξε τόσο σημαντική για την ανθρωπότητα όσο η Αθήνα και η Ιερουσαλήμ.
Τα θρησκευτικά, φιλοσοφικά και καλλιτεχνικά τους μηνύματα υπήρξαν οι κύριοι φωτεινοί φάροι για τη σύγχρονη πίστη και τον σύγχρονο πολιτισμό. Πέρασαν ολόκληροι αιώνες ξένης κυριαρχίας και διαρκούς καταπίεσης και όμως παρέμειναν ζωντανές, δραστήριες κοινότητες και δυνάμεις στον σύγχρονο κόσμο, συνεχίζοντας τις εσωτερικές διενέξεις τους με μια ακόρεστη ένταση. Προσωπικά, ανέκαθεν υποστήριζα και τους δύο λαούς, και πίστευα στην ακαταμάχητη δύναμή τους να επιβιώνουν από τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς και τις παγκόσμιες παλίρροιες που απειλούσαν την ύπαρξή τους».
Ουίνστον Τσώρτσιλ, Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, εκδόσεις Γκοβόστη, Τόμος Β΄, σελ. 1.172-3.
Τέλος, δε, ας μην ξεχνάμε ότι το Ισραήλ είναι φίλη και σύμμαχος χώρα.
Σ. Ρανης – Πειραιάς
