Κύριε διευθυντά
Μόλις πρόσφατα συνειδητοποίησα ότι οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις, και ιδιαίτερα η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., κατάφεραν να κάνουν πλύση εγκεφάλου στον ελληνικό λαό με τις απαράδεκτες τακτικές τους σχετικά με το πνεύμα της επιχειρηματικότητας. Δεν έδιναν δεκάρα για το 25% της ελληνικής ανεργίας, τον αυξημένο αριθμό των αυτοκτονιών και τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας. Οι πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί εάν οι ιδιοκτήτες γνώριζαν ότι υπάρχουν και άλλες μορφές εταιρειών που προστατεύουν τις προσωπικές περιουσίες τους. Η δημοφιλής σύσταση μιας εταιρείας στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες είναι Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης.
Αυτό που ξεχωρίζει την Ελλάδα σημαντικά από τις ανεπτυγμένες χώρες όπως ΗΠΑ (sba.gov), Ηνωμένο Βασίλειο (gov.uk) ή Εσθονία είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν κυβερνητικοί οργανισμοί που να δίνουν δωρεάν μαθήματα και υπηρεσίες υποστήριξης από εθελοντές μέντορες για νέους επιχειρηματίες. Γι’ αυτό εξεπλάγην όταν ανακάλυψα ότι οι ιστότοποι των ελληνικών δημοσίων φορέων, όπως ΟΑΕΔ και startup Greece, δεν είναι ιδιαίτερα ή σχεδόν καθόλου προσφιλείς στο ευρύ επιχειρηματικό κοινό, λες και αποσιωπούν τις σημαντικές πληροφορίες για συμφεροντολογικούς σκοπούς. Γι’ αυτό τον λόγο, χιλιάδες Eλληνες ονειρεύονται μία θέση στο Δημόσιο ακόμη και τώρα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Liz Alderman (New York Times, 17.2.2015), το τέρας της ελληνικής γραφειοκρατίας είναι η κυρία αιτία παρεμπόδισης στο άνοιγμα των επιχειρήσεων, και όχι τα μέτρα λιτότητας.
Τώρα το ερώτημα είναι γιατί η συγκυβέρνηση Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ δεν δημιούργησε ένα πλήρες e-government, το οποίο θα μπορούσε να απλοποιεί τη γραφειοκρατία. Hταν με το μέρος των «νταβατζήδων» ή δεν μπορούσαν να τα βάλουν με αυτούς; Οι Eλληνες πολιτικοί καλούνται να απαντήσουν στο ερώτημα αυτό. Αν τελικά προτίμησαν το πρώτο, τότε είναι υπεύθυνοι για την κατάντια της ελληνικής οικονομίας καθώς και για τις χαμένες θυσίες του ελληνικού λαού. Αν όντως το ήξεραν, τότε η αποσιώπησή τους ήταν εγκληματική και οι πολυλογίες τους ήταν για χάσιμο χρόνου. Δίδεται το ίδιο ερώτημα και στην κυβέρνηση ΣYPIZA.
Κατά τη γνώμη μου, ο ιστότοπος του ΚΕΜΕΛ είναι η καλύτερη περίπτωση διαδικτυακής ενημέρωσης για όσους θέλουν να γίνουν επιχειρηματίες, κι ας είναι αυτό μη κυβερνητικός οργανισμός. Από την άλλη πλευρά, ο ΟΑΕΔ οφείλει να εξηγήσει στον ελληνικό λαό γιατί φρενάρει τα επαγγελματικά όνειρα χιλιάδων Ελλήνων. Για παράδειγμα, οι νέοι μπορούν να αναζητούν εργασία οπουδήποτε, ακόμη κι αν βρίσκονται στην Ελλάδα. Πάρτε τα elance.com και etsy.com για παράδειγμα. Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας εκ μέρους του κράτους είναι τεράστια ευθύνη. Πρόκειται για εθνική τραγωδία. Καθήκον της ελληνικής πολιτείας είναι να διαβεβαιώσει ότι όλοι οι απλοί πολίτες ενημερώνονται πλήρως μέσω του e-government σχετικά με τις εξελίξεις σε όλα τα θέματα καθημερινής ζωής. Eτσι είναι η δημοκρατία. Ωστε ο ελληνικός λαός παιδεύεται εδώ και πολλά χρόνια; Είναι καιρός να μαθευτεί όλη η αλήθεια. Eστω και αργά, πάρα ποτέ.
Κρυσταλλω Τζιαλληλα – Νέα επιχειρηματίας – ΗΠA
Η εκπόρνευση των λέξεων
Κύριε διευθυντά
Η νέα εικονική πραγματικότητα με το περιτύλιγμα των αντίστοιχων λέξεων ξεκίνησε θριαμβικά. Η Συριζο-ΑΝΕΛ συγκυβέρνηση, αφού τράκαρε στον συμπαγή τοίχο της Eυρωζώνης, έχει αρχίσει να χτίζει –με αξιοζήλευτη δεξιοτεχνία προς το παρόν– το δικό της παραπειστικό γλωσσικό σκηνικό. Eνα απατηλό ντεκόρ, όπου δοξολογείται η «λαϊκή βούληση», αλλά ταυτόχρονα καλείται να εξωραΐσει την αμείλικτη καπιταλιστική πραγματικότητα. Eτσι κι αλλιώς, οι προεκλογικές ελπίδες ήταν φρούδες. Πώς όμως να ομολογηθεί η διάψευσή τους; Πώς να διαχυθεί η μαγική εικόνα της «ανυποχώρητης επαναστατικότητας»; Πώς να γίνει πειστική η «αριστερή» διαχείριση του χρεοκοπημένου αστικού συστήματος και πώς να ανιχνευθεί αξιοπρέπεια στην επαιτεία; Τι να απαντηθεί στην προεκλογική εξαγγελία της κατάργησης του Μνημονίου «με ένα νόμο σε ένα άρθρο»;
Οι στοές της διγλωσσίας ή και πολυγλωσσίας άνοιξαν και επιστρατεύονται αθρόα οι θεραπαινίδες λέξεις. Τα νέα δεσμά σφυρηλατούνται με «δημιουργική ασάφεια»: Η συντριβή των ψευδαισθήσεων ωραιοποιείται σε θρίαμβο, η ανώμαλη προσγείωση μεταμορφώνεται σε ρεαλισμό, τα μεγαλόστομα προεκλογικά συνθήματα γίνονται γαργάρα στον ουρανίσκο του «συμβιβασμού». Νύχτα-μέρα δουλεύει η γλωσσική κολυμπήθρα παραδίδοντας για μαζική κατανάλωση τις πιο απίθανες μεταπλάσεις. Η γλώσσα χρησιμοποιείται και πάλι, για να φιλοτεχνηθούν τα νέα ψέματα, για να πλαστογραφηθούν οι έννοιες, για να μετατραπούν σε διαχειριστική καρβουνόσκονη οι λαμπερές ιδέες του μαρξισμού, για να απαλυνθεί ο κυνισμός που μας περιβάλλει και να ηρωοποιηθεί η άτακτη υποχώρηση. Η επινοητικότητα ορολογιών ανταγωνίζεται επάξια την εφευρετικότητα συγκάλυψης της αλήθειας. Σαν να μην αρκεί η οικονομική και κοινωνική χρεοκοπία, ξαναζούμε –για πολλοστή φορά– το ψυχοφθόρο μαστίγωμα της εκπόρνευσης των λέξεων. Με τη θηλιά στον λαιμό.
Δυστυχώς, τα χειρότερα έπονται.
Ν. Θεοδοσης – Φεξουλης
Απότομη προσγείωση
Κύριε διευθυντά
Η εικόνα του κ. Τσίπρα να εξέρχεται από το Μέγαρο Μαξίμου και πίσω του να ακολουθούν δύο νέοι άνδρες ευθυτενείς και σοβαροί, και αυτοί οι τρεις να είναι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο υπουργός Προεδρίας και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να ονειρευθεί ένας πολίτης οποιουδήποτε κράτους. Οι τύχες της χώρας στα χέρια τριών νέων ανθρώπων, που είναι απαλλαγμένοι από ακραία πολιτικά βιώματα και με συναίσθηση της αγωνίας των ανέργων συνομηλίκων τους που αποτελεί το βασικότερο πρόβλημα της χώρας. Η προσωποποίηση δηλαδή του νέου και της αισιοδοξίας.
Η συνέχεια ήταν απογοητευτική. Οι πρώτες ενέργειες επιφανειακές και λαϊκίστικες, όπως η αποκατάσταση του σκανδάλου των καθαριστριών και των «αιωνίων» φοιτητών και ρητορεία για υπερηφάνεια με αντιευρωπαϊκά συνθήματα που υποθάλπουν συνειδητά ή ασυνείδητα την ιδέα της δραχμής. Συγχρόνως, αντιευρωπαϊκή επαναστατική πρακτική αγνοώντας ότι η Ελλάδα ως μέλος της Ευρωπαϊκής Eνωσης κινείται αναγκαστικά μέσα στο πλαίσιο των κανόνων, των προνομίων και των υποχρεώσεων που έχουν τα κράτη της Ευρώπης. Επιπλέον, ιδιαίτερη στοχοποίηση της Γερμανίας και της Μέρκελ με ακραίες δηλώσεις και προσβλητικές λαϊκές εκδηλώσεις βάσει της αρχής «αν θέλεις να φανατίσεις τους οπαδούς να τους βρεις έναν εχθρό». Eτσι, το 80% των Ελλήνων γεμάτοι υπερηφάνεια περιμένουν το αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής και στην περίπτωση που αυτό δεν είναι ευνοϊκό, είναι ψυχολογικά προετοιμασμένοι ότι φταίνε οι σκληροί Ευρωπαίοι με φυσιολογική συνέπεια την ενίσχυση του εθνικά επικίνδυνου αντιευρωπαϊσμού, της απομόνωσης της χώρας και των οπαδών της δραχμής. Εάν οι τρεις νέοι ηγέτες είναι εμπνευστές ή υποστηρικτές ή αντίθετοι που προσπαθούν να αποτρέψουν αυτό το δόγμα δράσης της κυβέρνησης, δεν είναι σαφές. Η πραγματική ελπίδα για όλους είναι να συμβαίνει το τελευταίο.
Μενελαος Μπατρινος – Ομ. καθηγητής Ενδοκρινολογίας
Επιδημία απατεώνων
Κύριε διευθυντά
Στις ΗΠΑ, όταν παρουσιάζεται κάποια νέα οργάνωση με ρητορική πλήρη αλτρουισμού και φιλανθρωπίας, οι έμπειροι πολίτες, αντί να τρέξουν να προσφέρουν τον οβολό τους προς ενίσχυση του θεάρεστου έργου της όπως τους ζητείται, αναρωτιούνται: «Where is the catch?» (Που είναι η παγίδα;). Λόγω μακροχρόνιων εμπειριών, είναι περίπου βέβαιοι ότι πρόκειται για αγυρτεία. Πράγματι, στη χώρα αυτή είχαν υπάρξει στο παρελθόν, αλλά και στον τρέχοντα χρόνο ξεφυτρώνουν κατά διαστήματα, ταλαντούχοι απατεώνες, άλλοτε ντυμένοι με τον χιτώνα του προστάτη των φτωχών, των αδυνάτων και των αναξιοπαθούντων και άλλοτε ντυμένοι με τον μανδύα του ιερωμένου που πρεσβεύει ένα δικό του δόγμα, την πραγματική μεταφυσική αλήθεια. Τελευταία και στην πατρίδα μας έχουν γίνει της μόδας φιλανθρωπικές οργανώσεις που συγκεντρώνουν βοήθεια για κάθε είδους αναξιοπαθούντες. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλες οι καινοφανείς οργανώσεις κρύβουν πίσω από τη θεάρεστη όψη τον απατεώνα, αλλά δεν αποκλείω να έχουν παρεισφρήσει και τέτοιοι. Το αστυνομικό δελτίο, πάντως, είναι γεμάτο από περιπτώσεις εξαπάτησης μη αναμενομένης. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι μια έρευνα γύρω από αυτόν τον τομέα θα ήταν αναγκαία, ώστε όταν κάνω την προσφορά μου, να είμαι σίγουρος ότι καταλήγει εκεί που πρέπει.
Γεωργιος Ν. Χαρμαντας – Μεταμόρφωση
