Κύριε διευθυντά
Αξιοπρέπεια και αξιοκρατία αποτελούν τα βασικά θεμέλια για την ανάδειξη μιας υγιούς κοινωνίας. Ειδικότερα, η αξιοκρατία –που συνάγεται από τις συνταγματικές αρχές της αξιοπρέπειας, της ισότητας και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας–, εξασφαλίζει την ανάδειξη και επιλογή, «μέσα σε μια δημοκρατική κοινωνία», των περισσότερο άξιων που είναι πράγματι ικανοί να υπηρετήσουν το κοινό καλό.
Η όποια λοιπόν κρατική εξουσία, μέσα σ’ ένα δημοκρατικά οργανωμένο κράτος, υποχρεούται να αφήνει ελεύθερα, και όχι να εμποδίζει, τα άτομα να αξιοποιήσουν τις ικανότητές τους, δημιουργώντας έτσι θετικές αξίες (εκπαίδευση, δικαιοσύνη, εξυπηρέτηση δημοσίου συμφέροντος, σεβασμός του συνανθρώπου, στήριξη της οικογένειας), οι οποίες αναβαθμίζουν την κοινωνία μέσα στην οποία διαβιώνουν. Το άτομο πρέπει να είναι ελεύθερο να αποφασίσει, με όπλο τις ικανότητές του, πώς θα δραστηριοποιηθεί μέσα στην κοινωνία, αναπτύσσοντας την προσωπικότητά του και πραγματοποιώντας τους στόχους του. Είναι το γνωστό «θεώρημα» του νομπελίστα Amartya Senγια την «capability Approach».
Oταν όμως οι εξουσιαστές εγκλωβίζουν το άτομο σε προκαθορισμένες νόρμες –ώστε όλοι να είναι περίπου ισοδύναμοι–, επιφυλάσσοντας μόνο για την πολιτική ηγεσία το χρίσμα του πλέον ικανού, ενώ όλοι οι άλλοι λογίζονται σχεδόν ως «ανάξιοι», τότε κυριαρχούν οι ιδεοληψίες και προωθείται η προδήλως αντιδημοκρατική ιδέα του εξισωτισμού όλων προς τα κάτω, με πρώτο στόχο την εκπαίδευση και την πολλή γνώση, επειδή αυτή είναι που κάνει πολλούς να αισθάνονται άβολα κοντά σε αναγνωρισμένους επιστήμονες. Aλλωστε, το μέτριο πνεύμα υπόκειται ευκολότερα στον έξωθεν τιθέμενο κανόνα!
Θεωρώ ότι και εξ αυτού του λόγου πολλαπλασιάζονται στην κοινωνία οι αρνητικές αξίες, δι’ αυτών δε αναδεικνύεται γενικότερα το έλλειμμα πολιτισμού. Τέτοιες αξίες είναι η αδιαφάνεια, η φαυλοκρατία, η απέχθεια για αξιολόγηση, η αλαζονεία, ο κομματισμός, η διαφθορά, η γενικευμένη μη τήρηση των νόμων από κυβερνώντες και κυβερνώμενους, η αύξηση της εγκληματικότητας. Επίσης, η σε δημόσιους χώρους διάχυτη πλέον αγένεια (incivilité), η αναίδεια, η πλήρης ανυπακοή και η αυθάδεια της όποιας μετριότητας. Eτσι, η γύρω μας κοινωνική επιθετικότητα δημιουργεί συναίσθημα πλήρους ανασφάλειας στον πολίτη. Ακόμη, οι καθημερινοί βανδαλισμοί και οι καταστροφές δημοσίων κτιρίων βαφτίζονται τώρα ως ελευθερία έκφρασης, θεωρείται δε ότι εκφράζουν τέχνη! Είναι μία νέα επιβίωση και εφαρμογή της ήδη εγκαταλειφθείσης θεωρίας του «πολιτικώς ορθού», προ του κινδύνου να δυσανασχετήσουν, άλλως, οι βάνδαλοι. Oλα όμως τα παραπάνω οδηγούν με ακρίβεια στην αποσύνθεση της ελληνικής κοινωνίας η οποία, τελικά, ενστερνίζεται και εξοικειώνεται μόνον με αρνητικές αξίες, αφού οι έκνομοι πολλαπλασιάζονται υπό το βλέμμα της ανύπαρκτης πλέον αστυνόμευσης. Ισχύει λοιπόν απόλυτα εν προκειμένω η δανεισμένη από τη θερμοδυναμική έννοια της «εντροπίας» –που χρησιμοποιείται και από κοινωνιολόγους– και εδώ σημαίνει τη ροπή της κοινωνίας, ως δομημένου συστήματος, προς αταξία ή σταδιακή αποδιοργάνωση, άρα ανομία. Με αυτόν τον όρο αποδομεί ο παλαιός Γάλλος πολιτικός Edgar Faure τις «δυτικές δημοκρατίες», δηλαδή ότι υφίστανται σταδιακή υποβάθμιση των αξιών τους.
Aρα, αυτό είναι που προεχόντως καλείται τώρα η κάθε κυβέρνηση να αποτρέψει. Θεωρώ όμως ότι η δυσμενής αυτή κατάσταση μπορεί να αντιμετωπισθεί, τελικά, όχι με αυστηρούς κανόνες που επιβάλλονται έξωθεν, αλλά μόνον με πρωτοβουλίες που μπορούν να αναλάβουν ορισμένοι σταθεροί παράγοντες που συνδιαμορφώνουν την κοινωνία, όπως είναι η οικογένεια και το σχολείο, άλλωστε κυρίως αυτοί είναι οι υπεύθυνοι για τα όποια δεινά! Χρειάζεται λοιπόν αυτορρύθμιση, διότι η όποια εξωτερική παρέμβαση θεωρείται ως αναποτελεσματική. Προφανώς, δε, η αρνητική αυτή «εντροπία» ισχύει και για τους κομματικούς σχηματισμούς, ώστε, για να επιβιώσουν, πρέπει να επιστρατευτούν νέες θετικές εκ των έσω αξίες, δοθέντος ότι με υλικά κατεδάφισης δεν μπορείς βέβαια να ξανακτίσεις καινούργιο σπίτι.
Πετρος Ι. Παραρας – Επίτ. Αντιπρόεδρος ΣτΕ Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου
Οι μειώσεις στις συντάξεις
Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της «Κ» της 11/11/14 δημοσιεύτηκε με τίτλο «Σε οριακή κατάσταση το ΤΣΑΥ» καταγγελία του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου. Στο κείμενο εξιστορούνται καταστάσεις και γεγονότα που συμβαίνουν στο Ταμείο των Υγειονομικών.
Ας μου επιτραπεί σήμερα να προσθέσω ορισμένα στοιχεία που γνωρίζω από τα χρόνια που υπηρέτησα ως γεν. γραμματέας του ΙΣΑ (Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών). Στα χρόνια εκείνα (επί προεδρίας Ν. Χαλαζωνίτη) ο ΙΣΑ παρήγγειλε μία αναλογιστική μελέτη για το ΤΣΑΥ της οποίας αντίγραφα υπάρχουν στα αρχεία του ΙΣΑ. Το συμπέρασμα ήταν ότι η οικονομική κατάσταση του ΤΣΑΥ ήταν καλή και με αισιόδοξο το μέλλον του.
Αργότερα, επί προεδρίας Χρ. Γιαννάκη, εγένετο μελέτη για το ΤΣΑΥ από τον καθηγητή κ. Υφαντόπουλο. Ο καθηγητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η οικονομική κατάσταση του ΤΣΑΥ φαίνεται καλή. Ο λόγος ήταν ότι σε κάθε συνταξιούχο αντιστοιχούν 5-7 εργαζόμενοι. Τα ακίνητά του αποδίδουν, τα αποθεματικά του ήταν (υποχρεωτικά) κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος με πολύ χαμηλό επιτόκιο.
Κάποτε το ΤΣΑΥ έδινε από το περίσσευμα του κλάδου περίθαλψης μία επιπλέον σύνταξη. Σήμερα αυτό έχει σταματήσει.
Σημειώνω ότι τα έσοδα του ΤΣΑΥ προέρχονται από τις εισφορές των ασφαλισμένων του χωρίς κοινωνικούς ή άλλους πόρους.
Σήμερα η σύνταξη του συνταξιούχου υγειονομικού υφίσταται τις ακόλουθες μειώσεις: α) ΕΑΣ Συντ/χων (05) ΗΔΙΚΑ 140,59, β) μείωση του Ν. 4024/2011 ΗΔΙΚΑ 44,30, γ) μείωση του Ν. 4051/2012 ΗΔΙΚΑ 72,69, δ) μείωση από Ν.4093/2012 195,68, ε) Ειδ. Εισφ. Αλληλεγγύης Ν. 3986/2011 20,89, στ) φόροι 158.
Τα ποσά αυτά αφορούν την προσωπική μου σύνταξη, η οποία από 1.562,10 ευρώ καταλήγει να φτάνει στα χέρια ως ποσό 865,42 ευρώ.
Το εξοργιστικό είναι ότι ο φόρος δεν υπολογίζεται στο ποσό που μένει μετά τις μειώσεις αλλά στο αρχικό!..
Με ποιο ηθικό δικαίωμα η πολιτεία αφαιρεί από τη σύνταξη αυτά τα ποσά, όταν δεν έχει συμβάλει ούτε κατά 1 ευρώ στη διαμόρφωσή της;
Θα μπορέσω να πάρω κάποια απάντηση;
Σπυρος Καραντζης – Ιατρός
Οι γερμανικές αποζημιώσεις
Κύριε διευθυντά
Μιλώντας στη Βουλή ο πρωθυπουργός, άνοιξε το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου, υπενθυμίζοντας στη Γερμανία ότι και τα δύο αυτά θέματα δεν έχουν κλείσει, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνησή της! Είναι η πρώτη φορά που Eλληνας πρωθυπουργός καλεί, με τόσο καθαρό τρόπο, τους Γερμανούς να αποκαταστήσουν τις ζημιές και τις καταστροφές που προκάλεσαν στη χώρα μας τα ναζιστικά γερμανικά στρατεύματα κατοχής κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τονίζοντας ότι αυτή η υποχρέωση των Γερμανών, εκτός των άλλων, είναι κυρίως ηθική, απέναντι στον ελληνικό λαό και την Ιστορία του! Απέναντι στη χώρα για την οποία ο μεγάλος συμπατριώτης τους, ο Γκαίτε, είχε πει: «Ο,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι η Ελλάδα για την ανθρωπότητα»! Και τώρα περιμένουμε να δούμε τι θα κάνει ο κ. Σόιμπλε, ο οποίος, με το σκεπτικό και το επιχείρημα ότι τα κράτη έχουν συνέχεια και δεν πρέπει να αγνοούν την ιστορία και το παρελθόν τους, μας καλεί να τηρήσουμε τις «μνημονιακές» μας υποχρεώσεις που ανέλαβαν οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις. Περιμένουμε, με λίγα λόγια, να δούμε αν η γερμανική κυβέρνηση θα αναλάβει τις ευθύνες της Γερμανίας, εκείνης της εποχής, στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, της οποίας αποτελεί και είναι συνέχεια! Περιμένουμε να δούμε πώς θα απαντήσουν οι Γερμανοί για το κατοχικό δάνειο, την ύπαρξη του οποίου, έχουν αναγνωρίσει με την πληρωμή των δύο πρώτων δόσεων! Είναι ερωτήματα στα οποία οφείλει ο κ. Σόιμπλε να απαντήσει με πειστικό τρόπο. Γιατί οι ισχυρισμοί περί παραγραφής τους οποίους επικαλείται δεν ισχύουν. Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξαν οι ναζί, ουδέποτε παραγράφονται και αυτό το γνωρίζει καλά ο νομικός κ. Σόιμπλε.
Ηλιας Μαλεβιτης – Δικηγόρος τ. βουλευτής
