Κύριε διευθυντά
Το «παιχνίδι» ανταλλαγής συναλλαγμάτων υπήρξε ανέκαθεν ένα άκρως προσοδοφόρο μέσον πλουτισμού «των εχόντων και κατεχόντων». Και σαν παιχνίδι έχει το αποτέλεσμα όταν κάποιος κερδίζει, κάποιος άλλος συγχρόνως να χάνει. Μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση, με το παιχνίδι της επιστροφής στη δραχμή, το κέρδος θα περιορισθεί μεταξύ των ολίγων εκείνων οι οποίοι από ιδιοτέλεια το προσδοκούν εις βάρος των πολλών, επιβάλλοντας τις ανάλογες συναλλαγματικές ισοτιμίες. Eτσι και τώρα, αυτοί που επεξεργάζονται την επιστροφή στη δραχμή, προς όφελος δήθεν του κοινού συμφέροντος, θα προσκομίσουν τεράστια κέρδη για τους ολίγους, αλλά και δυσθεώρητα ως και μακρόχρονα δεινά για τους πολλούς.
Γιατί όσο κι αν ήταν τεράστιο σφάλμα του κ. Σημίτη να εντάξει την Ελλάδα απροετοίμαστη στη Ν.Ε. του ευρώ θα είναι ίσως τερατώδες για να μη γράψω εγκληματικό, υπό τις παρούσες συνθήκες, να επιστρέψομε στη δραχμή.
Γι’ αυτό αποτελεί πατριωτικό καθήκον η εθνική σύνεση και συνεννόηση γιατί στη νομισματική αναμπουμπούλα μύρια άλλα δεινά μπορεί να συμβούν. Η ιστορία διδάσκει.
Με την ευκαιρία αυτή θα ήταν χρήσιμη μια αναδρομή στο μεταπολεμικό παρελθόν της πατρίδας μας για να διαπιστώσομε ότι η ελληνική οικονομία υπήρξε, προ της εντάξεώς μας στην κοινή αγορά, παραγωγική και ανταγωνιστική.
Χωρίς να παραβλέπουμε τα ευεργετικά οφέλη που προέκυψαν από την ένταξή μας στην κοινή αγορά, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι η αρνητική μεταστροφή της ελληνικής οικονομίας επήλθε μετά την ένταξη επειδή πλέον τα όποια ελληνικά προϊόντα αδυνατούσαν να ανταγωνισθούν τα αντίστοιχα, κυρίως τα γερμανικά.
Γεγονός που είχε ως συνέπεια τον μαρασμό της βιομηχανικής υποδομής της Ελλάδος και το κλείσιμο σωρείας παραγωγικών μονάδων ως και εξαγωγικών επιχειρήσεων με τα γνωστά αποτελέσματα. Η συνέχεια ήταν να μετατραπούμε σταδιακά σε μια αντιπαραγωγική μεταπρατική οικονομία, με τις εισαγωγές να υπερτερούν κατά το πολλαπλάσιο των εξαγωγών.
Oμως την ταφόπλακα της ελληνικής οικονομίας αποτέλεσε η είσοδος στη Ν.Ε. Τέλος, είναι να διερωτάται κανείς πώς επιβιώνει στη χώρα μας, με ένα πολύ περιορισμένο οικονομικό γίγνεσθαι, πλήθος τραπεζών.
Μήπως παρέχουν εκδουλεύσεις στην περικοπή του χρέους;
Στελιος Ιδομ. Κογχυλακης
Αθήνα
