Κύριε διευθυντά
Ως υπεύθυνοι επιστημονικοί φορείς οφείλουμε να ενημερώσουμε το κοινό μέσω της έγκριτης εφημερίδας σας για τα όσα αντιεπιστημονικά και με περισσή ανευθυνότητα ως προς την πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου αναφέρει ο κ. Αθανάσιος Δρίτσας στο σχόλιό του, που δημοσιεύσατε στις 8.8.2015. Τεκμηριωμένα επιδημιολογικά δεδομένα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας δείχνουν ότι ο καρκίνος του παχέος εντέρου, «ΚΠΕ», είναι ο τρίτος σε θανάτους καρκίνος στις δυτικές κοινωνίες με προοδευτική αύξηση της συχνότητάς του. Στην Ελλάδα, το 2011, ο απόλυτος αριθμός των νέων περιστατικών ΚΠΕ ανήλθε σε 5.229 και οι θάνατοι σε 2.084. Για το 2015 οι αριθμοί είναι σίγουρα μεγαλύτεροι. Κατ’ εκτίμηση το συνολικό κόστος αντιμετώπισης του ΚΠΕ στην Ελλάδα ανέρχεται ετησίως σε 70 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 45 εκατ. αφορούν το άμεσο κόστος για την ιατρική περίθαλψη και τα 25 εκατ. το έμμεσο εργασιακό και κοινωνικό κόστος. Η βάση για τη δημιουργία του ΚΠΕ είναι μια γονιδιακή μετάλλαξη που οδηγεί στην ανάπτυξη πολυπόδων στο παχύ έντερο, που τελικά θα εξαλλαγούν σε καρκίνο, χωρίς να είναι ακριβώς γνωστοί οι περιβαλλοντικοί παράγοντες που την ενεργοποιούν ώστε να αποτελέσουν προληπτικό στόχο. Σε περισσότερες από 85% των περιπτώσεων ο ΚΠΕ είναι σποραδικός, σε άτομα χωρίς οικογενειακό ιστορικό ΚΠΕ, ενώ ο κίνδυνος αυξάνεται σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό ΚΠΕ ή πολυπόδων. Είναι απόλυτα τεκμηριωμένο πως ο ΚΠΕ μπορεί να προληφθεί, γιατί η κακοήθης εξαλλαγή ενός προκαρκινικού πολύποδα είναι συνήθως μια μακροχρόνια διαδικασία και επομένως η έγκαιρη αφαίρεσή του στην κολονοσκόπηση εξαφανίζει αυτόν τον κίνδυνο.
Δημοσιευμένα στοιχεία από τις ΗΠΑ, όπου έχει εφαρμοστεί σύστημα μαζικής πρόληψης του ΚΠΕ με κολονοσκόπηση, έδειξαν μείωση της θνητότητας κατά 30% ύστερα από 10 χρόνια εφαρμογής με ανάλογο οικονομικό όφελος για την οικονομία. Προγράμματα πρόληψης με κολονοσκόπηση εφαρμόζονται σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες της Ε.Ε. με ποιο επιτυχημένο αυτό της Πολωνίας. Είναι πρόδηλο ότι στο θέμα αυτό είναι καιρός να ενταχθεί στις πολιτισμένες χώρες και η Ελλάδα.
Η Εθνική Επιτροπή Πρόληψης ΚΠΕ, που συστήθηκε με απόφαση του υπουργού Υγείας το 2014, έχει υποβάλει λεπτομερές σχέδιο ελέγχου του πληθυσμού συγκεκριμένων ηλικιακών ομάδων, αρχίζοντας από τις ομάδες υψηλού κινδύνου, με κατ’ έτος κλήση για προληπτική κολονοσκόπηση των υγιών κατά τα άλλα ατόμων, αλλά εν δυνάμει ασθενών, και αναμένει τις αποφάσεις του υπουργείου.
Η γαστρεντερολογική κοινότητα της χώρας μας, με δαπάνες της Ελληνικής Γαστρεντερολογικής Εταιρείας, προχώρησε από τις αρχές του 2015 στον σχεδιασμό και στην υλοποίηση ενός ενημερωτικού προγράμματος ευαισθητοποίησης του πληθυσμού για τη δυνατότητα πρόληψης του ΚΠΕ με κολονοσκόπηση, μέσω ενημερωτικών εντύπων, ραδιοτηλεοπτικών μηνυμάτων και ενημερωτικών εκδηλώσεων. Hδη η προσπάθειά μας αριθμεί πάνω από 1.000 προληπτικές κολονοσκοπήσεις και τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν περί το τέλος του έτους στο επιστημονικό μας συνέδριο και φυσικά θα σταλούν στο υπουργείο. Η επιτυχία αυτού του προγράμματος θα προετοιμάσει το έδαφος για να εφαρμοστεί επιτέλους και στην Ελλάδα ένα Εθνικό Σύστημα Πρόληψης του ΚΠΕ από το υπουργείο Υγείας με την επιστημονική υποστήριξη της Εθνικής Επιτροπής Πρόληψης του ΚΠΕ.
Τέλος, στα όσα άκρως αντισυναδελφικά αναφέρει ο κ. Δρίτσας για το όφελος από τις μαζικές προληπτικές εξετάσεις των γαστρεντερολόγων, ουρολόγων, πνευμονολόγων και ακτινολόγων αποκαλώντας τους συλλήβδην «κερδοσκόπους της υγείας», αρμόδιοι να του απαντήσουν είναι οι οικείοι επιστημονικοί φορείς συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, η οποία έχει μακράν παράδοση ήθους μεταξύ των μελών της. Αν ο «καλός» συνάδελφος θέλει πραγματικά να γίνει σταυροφόρος υπέρ της κάθαρσης στον χώρο της υγείας, εμείς θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε μαζί του ενάντια στην κατασπατάληση πόρων που ίσως έχει γίνει μέχρι σήμερα. Αυτά όμως θα πρέπει να αναζητηθούν στα πολλαπλά προληπτικά προγράμματα που έχουν επιδοτηθεί μέχρι σήμερα συμπεριλαμβανομένων προγραμμάτων πρόληψης καρδιαγγειακών νόσων, όπου έχουν δαπανηθεί μεγάλα ποσά χωρίς πάντοτε μετρήσιμα αποτελέσματα. Προγράμματα στον χώρο της γαστρεντερολογίας και ειδικότερα για την πρόληψη του ΚΠΕ δεν έχουν ποτέ επιδοτηθεί, αν και είναι από τα συμφερότερα οικονομικά, όπως δείχνει η διεθνής εμπειρία από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Η γαστρεντερολογική κοινότητα δεν επιδοτήθηκε ποτέ και από κανέναν, αλλά από αίσθημα επιστημονικής και κοινωνικής ευθύνης οφείλει με αντικειμενικότητα και ρεαλισμό να ενημερώσει το κοινό για την πρόληψη του ΚΠΕ και να συμβάλει στη μείωση του κοινωνικού και οικονομικού κόστους από αυτόν σε μια δοκιμαζόμενη από την κρίση κοινωνία.
Δ. Γ. Καραμανωλης – Διευθυντής ΕΣΥ, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για την Πρόληψη του ΚΠΕ
Α. Μαντιδης – Πρόεδρος της Ελληνικής Γαστρεντερολογικής Εταιρείας
Π. Κασαπιδης – Πρόεδρος της Επαγγελματικής Eνωσης Γαστρεντερολόγων Ελλάδας
Γ. Β. Παπαθεοδωριδης – Καθηγητής Παθολογίας-Γαστρεντερολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, αναπληρωτής γραμματέας του Ελληνικού Ιδρύματος Γαστρεντερολογίας και Διατροφής
Κοινωνική πολιτική και ΔΕΗ
Κύριε διευθυντά
Διαβάζω ότι ξεπέρασαν τα 2 δισ. οι οφειλές καταναλωτών προς τη ΔΕΗ. Δεν μου κάνει καθόλου εντύπωση. Oταν η κρατούσα άποψη σχεδόν όλου του πολιτικού φάσματος είναι να αντιμετωπίζουμε με «κοινωνική ευαισθησία» όποιον δεν πληρώνει κατά τα προβλεπόμενα τον λογαριασμό της ΔΕΗ, τι περιμένουμε; Oταν, στο όνομα της «κοινωνικής ευαισθησίας» κρατάμε χαμηλές τις τελικές τιμές πώλησης της ενέργειας ή εφαρμόζουμε χαλαρή πιστωτική πολιτική (π.χ. δεν κόβουμε πάραυτα το ρεύμα των απλήρωτων λογαριασμών) κάνουμε πιο πολύ ζημιά, παρά καλό. Ας μη μας διαφεύγει πως όταν πουλάμε την ενέργεια φθηνά (ειδικότερα κάτω του μακροχρόνιου οριακού κόστους), για να προστατέψουμε τους φτωχούς, την πουλάμε το ίδιο φθηνά και στους πλούσιους. Αν αυτό είναι αποτελεσματική κοινωνική πολιτική, τότε εγώ είμαι αστροναύτης. Oποιος ξέρει καλά τα θέματα της ενέργειας και των σχέσεών της με το περιβάλλον και με τα κοινωνικά προβλήματα, ξέρει πολύ καλά ότι η ενέργεια δεν προσφέρεται για άσκηση αποτελεσματικής κοινωνικής πολιτικής. Δεν είναι δουλειά των ενεργειακών εταιρειών (όπως είναι η ΔΕΗ) να ξέρουν ποιος είναι φτωχός και ποιος όχι, για να του πουλάνε ενέργεια σε χαμηλές τιμές (π.χ. η ανοησία του «κοινωνικού τιμολογίου») ή να μην του κόβουν το ρεύμα.
Την κοινωνική πολιτική πρέπει να την ασκούν οι προβλεπόμενες δομές του κράτους, στην προκειμένη περίπτωση οι κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων, που όμως κοιμούνται ύπνο βαθύ. Αυτές, σε συνεργασία με τις υπόλοιπους κρατικούς φορείς (π.χ. εφορίες), θα πρέπει να είναι σε θέση να τεκμηριώνουν έναν προς έναν ποιος είναι φτωχός και ποιος όχι και να δίνουν «λεφτά στο χέρι» μόνο στους πραγματικά φτωχούς για να αντιμετωπίζουν ένα κοινωνικά ελάχιστο επίπεδο ενεργειακών αναγκών. Από εκεί και πέρα, πλούσιοι και φτωχοί θα έχουν να αντιμετωπίζουν τις ίδιες υψηλές τιμές ενέργειας και την ίδια αυστηρή πιστωτική πολιτική (π.χ. άμεση διακοπή της ηλεκτροδότησης, μόλις δεν πληρώσεις). Eτσι κρατάς τον ενεργειακό τομέα ισχυρό, βοηθάς το περιβάλλον (με τις υψηλές τιμές και την αυστηρή πιστωτική πολιτική) και παράλληλα προστατεύεις μόνο τους πραγματικά φτωχούς. Χτυπάς, δηλαδή, «μ’ ένα σμπάρο 45 τρυγόνια». Τα άλλα είναι παραμύθια.
Σακης Γαλιγαλης – Παπάγου
Η τηλεόραση μέρος του προβλήματος
Κύριε διευθυντά
Εφαλτήριο για ένα ξεκαθάρισμα στην ποιότητα της ελληνικής τηλεόρασης είναι να επιτελέσει τη βασική λειτουργία του το ΕΣΡ και να αδειοδοτήσει δίκτυα, επιβάλλοντας ένα τέλος, το οποίο θα διασφαλίσει ότι μόνο οικονομικά υγιή και σωστά οργανωμένα κανάλια θα παραμείνουν στον αέρα. Στη συνέχεια θα πρέπει να καθορίσει όρους και να χρησιμοποιήσει την ανάκληση άδειας ως ύστατη τιμωρία.
Ρομπερτ Μακ Nτοναλντ
