Κύριε διευθυντά
Η αγωνία μου ως απλού Eλληνα πολίτη για τη σημερινή δεινή πολιτική και οικονομική κρίση της πατρίδας μας με ώθησε να προσπαθήσω να συμβάλω και εγώ με τη συνοπτική μου αυτή πρόταση στη βελτίωση ή τη θεραπεία της κατάστασης, που είναι καρπός των πολλαπλών γνωστικών μου αντικειμένων, αλλά και της πολύχρονης εμπειρίας μου, 60 χρόνων, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.
Δεδομένα: Οι απανωτές δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό του ελληνικού λαού θέλει να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη και στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Σημαντικό ποσοστό του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι επιθυμεί την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, ενώ ένα άλλο σημαντικό επίσης ποσοστό με τη ρητορική του εκφράζεται εναντίον της πρόσφατης σχετικής συμφωνίας, καθιστώντας προβληματική την εφαρμογή της. Η από κοινού αντιμετώπιση της κατάστασης από όλο ή μεγάλο φάσμα του πολιτικού κόσμου, όπως έγινε σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη με παρόμοιο πρόβλημα, δεν καρποφόρησε.
Πρόταση: Οι αρχηγοί των δηλωμένων ευρωπαϊκών κομμάτων, αλλά και όσοι ίδρυσαν ή φιλοδοξούν να ιδρύσουν τέτοια κόμματα ή να διεκδικήσουν την αρχηγία τους, να συνέλθουν σε συνεδρίαση (μυστική ή φανερή) εκλογής αρχηγού τύπου Πάπα Ρώμης, δηλαδή με συνεχείς ψηφοφορίες. Εφόσον, ως ανωτέρω, εκλεγεί ο αρχηγός να ιδρύσουν φιλοευρωπαϊκό ελληνικό κόμμα (ΕΥΡΕΚ) στο οποίο να ενταχθούν οι σημερινοί βουλευτές των υπαρχόντων σχετικών κομμάτων.
Το νέο κόμμα να προβεί σε συνεννόηση με τον φιλοευρωπαϊκό ΣΥΡΙΖΑ για από κοινού αντιμετώπιση της σημερινής άκρως κρίσιμης οικονομικής και πολιτικής κατάστασης ή, σε αρνητική περίπτωση, να είναι έτοιμο για τις ενδεχόμενες επόμενες εκλογές περιλαμβάνοντας στις διακηρύξεις του, μεταξύ των άλλων, και τα επόμενα. Διακηρύξεις νέου κόμματος: Μειώνεται ο αριθμός των βουλευτών σε 150 ή έστω 200 (επαρκής για το νομοθετικό έργο και ευθυγράμμιση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες). Περιορίζεται το μπόνους σε 20 στο πρώτο κόμμα (διευκόλυνση σχηματισμού κυβέρνησης) και 10 στο δεύτερο (αξιόλογη αναγκαία αντιπολίτευση) και μόνο αν τα υπόψη κόμματα ξεπερνούν το 20%. Διάσπαση της Β΄ Περιφέρειας της Αθήνας σε δύο, Ανατολική-Δυτική ή Βόρεια-Νότια (μείωση μεγεθών, αποφυγή δαπανών κ.λπ.) και είσοδος στη Βουλή εφόσον εξασφαλίζεται τουλάχιστον 5% των ψήφων (αποφυγή κατακερματισμού των πολιτικών δυνάμεων δεδομένης της φιλαρχίας του λαού μας).
Σχετικά με το οικονομικό θέμα και τις επενδύσεις (απολύτως αναγκαίες για την παραγωγή εισοδημάτων, φορολογητέας ύλης και, κυρίως, θέσεων εργασίας): Σταθερό φορολογικό σύστημα για μια 15ετία τουλάχιστον. Ανάληψη διαδικασιών αδειοδότησης από τις υπηρεσίες της Πολιτείας ή και ίδρυση ειδικής προς τούτο υπηρεσίας (οι επενδυτές διαθέτουν τα κεφάλαια, την τεχνογνωσία και το επιχειρηματικό ρίσκο και δεν θα πρέπει να φορτώνονται με την αδειοδοτική διαδικασία). Υπάρχει πληθώρα επενδυτικών προσπαθειών των οποίων η αδειοδότηση συνεχίζεται επί πολλά χρόνια και άλλες που, εξαιτίας αυτού του λόγου, ματαιώθηκαν. Πρόσκληση του ελληνικού και διεθνούς κεφαλαίου να έρθει να επενδύσει στη χώρα μας (με τις πολλές επενδυτικές ευκαιρίες σε όλους τους τομείς και κυρίως εκείνους με συγκριτικό πλεονέκτημα) με την παράκληση ή την υποχρέωση να δεχτεί μετόχους το ελληνικό Δημόσιο, τους δήμους ή και τους απλούς Eλληνες ιδιώτες με εγγυημένη απόδοση μεγαλύτερη ή και πολλαπλάσια των συνηθισμένων τραπεζικών προθεσμιακών καταθέσεων.
Προς διευκόλυνση των επενδυτών θα ήταν σκόπιμο τα υπουργεία Οικονομίας και Ανάπτυξης να χρησιμοποιήσουν το αξιόλογο ελληνικό επιστημονικό, μελετητικό δυναμικό με τη διάθεση πολύ μικρής σχετικά δαπάνης για την εκπόνηση προκαταρκτικών μελετών διαφόρων έργων και ενεργειών (η δαπάνη για εκπόνηση προκαταρκτικής μελέτης δεν υπερβαίνει το 3‰ εκείνης της οριστικής μελέτης), οι οποίες θα χρησιμεύσουν ως business plans των επενδυτικών προγραμμάτων.
Αθανασιος Ν. Ντασκας – Πολ/κός μηχ/κός – γεωπόνος – περιβαλλοντολόγος
Οι χαμένες καταθέσεις
Κύριε διευθυντά
Ολοι συμφωνούν ότι η επιστροφή των καταθέσεων στις τράπεζες θα ωφελούσε τα μάλα την… υγεία τους. Λύση υπάρχει και είναι απλή, αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση. Να γίνουν μεταρρυθμίσεις, οι οποίες θα μας φέρουν όσο πιο κοντά γίνεται στο ελβετικό μοντέλο! Τότε, και μόνο τότε, είμαι σίγουρος ότι θα εισρεύσουν καταθέσεις με τη… σέσουλα!
Γιωργος Στραφτης
Ο βοσκός και ο λύκος
Κύριε διευθυντά
«Iskra ξέρετε, στα ρωσικά, σημαίνει σπίθα. Και η Iskra ήταν η πρώτη επαναστατική εφημερίδα του Λένιν στα σκληρά τσαρικά χρόνια της Ρωσίας, η οποία δικαίωσε πλήρως τον τίτλο της» (Παναγιώτης Λαφαζάνης).
Ομολογημένος ή μύχιος πόθος της άκρας αριστεράς και της άκρας δεξιάς υπήρξε ανέκαθεν η αλλαγή καθεστώτος στην Ελλάδα. Η πρώτη έκανε δύο αιματηρές απόπειρες μετά τον πόλεμο, αλλά απέτυχε. Η δεύτερη κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα και εγκαθίδρυσε την επτάχρονη δικτατορία.
Τα λόγια του Παναγιώτη Λαφαζάνη, που παραθέτω στην αρχή, σχεδόν φωνάζουν τις προθέσεις του. Ο συνδυασμός της επιδίωξης για αλλαγή νομίσματος με την επίκληση του Λένιν παραπέμπουν στην επιθυμία του να μετατραπεί η χώρα σε λαϊκή δημοκρατία ή, άλλως, σε δικτατορία της αριστεράς. Τα σενάρια για εισβολή στο Νομισματοκοπείο και σύλληψη του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος μπορεί να ηχούν κωμικά στα αυτιά μας, αλλά αυτός που τα εκστόμισε πρέπει να τα εννοούσε – το απίστευτο θα ήταν να ισχυριστεί κανείς ότι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης έκανε χιούμορ. Τι θα σήμαινε η έξοδος από την Ευρωζώνη και ουσιαστικά από την Ε.Ε.; Aπαξ και βγεις από το μαντρί, όλα γίνονται πιο εύκολα για όποιον σχεδιάζει αλλαγή του πολιτεύματος. Oταν ο φόβος της εξόδου γίνει τετελεσμένο, ανοίγει πια ο δρόμος για ανώμαλες εξελίξεις, ακόμη και με λαϊκή εντολή.
Για τον λόγο αυτό, όταν ακούτε κάποιον να φωνάζει «λύκος» και να δείχνει τον ΥΠΟΙΚ της Γερμανίας που θέλει να μας διώξει από την Ευρωζώνη, προσέχετε όχι μόνο τον υπουργό αλλά και αυτόν που τον δείχνει. Γιατί μπορεί να είναι λύκος μεταμφιεσμένος σε βοσκό και να θέλει να βγάλει τα πρόβατα από το μαντρί της Ε.Ε., που διασφαλίζει την πολιτική και οικονομική σταθερότητα στη χώρα μας, για να τα μαντρώσει στη ΛΔΕ (Λαϊκή Δημοκρατία της Ελλάδος), όπου θα διαφεντεύει ο ίδιος και η κομματική νομενκλατούρα, κατά τα αλήστου μνήμης πρότυπα των λαϊκών δημοκρατιών του υπαρκτού σοσιαλισμού.
Ακόμη και αν η ιστορία επαναλαμβάνεται κάποτε ως φάρσα, εμείς έχουμε υποχρέωση να επαγρυπνούμε και να προσέχουμε τους λύκους και τις «λυκοσυμμαχίες», κατά την προσφιλή έκφραση του ΚΚΕ.
Μιχαηλ Πασχαλης – Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης
Η «Δραχμή»
Κύριε διευθυντά
Με αφορμή το, ένα ακόμη, εξαιρετικό άρθρο σας «Τα δόντια του λαϊκισμού» και την αναφορά στο λόμπι της δραχμής, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τον προβληματισμό μου σχετικά με τη χρήση της λέξης και του συμβόλου «Δραχμή». Τόσο η λέξη όσο και το σύμβολο και οι εικόνες (κέρματα, χαρτονομίσματα) που τη συνοδεύουν, πιστεύω ότι δημιουργούν σήμερα θετικούς συνειρμούς στη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων. Αποτελούν μέρος της ιστορίας μας – ένα νόμισμα το όποιο επιτέλεσε επιτυχώς τον ρόλο του μέσα στον χρόνο και ευγενικά παραμέρισε για να πάρει τη σκυτάλη το ευρώ.
Οι μνήμες των 40+ συνδέονται (κυρίως πλέον) με περιόδους (χωρίς μνημόνια) οικονομικής ανάπτυξης, ελπίδας και προοπτικής για ένα καλύτερο αύριο ανεξάρτητα από την κοινωνική τάξη που ανήκε ο καθένας, αλλά, ταυτόχρονα, και για τους νεότερους αποτελεί ένα βασικό σύμβολο που συνδέεται με μία περασμένη, καλύτερη εποχή που δεν έζησαν. Οι διαφόρων αποχρώσεων λαϊκίστικες φωνές των δήθεν οικονομικών αυθεντιών, τους προσκαλούν όλους να στοιχηθούν πίσω τους, προκειμένου να οδηγήσουν μαζί τη χώρα… στη Γη της Επαγγελίας που συμβολίζει η «Νέα Δραχμή». Hδη κάποιοι έχουν εμφανίσει το λαμπερό και αναγνωρίσιμο πρόσωπο της διεθνούς επιτυχημένης Μαρίας Κάλλας σε χαρτονόμισμα, οπτικοποιώντας –επιτυχημένα είναι η δυσάρεστη αλήθεια– την πρότασή τους. Δυστυχώς, το έδαφος είναι εξαιρετικά γόνιμο γιατί το εγχώριο κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό περιβάλλον του 2015, απλά, δεν είναι ίδιο με το 2005 ή το 1995. Μην τους χαρίσουμε τη δραχμή να αποτελέσει τη σημαία τους, κυριολεκτικά και μεταφορικά, προκειμένου να μας οδηγήσουν στον χορό του Ζαλόγγου μέσα σε ένα τούνελ κανιβαλισμού και καταστροφής χωρίς εξόδους διαφυγής. Μην την αφήσουμε να καπηλευτεί από τους λαϊκιστές, με τον τρόπο που έγινε, κυρίως κατά τη δεκαετία του ’80, με λέξεις και σύμβολα όπως «ειρήνη», «δημοκρατία» και το κακόμοιρο λευκό περιστέρι αντίστοιχα. Σας ενθαρρύνω ευγενικά, ως ένα κορυφαίο opinion maker, να συνεχίσετε να απογυμνώνετε την προσπάθειά τους, μέσα από τα γραπτά σας. Oπως έχετε γράψει και σε παλιότερο άρθρο σας, ο λαός μας, αργά ή γρήγορα, θα κληθεί να απαντήσει ξεκάθαρα στο ερώτημα, Ευρώπη ή απομόνωση. Μην τους προσφέρουμε πολύτιμα όπλα, προκειμένου να τα στρέψουν ενάντια στη βιώσιμη και ασφαλή πορεία του λαού, όλων μας.
Δημητρης Κοντογιαννης
