Κύριε διευθυντά
Μήπως τα πολιτικά κόμματα, οι διαχρονικές κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ μας κοροϊδεύουν με το θέμα των μνημονίων; Μήπως συμβαίνει το ίδιο όπως επί Μητσοτάκη και Γιαννίτση που οι ίδιοι μας έλεγαν ότι όλα είναι καλά και ότι θα πρέπει να δοθούν στον λαό ακόμη περισσότερα; Μήπως επειδή τους ακούσαμε τότε ένα μέρος των δεινών μας οφείλεται σε αυτό; Μήπως οι δανειστές θέλουν το καλό μας γιατί θέλουν να πάρουν τα λεφτά τους πίσω, ενώ οι πολιτικοί μας θέλουν να γαντζωθούν στην εξουσία και τα ΜΜΕ να μη χάσουν την ακροαματικότητα;
Ελευθεριος Παπανακλης
Η διαφάνεια του βίου, στοιχείο πολιτικής αρετής
Kύριε διευθυντά
Αναφερόμενος εις τη διαφάνεια του βίου ο Μ. Ντ. Μοντέν –στο γνωστό του Δοκίμιο– κάνει μνεία ιστορικού περιστατικού κατά το οποίο «Ρωμαίος πολιτικός που του επροτάθη να του κτίσουν υψηλό τοίχο περί του κτήματός του έναντι 6.000 ταλλήρων ώστε να μη βλέπουν εντός οι περίοικοι, εκείνος απάντησε πως θα τους κατέβαλλε τα διπλάσια όχι για να χτίσουν τον μαντρότοιχο αλλά για να κάνουν διαφανείς τους τοίχους αυτού τούτου του σπιτιού του, ώστε να μπορούν οι άνθρωποι να έχουν άμεση γνώση όλων των στιγμών του βίου του». Η κ. πρόεδρος της Βουλής απέχει χρονικά από τον μνημονευόμενο Ρωμαίο πολιτικό περί τα 2.000 χρόνια και από την έννοια-βάθρο της αρετής που προσδιορίζει το παραπάνω ιστορικό γεγονός, παρασάγγες μυρίους.
Η ορατή απουσία αρετής είναι σίγουρα το μείζον (ακόμη και για τον κρατούντα κυνισμό της εποχής μας όπου οι αρετές έχουν λάβει αντίθετες σημασίες). Στο προκείμενο περιστατικό όμως διαπιστώνουμε και την τραγική έλλειψη της ελαχίστης πολιτικής ευφυΐας, διότι εάν η κ. πρόεδρος της Βουλής την διέθετε τότε θα μπορούσε να μετατρέψει τη (λεχθείσα) αρνητική άποψη του βενζινοπώλου εις μέγιστο έπαινο για την ανθρώπινη (και την πολιτική της) αρετή έστω και εάν δεν την διαθέτει και δεν θα απαιτούσε να σβήσουν οι φωτογραφίες από τα κινητά…
Περιττόν να αναφερθούμε στο «πώς» μπορούσε να το επιτύχει, διότι ο καθείς βλέπει πόσο εύκολα θα μπορούσε η κ. πρόεδρος να κάμει φανατικό οπαδό της όχι μόνο τον βενζινοπώλη αλλά και εκείνους που έλαχε να βρεθούν κοντά στη σκηνή. Αρκεί να θυμίσουμε τη φράση με την οποία ο Βοναπάρτης περιέγραψε την ευκολοδιαχείριση των πολιτών για να τους φέρεις στα νερά σου: «Tο στέμμα της Γαλλίας ήταν πεταμένο εις ένα ρείθρο, δεν είχα παρά να το σηκώσω και να το θέσω επί της κεφαλής μου». Ομως οποία η ένδεια με τη δική μας πολιτικό!
Η «άρνηση του βενζινοπώλου» να ανταποκριθεί στο αίτημα ήταν το μικρό τυχερό-δώρο που βρέθηκε στον πασχαλιάτικο δρόμο της κ. προέδρου, η οποία –ω της μικροψυχίας– αντί να το χρησιμοποιήσει και να το αναγάγει εις απτό δείγμα της ανθρωπίνης της υποστάσεως, το εκλώτσησε μετατρέποντάς το εις ένα ακόμη επιχείρημα εναντίον της των πολιτικών της αντιπάλων και όχι μόνον.
Κ. Π. Ζουμης – Χαλάνδρι
Ανομολόγητες αλήθειες
Kύριε διευθυντά
Με το τέλος της προεκλογικής περιόδου, πρέπει να δοθεί τέλος και στα ψέματα. Η λύση για κάθε πρόβλημα απαιτεί οι υποθέσεις του (δεδομένα) να είναι αληθείς. Διότι, σύμφωνα με τους κανόνες του συμπερασμού της μαθηματικής λογικής, μόνο από αληθείς υποθέσεις εξάγονται αληθή συμπεράσματα. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, πνευματικοί άνθρωποι κ.ά. έχουν καθήκον να επισημαίνουν μόνο αλήθειες.
Παραθέτω, κατά τη γνώμη μου, μερικές ανομολόγητες αλήθειες:
Οι θυσίες: Τώρα με την οικονομική κρίση οι πάντες στον δημόσιο λόγο μιλούν για θυσίες του ελληνικού λαού. Καμιά θυσία. Λέμε ότι κάνουμε θυσία όταν προσφέρουμε κάτι δικό μας, και μάλιστα εθελοντικά. Τα χρήματα που χάσαμε τα είχαν προσφέρει άλλοι, άρα δεν πρόκειται για δικές μας θυσίες. Είναι άλλο πράγμα η δίκαιη κατανομή των βαρών και η κοινωνική προστασία. Η Βουλγαρία: Από τα ΜΜΕ ακούμε πολλές φορές το ερώτημα: «Θα γίνουμε Βουλγαρία;» Θα γίνουμε Βουλγαρία, αν η κατά άτομο παραγωγή αγαθών είναι όση της Βουλγαρίας. Δεν αρκεί η ευλογία του Θεού, εξάλλου και οι Βούλγαροι είναι χριστιανοί. Ας φροντίσουμε να έχουμε μεγαλύτερη παραγωγή από τη Βουλγαρία. Το ασφαλιστικό: Δεν μπορεί να επιβιώσει ασφαλιστικό με τις σημερινές αποδοχές των συνταξιούχων, με λόγο ασφαλισμένων προς εργαζομένους 1:1, με πολλές πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, με δικαστικές αποφάσεις που ανακαλύπτουν αδικίες εις βάρος των προνομιούχων.
Οι πτυχιούχοι: Είναι τόσο μεγάλο το πλήθος των πτυχιούχων των πανεπιστημίων της χώρας, αφού μέσα στο πλαίσιο των πελατειακών σχέσεων στήθηκε σε κάθε πόλη και πανεπιστήμιο, σε κάθε «κουτσοχώρι» και ΤΕΙ, και μεγάλωνε συνεχώς ο αριθμός των εισακτέων στα κεντρικά πανεπιστήμια, και ακόμα πλήθος πτυχιούχων κατέφθανε στη χώρα από τα πανεπιστήμια του εξωτερικού, που είναι αδύνατο όλο αυτό το πλήθος να βρει εργασία και μάλιστα σχετική με το αντικείμενο σπουδών του, με οποιαδήποτε ανάπτυξη και να έχει η χώρα. Επειδή δεν υπάρχει αξιοκρατική απεικόνιση των τίτλων σπουδών, εύλογο είναι οι ξένοι που δεν θεωρούν την αριστεία «κουσούρι», να προσφέρουν εργασία στους καλύτερους. Συναισθήματα: Τα οικονομικά προβλήματα της χώρας δεν επιλύονται με συναισθήματα: αγανάκτηση, οργή, ελπίδα, αξιοπρέπεια, υπερηφάνεια κ.λπ. Δεν πληρώνω: Κινήματα γραφικά του τσαμπουκά «Δεν πληρώνω – Δεν πληρώνω» ως δράσεις δεν μπορούν να επεκταθούν στις οικονομικές σχέσεις μεταξύ κρατών.
Ισορροπία: Σε κάθε περίπτωση, οικονομικά η χώρα θα ισορροπήσει μέσα στις δυνατότητές της.
Κωνσταντινος Σολδατος – Μαθηματικός – συγγράφεας, Κηφισιά
