Κύριε διευθυντά
Ο γράφων υπήρξε συστηματικός «πολέμιος» της πολιτικής του Ευ. Βενιζέλου. Επί σειρά ετών τον αντιπολιτεύτηκε, τον λοιδόρησε, τον ειρωνεύτηκε, τον περιφρόνησε. Και δεν μετανοεί για την τότε στάση του. Γιατί το έκανε όταν ο λεκτικά και πολιτικά πληθωρικός Ε.Β. ανάλωνε το πολιτικό και ρητορικό του κεφάλαιο εντός ενός φαύλου κόμματος και στην υποστήριξη ενός μικρόνου αρχηγού, ο οποίος στην πρόκληση: «Αγρός, κυνηγός, λαγός, κάνε μια φράση», αδυνατούσε ν’ ανταποκριθεί. Μετά την εξαφάνιση από την πολιτική σκηνή του ολίγιστου Γιωργάκη, αναδύθηκε μία εντελώς διαφορετική πολιτική προσωπικότητα που ακούει στο ίδιο όνομα: Ευάγγελος Βενιζέλος! Πληθωρικός και χειμαρρώδης όπως πάντα, αλλά με τον λόγο του, πλέον, σε πλήρη αντιστοιχία με τα γεγονότα, τη σκληρή πραγματικότητα και την επώδυνη, πλην αναγκαία, συνταγή αντιμετώπισής της.
Hδη, μετά την εξαέρωση του αμαρτωλού ΠΑΣΟΚ (καθώς η βασική εκλογική του πελατεία, ως εκφράζουσα το χειρότερο κομμάτι του ελληνικού λαού –τον κατιμά– μετανάστευσε ομαδικά και με το βασικό χαρακτηριστικό του, που είναι ο λαϊκισμός, στη φυσιολογική του κοιτίδα, η οποία σήμερα φέρει ταμπέλα: ΣΥΡΙΖΑ), σπάνε και τα τελευταία δεσμά που κρατούσαν καθηλωμένο τον άνδρα σε χώρους και ρόλους, όπου οι δυνατότητές του έδειχναν να ασφυκτιούν. Εύχομαι ολόψυχα και ελπίζω, η αδιαμφισβήτητη ευφυΐα του και η κακή πείρα που απέκτησε από τη μακρά σύμπλευση σε χώρους που δεν τον εκφράζουν κατά βάθος, πλαισιωμένος από ανθρώπους που υποκριτικά και κωμικά αλληλοπροσφωνούνταν: «Σύντροφε!», να τον οδηγήσουν σε μια νέα πολιτική πορεία. Είναι αρκετά νέος ακόμη, μπορεί να προσφέρει και –κυρίως– η χώρα τον χρειάζεται. Iσως τώρα, περισσότερο από ποτέ. Ο ποιοτικός και εμπεριστατωμένος του λόγος θα λείψει, δραματικά, από μία Βουλή όπου κυριαρχεί ο βαρβαρισμός και ο σολοικισμός, φραστικός και πνευματικός, και από μία χώρα πάμπτωχη. Τόσο στα δημόσια ταμεία της, αλλά –το σπουδαιότερο– στον «θάλαμο διακυβερνήσεώς» της.
Αλεξ. Παπαδημητροπουλος – Πολ. μηχανικός
Προς μια νέα Μικρασιατική Καταστροφή;
Κύριε διευθυντά
Τον τελευταίο καιρό, ενόψει της κρίσιμης εθνικοπολιτικής κατάστασης που βιώνουμε, εμφανίστηκαν δύο αντίθετες απόψεις ως προς το εάν οι επιπτώσεις από μια έξοδο από το ευρώ (Grexit) για τους Eλληνες πολίτες ισοδυναμεί ή όχι με την κατάσταση που βίωσε η Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Ανεξαρτήτως του ποια από τις δύο απόψεις κρίνει ο καθένας μας ως ορθή, και μόνο το γεγονός ότι επιλέγεται ως σημείο αναφοράς της σημερινής πολιτικοοικονομικής κρίσης η Μικρασιατική Καταστροφή, λέει από μόνο του πολλά. Μάλιστα, αν εστιάσουμε στα καθαυτά κοινωνικοοικονομικά μεγέθη των δύο αυτών εποχών, το ενάμισι εκατομμύριο πρόσφυγες, που ήρθαν στην Ελλάδα από την Τουρκία, όντας άνεργοι στην πατρίδα μας, έρχεται σε πλήρη αντιστοιχία με το σημερινό ποσοστό ανεργίας του ελληνικού πληθυσμού. Οι σημερινοί «σωτήρες» του ελληνικού πληθυσμού συναγωνίζονται ο ένας τον άλλο σε περισπούδαστους τίτλους σπουδών και εξειδικευμένες οικονομικές γνώσεις. Αντιθέτως, οι αρχηγοί της Επανάστασης του ’22 και προσωρινοί κυβερνήτες της Ελλάδας, ο Νικόλαος Πλαστήρας και ο Στυλιανός Γονατάς, υπήρξαν στρατιωτικοί με εθνική συνείδηση και πρακτικό πνεύμα, κατορθώνοντας μέσα σε διάστημα λιγότερο του ενός χρόνου να διαθέσουν στέγη και εργασία σε αυτό το 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες. Το γεγονός της ανόρθωσης του ελληνικού έθνους μετά την πλέον επονείδιστη σύγχρονη εθνική καταστροφή αποτελεί σίγουρα σημείο σύγκρισης και για τη σημερινή εποχή, και η κάθαρση που επήλθε μέσα από τη δίκη και καταδίκη των πρωταιτίων της Μικρασιατικής Καταστροφής αποδεικνύει και τις ευθύνες των σημερινών κυβερνώντων απέναντι στον ελληνικό πληθυσμό και στο ελληνικό έθνος.
Στ. Παπαγεωργιου-Γονατας
Αναπληρωτής Καθηγητής Ποινικού Δικαίου ΔΠΘ
Eπανόρθωση
Kύριε διευθυντά
Στη σελίδα 16 της εφημερίδας «Kαθημερινή» στο φύλλο της 14ης Iουνίου 2015, σε άρθρο της κ. I. Mάνδρου με τίτλο «O Pήγας των Bαλκανίων», αναφέρονται οι σύντροφοι του Pήγα που θανατώθηκαν στο Bελιγράδι στις 24/6/1798. Eχει όμως παραληφθεί το όνομα του Σιατιστινού Θεοχάρη Tουρούντζια.
Δημητριος Λαμπροπουλος
Δήμαρχος Bοΐου
