Κύριε διευθυντά
Για την επιτυχία της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους μας, οφείλουμε να αποκαταστήσουμε την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία της χώρας. Το ναι μας να είναι ναι, και το όχι, όχι. Η γλώσσα που χρησιμοποιούμε να είναι κατανοητή. Και ο τρόπος κοινά αποδεκτός. Τέλος, τα επιχειρήματά μας πρέπει να είναι λογικά. Αναφέρω σύντομα τρία που τα θεωρώ αρκετά πειστικά και απαραίτητα, την κοινή λογική, το κοινωνικό κράτος δικαίου και την κοινή ευθύνη και το κοινό συμφέρον.
Η κοινή λογική, παρά τα πολιτικά και άλλα φαινόμενα που την μάχονται, είναι τελικά ακαταμάχητη. Το γεγονός ότι η Ελλάς δανείζεται και ακολουθεί υφεσιακή πολιτική αυστηρής λιτότητας για να πληρώσει τα χρέη της αποτελεί πλήρη απόδειξη ότι ουσιαστικά δεν μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη της. Οι επιλογές μας είναι γνωστές (και στους εταίρους μας) και περιορισμένες, και περιλαμβάνουν τις ακόλουθες, την κάθε μία μόνη της ή σε συνδυασμό με τις άλλες. Περικοπή χρεών, μέτρα για να μπορέσουμε να αποπληρώσουμε τα υπόλοιπα (αλλά με ρεαλιστικά πλεονάσματα), αναβολή αποπληρωμής χρεών για ένα χρονικό διάστημα (20-100 χρόνια), σύνδεση της αποπληρωμής με την ανάπτυξη, χαμηλότερα επιτόκια, μεγαλύτερες προθεσμίες αποπληρωμής.
Η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου αποτελεί μία από τις βασικότερες καταστατικές αρχές της Ε.Ε. Η αρχή αυτή περιλαμβάνει την τήρηση των κανόνων του δικαίου αλλά και των συμβατικών υποχρεώσεων. Oμως, η άρνηση σε ένα ανεξάρτητο κράτος του δικαιώματος κατά το δημόσιο διεθνές δίκαιο να κηρύξει πτώχευση και να κάνει αναδιάρθρωση του χρέους τoυ, η πληρωμή ανασφάλιστων δανειστών (των τραπεζών που είχαν τα ελληνικά ομόλογα) σε καθεστώς πτώχευσης και ο εξαναγκασμός του με απειλές να πάρει μέτρα που το φέρνουν πίσω σε έναν εργασιακό μεσαίωνα δεν είναι ακριβώς πράξεις συμβατές με την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου.
Το τρίτο πειστικό επιχείρημα είναι ότι για τα δεινά του το κάθε κράτος-μέλος φέρει τη βασική ευθύνη, αλλά όχι την αποκλειστική. Είναι δε απαραίτητο να δούμε μαζί τι έγινε λάθος και να το διορθώσουμε. Αλλά κι αν ακόμη η μία πλευρά ευθύνεται περισσότερο από την άλλη, τα μέλη μιας Eνωσης ή οικογένειας δεν οφείλουν να συμπαρίστανται το ένα στο άλλο, όχι μόνο γιατί αυτό είναι ηθικά σωστό αλλά γιατί είναι και το κοινό συμφέρον; Ποια θα είναι η πολιτική και οικονομική σημασία στον παγκόσμιο στίβο οποιουδήποτε κράτους-μέλους, μικρού ή μεγάλου, αν η Eνωση που εξασφάλισε στην Ευρώπη τη μεγαλύτερη περίοδο ειρήνης και ευημερίας στην ιστορία της παύσει να υπάρχει; Η φτώχεια, η ανεργία, η κοινωνική ανισότητα, το δημογραφικό και το μεταναστευτικό είναι ήδη μέσα στο κοινό ευρωπαϊκό μας σπίτι, ενώ τα σύννεφα του πολέμου είναι ήδη ante portas. Τι άλλο πρέπει να γίνει για να καθίσουμε γύρω από ένα τραπέζι και να λύσουμε τα προβλήματά μας, πριν να είναι πολύ αργά;
Σπυρος Β. Μπαζινας
Στοχεύσαμε στην ελπίδα
Κύριε διευθυντά
Με φλάμπουρο την αυτονόητη αξιοπρέπεια, κίνητρο την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και πάντοτε με τη χαρακτηριστική έμφυτη εθνική μας υπερηφάνεια, κέρδισε η ελπίδα τις εκλογές.
Πιεσμένος, οργισμένος, στερημένος ο προμνημονιακά καλοπερασάκιας και καλομαθημένος λαός, έκανε ομολογουμένως χωρίς πολλή σκέψη την επιλογή του, ελπίζοντας για το καλύτερο.
Οι προεκλογικές διακηρύξεις, πολύ δελεαστικές και φαινομενικά λυσιτελείς, ενίσχυσαν τη λαϊκή ευφορία ώστε μετεκλογικά με τις νεφελώδεις υπερήφανες διαπραγματεύσεις να κερδίσει η κυβέρνηση πάνδημη σχεδόν στήριξη. Δυστυχώς δεν χρειάστηκε ούτε μήνας για να διαπιστώσουμε τη μεγάλη ανατροπή, την υποφώσκουσα διάψευση των ελπίδων. Πιστέψαμε και στηριχτήκαμε στην Ευρωπαϊκή Eνωση. Φαίνεται κινδυνεύουμε να χάσουμε την ομπρέλα προστασίας της. Βιώνουμε έντονα την ανασφάλεια. Ντρεπόμαστε να ακούμε τα ειρωνικά σχόλια αρμοδίων Ευρωπαίων. Χάθηκε η εμπιστοσύνη των εταίρων μας, που είχαμε κερδίσει με σταθερή συνέπεια, κόπο και πολλές θυσίες. Αλλά είναι αμφίβολο αν μπορείς να διατηρείς ανεξαρτησία όταν χρωστάς. Οταν ζητιανεύεις διευκολύνσεις, σίγουρα θα χάσεις την αξιοπρέπειά σου. Αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια, τα κερδίζεις με την αξία σου, αν φυσικά φαίνεται να διαθέτεις. Πρέπει να δουλέψουμε συστηματικά, ακαταπόνητα και χωρίς αναβολή, να δούμε με ειλικρίνεια την πραγματικότητα, για να μας υπολογίζουν οι άλλοι, να μας σεβαστούν. Μετέωρα τα ερωτήματα: Υπήρξε άραγε σχεδιασμός από τους κυβερνώντες προεκλογικά; Πού στηρίχτηκαν; Πόσο έτοιμοι ήταν; Ποιες εναλλακτικές λύσεις ετοίμασαν για κάθε πιθανή αστοχία; Φοβούμαι ότι σκόπιμα ίσως, συστηματικά, φλόμωσαν τον πονεμένο και οργισμένο λαό με απατηλές υποσχέσεις. Τον οδήγησαν με αλαζονικά και επιπόλαια, λαμπερά φλάμπουρα, αποδεκτά όμως (αξιοπρέπεια, ανεξαρτησία και υπερηφάνεια), σε ένα απονενοημένο διάβημα. Μήπως άλλος στόχος υποκρύπτεται; Δεν τολμώ να τον ονομάσω!
Δημ. Γ. Σμυρλης – Συντ/χος Λυκειάρχης
Παραπληροφόρηση
Κύριε διευθυντά
Στις 10.3.15 και ώρα 8.59 μ.μ. επισκέφτηκα το site της «Κ» και διάβασα άρθρο, με ανταπόκριση του Reuters, και τίτλο: «Σάλο στη Γερμανία προκαλούν δηλώσεις Βαρουφάκη σε ντοκιμαντέρ». Την επομένη, 11.3.15, στις 7.19 το πρωί, κάτω από το ίδιο link ο τίτλος είχε αλλάξει σε: «Βαρουφάκης: Εγκλημα κατά της ανθρωπότητας τα δάνεια», καθώς υπήρξε και μερική αλλαγή στο περιεχόμενο του άρθρου της εφημερίδας. Το νέο άρθρο έκανε επίκληση αυτή τη φορά αγανακτισμένων αντιδράσεων των Bild και Die Welt. Στο άρθρο αυτό, λοιπόν, και υπό την ένδειξη: «Συνέντευξη σε εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης» ο αναγνώστης μπορούσε να οδηγηθεί στο link: http://www.ardmediathek.de/tv/Reportage-Dokumentation/Die-Story-im-Ersten-Die-Spur-der-Troika/Das-Erste/Video?documentId=26963948&bcastId=799280 Video «Die Story im Ersten: Die Spur der Troika» | Reportage / Dokumentation | ARD Mediathek
Πρόκειται για εξαιρετικά ενδιαφέρον, πλούσιο σε συνεντεύξεις Ελλήνων και άλλων Ευρωπαίων πολιτικών (και από χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ιρλανδία) και απλών ανθρώπων ντοκιμαντέρ, με ανταποκρίσεις από τις δοκιμαζόμενες χώρες και κυρίως την Ελλάδα, διάρκειας 44 λεπτών (από τα οποία τα 40 αφορούν στην Ελλάδα) και με συμπάθεια για τα πάθη της χώρας μας των τελευταίων χρόνων, όπως παρουσιάστηκε στο ενδιαφέρον γερμανικό τηλεοπτικό κανάλι ARD Arte. Η εύλογη απορία μου ήταν και παραμένει, γιατί η εφημερίδα σας αναπαρήγαγε μερική, ελλιπή και απαξιωτική είδηση του Reuters στην αρχή, ή εφημερίδων όπως η Bild και η Die Welt, που για δικούς τους λόγους επέλεξαν την ελλιπή ειδησεογραφία και δεν μπήκε στον κόπο κάποιος δημοσιογράφος σας να παρακολουθήσει αυτό το βίντεο και να πληροφορήσει τους αναγνώστες της εφημερίδας σας, προνόμιο που είχαν μόνο οι εξ ημών γερμανομαθείς. Η διαμαρτυρία μου οφείλεται στην εξ αυτής της στάσης της εφημερίδας σας παραπληροφόρηση ή μερική, αν θέλετε, πληροφόρηση του αναγνωστικού σας κοινού. Οταν στο «Γεύμα» της «Κ» είχαν φιλοξενηθεί συνεντεύξεις προς την κ. Κουναλάκη δύο δημοσιογράφων του Spiegel και αναγνωρίστηκε η μερική γνώση που έχει το γερμανικό κοινό για την κατάσταση στην Ελλάδα, γιατί δεν προβάλλει η εφημερίδα σας το πλούσιο αυτό βίντεο, που είχε για σπάνια φορά την ευκαιρία να παρακολουθήσει το γερμανόφωνο κοινό, αλλά αρκείται σε αρνητικά σχόλια που δεν αποσκοπούν στην αντικειμενική ειδησεογραφία, αλλά απλώς σε μια στείρα αντιπολίτευση;
Ολγα Κατσιαρδη-Ηering – Καθηγήτρια Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού ΕΚΠΑ
Για τον Παρνασσό
Κύριε διευθυντά
Προ ημερών επεσκέφθην το Πανελλήνιον Πνευματικόν Κέντρον «Παρνασσός» ίνα καταθέσω τρία ποιητικά πονήματα, μίαν του συζύγου μου ποιητικήν συλλογήν (Θανάση Ανθιμου – Μιαούλη) και δύο ημέτερες προσωπικές συλλογές. Εν τη διαρκεία της συνομιλίας με την εκπρόσωπον του γραφείου έθεσα το ερώτημα ίνα πληροφορηθώ τον τρόπον κατά τον οποίον ηδυνάμην να γίνω μέλος του εν λόγω πνευματικού κέντρου το οποίον περισσότερον του αιώνος εκπροσωπεί τις λογοτεχνικές και καλλιτεχνικές τάσεις. Προς μεγίστην μου έκπληξιν επληροφορήθην ότι μόνον άρρενες γίνονται μέλη, ενώ τα θήλεα δύνανται να μετέχουν ως φίλοι μόνον του μεγίστου πνευματικού ιδρύματος. Ως είναι κατανοητόν εξεπλάγην και ησθάνθην προσβεβλημένη και απορούσα, ως προς τον τοιούτον διαχωρισμόν. Δεν εξέλαβα την προσβολήν προς το πρόσωπόν μου, φυσικά, αλλά προσβολήν προς όλα τα θήλεα πνευματικά πρόσωπα τα οποία καταπονούνται διά την συγγραφήν και παραμένουν, εν τούτοις, εκτός της αποδοχής των εις τα πνευματικά και καλλιτεχνικά δρώμενα.
Ξενια Αντωνιου – Μιαουλη
