Κύριε διευθυντά
Είναι ελάχιστα γνωστή ή επαρκώς θολή σ’ εμάς τους θνητούς η χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων. Εξ όσων γίνεται αντιληπτό, η νόμιμη χρηματοδότηση δέν τους επαρκεί μηδέ καν για τον επιούσιο, οπότε (έχοντες την μάχαιρα και το πεπόνι) δανείζονται όσα μπορούν. Η δαπάνη των χρημάτων μας από τα κόμματα, νόμιμα και δανεισθέντα, αποτελεί επαρκώς τέρρα ινκόγκνιτα και ουδέποτε έγινε γνωστό εάν τα δανεικά επεστράφησαν. Οι εχέφρονες διερωτώνται κατά πόσον τούτο απασχολεί τους πολιτικούς –δεδομένου ότι αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα (τους)–, όσους επιδιώκουν φανερά και κρυφά την απομυθοποίηση και κατάλυση των δημοκρατικών θεσμών. Στοιχειώδες μέτρο προστασίας της δημοκρατίας αποτελεί η διαφάνεια της οικονομικών πεπραγμένων των «εκπροσώπων μας».
Από έμμεσες αναφορές δημοσιευμάτων γίνεται σαφές ότι εάν ένα κόμμα πάψει να υφίσταται ή έστω αλλάξει όνομα, τότε ουδείς απομένει υπόλογος για τα χρέη του, τα οποία (ως είθισται) καλείται να πληρώσει ο ευτυχής λαός.
Αντιλαμβανόμαστε τη δυσχέρεια ή την αμηχανία των μέσων ενημέρωσης να εστιάσουν επ’ αυτού διότι θα πυροβοληθούν για έμμεση στήριξη των εχθρών της Δημοκρατίας. Παρά ταύτα συγχαίρουμε την «Καθημερινή» που σε πλείστες ευκαιρίες μάς κατατοπίζει με τη γνωστή της παρρησία. Συμπεραίνει λοιπόν κανείς ότι οιοδήποτε κόμμα μπορεί κάλλιστα να πράξει κατά τη «συνταγή ΑΕΚ».
Δηλαδή να πέσει στην τρίτη κατηγορία, να διαγραφούν τα χρέη του και μετά να ξαναβγεί να πάρει άλλα «αγύριστα» 20 εκατομμύρια για να χτίσει και καμιά «Αγιά Σοφιά», που θα ’χει και εμπορικά καταστήματα στον περίγυρο του «ναού» προς ενοικίασιν και κερδοφορία. (Θυμηθείτε τη σημαδιακή επίσκεψη του κ. Τσίπρα στην ΑΕΚ την παραμονή των εκλογών.)
Κατά τα άλλα, φτάσαμε στο σημείο να πιστεύουμε ότι «τα μέτρα που ελήφθησαν δεν απέδωσαν και αυξήθηκε το χρέος». Δηλαδή είμαστε βέβαιοι ότι «λάβαμε μέτρα». Αρκεστήκαμε στην περικοπή συντάξεων/μισθών, αλλά αφήσαμε ανέγγιχτα όλα τα κρατικά τρύπια πιθάρια των περιφήμων θυγατέρων του Δαναού, αυτοκαταδικαζόμενοι «ως ανόσιοι και αμύητοι φέροντες ύδωρ εν κοσκίνω». Η αυτοκριτική θέλει –αναμφίβολα– κότσια.
Π. Π. Ζορμπας – Μαυρολεύκη Δράμας
Ο κ. Σόιμπλε και ο Γκαίτε
Κύριε διευθυντά
Ο κ. Σόιμπλε πριν από μερικές ημέρες σχετικά με το ελληνικό οικονομικό πρόβλημα αναφέρθηκε στον Γκαίτε, σε αυτόν τον μεγάλο Γερμανό σοφό, ποιητή και συγγραφέα, λέγοντας ό,τι είχε πει: «…Ο κάθε ένας κανονίζει τα του οίκου του…». Ας μου επιτραπεί να υπενθυμίσω στον κ. Σόιμπλε ότι ο μέγιστος αυτός Γερμανός σοφός είχε πει και μερικά άλλα, όπως:
α. O,τι άριστο μπορεί να μας δώσει η ιστορία είναι ο ενθουσιασμός που ξεσηκώνει τις ψυχές μας… β. Αν με ρωτήσετε με ποιον μοιάζει αυτός εδώ ο λαός, θα σας απαντήσω. Είναι ολόιδιος με τους άλλους λαούς… γ. Η τύχη των Εθνών, σε οποιαδήποτε εποχή, εξαρτάται από τις ιδέες των νέων τους… δ. Τα μεγάλα έργα δεν μπορεί παρά να τα κάνουν οι νέοι…
Και το πιο επίκαιρο: «Μισώ σαν την αμαρτία κάθε αγυρτεία πολιτική, που οδηγεί στην αθλιότητα και στην καταστροφή πολλές χιλιάδες και εκατομμύρια ανθρώπους κάθε λαού…»
Παναγιωτης Καραμανωλης – Αντιναύαρχος (ε.α)
Εφαρμογή νόμων
Κύριε διευθυντά
Προσυπογράφοντας την επιστολή του κ. Σπύρου Τσάκου σχετικά με την εφαρμογή του νόμου για την απαγόρευση του τσιγάρου και όχι μόνον, θα ήθελα να προσθέσω ότι, κατά την προσωπική μου εκτίμηση, το χειρότερο όλων είναι η μεταλαμπάδευση στη νεολαία μας της συνέχισης της ανομίας. Δηλαδή η ίδια νοοτροπία (τ’ είχες Γιάν(ν)η, τ’ είχα πάντα).
Σχηματικά μπορούμε να πούμε ότι στη χώρα μας «λειτουργούν» δύο «εργοστάσια». Το ένα της παραγωγής νόμων σε 24ωρη βάση και το άλλο, με επιλεκτική λειτουργία, της εφαρμογής τούτων. Η εφαρμογή, δε, επαφίεται στον… πατριωτισμό του κάθε πατριώτη. Ενώ θα χρειαζόταν αυτό που είπε ο οξυδερκέστατος (πριν από 150 χρόνια παρακαλώ!) Ροΐδης: «Εις νόμος απαιτείται εις αυτήν την χώραν, ο οποίος να επιτάσσει την εφαρμογη όλων των υπολοίπων νόμων».
Κωστας Xατζης – Θεσσαλονίκη
Συμβούλια Ιδρύματος
Κύριε διευθυντά
Το άρθρο του συμμαθητή του κ. Μπαλτά και μέλους του Συμβουλίου Ιδρύματος (Σ.Ι.) του Πολυτεχνείου κ. Αντώνη Εφραιμίδη, προσφέρει εξαιρετικά ενδιαφέροντα στοιχεία, όπως ότι τα Σ.Ι. των ευρωπαϊκών και αμερικανικών πανεπιστημίων αποτελούν πυλώνα της Δυτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ο κ. Μπαλτάς θεωρεί προφανώς όλα τα μέλη των Συμβουλίων αυτών αφελή, αφού τέτοιους χαρακτηρίζει και τα εδώ μέλη των Σ.Ι. Αν δει κανείς ποιοι απαρτίζουν τα εδώ Σ.Ι. (μόνο ενδεικτικά, καθηγητές Odoni, Μπερτζεμάς, Νεχαμάς, Εφραιμίδης) θα καταλάβει ότι και αν δεν τα είχαμε, θα έπρεπε να τα συστήσουμε.
Μήπως θα έπρεπε να το ξανασκεφτεί σοβαρά;
Δημητρης Κωνσταντινου – Κηφισιά
Το ελληνικό χρέος
Κύριε διευθυντά
Oσο ο κ. Σόιμπλε από πολιτική ιδιοτέλεια και γερμανική «πειθαρχία» παραμένει αμετακίνητος, χωρίς ευρωπαϊκό όραμα, επιβάλλοντας τις παρωπίδες στη γερμανική κοινωνία και όσο εμείς δεν θέλουμε να πατάξουμε τη μεγάλη και μικρή διαφθορά και τη φοροδιαφυγή, τόσο θα ταλανίζεται ο ελληνικός λαός από την ύφεση και τον κίνδυνο της χρεοκοπίας. Δεν μπορεί να διαφεύγει την προσοχή κανενός πως επί σειρά δεκαετιών οι ιθύνοντες της Νομισματικής Ενωσης ανέχονταν τα χάλια της δημοσιονομικής καταστάσεως της χώρας μας. Εθελοτυφλούσαν δανείζοντας (για υποβρύχια, Λέοπαρντ, τανκς, ηλεκτρονικά συστήματα, φρεγάτες κ.τ.λ.,χ) μια ουσιαστικά χρεοκοπημένη χώρα για να εξασφαλίσουν, τουλάχιστον, την απασχόληση στη δική τους πατρίδα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο τα δανεικά επέστρεφαν πολλαπλάσια στους δανειστές, χωρίς να παράγουν ούτε το ελάχιστο έργο στην Ελλάδα.
Εθελουσίως παρέβλεπαν ότι το ελληνικό χρέος, που αποτελεί το 2% του ΑΕΠ της Ν.Ε., δεν εξυπηρετείται με υφεσιακά μέτρα. Με ανελέητους φόρους επεξέτειναν τη μιζέρια στον ελληνικό λαό ριψοκινδυνεύοντας την έξοδό μας από το ευρώ και τη χρεοκοπία του ελληνικού κράτους, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία.
Γι’ αυτό πολύς κόσμος διερωτάται «μήπως αλλού αποβλέπουν».
Με την ελπίδα ότι τελικά οι δανειστές μας θα ανατρέξουν στα αίτια του προβλήματος αναλαμβάνοντας το μέρισμα της ευθύνης που τους ανήκει ως επίσης ότι οι κυβερνώντες μας θα ανταποκριθούν στη διακαή προσδοκία της νεολαίας για ανάπτυξη μέσα από την παραγωγική εργασία, αναλαμβάνοντας το ανάλογο βάρος του προβλήματος, υποβάλλοντας αύριο στις Βρυξέλλες έναν πειστικό και αμετάκλητο πραγματοποιήσιμο κατάλογο για την εξυγίανση του κράτους και την ανόρθωση της κατεστραμμένης οικονομίας. Μια συμβιβαστική αλλά βιώσιμη λύση, μακριά από ψηφοθηρικούς διθυράμβους, που θα βοηθήσει να ξαναβρούμε τη χαμένη μας αξιοπρέπεια μέσα από την εργασία.
Στελιος Ιδομ. Κογχυλακης – Αθήνα
Οι μετοχές της ΕΤΕ
Κύριε διευθυντά
Δεν θα πω πάρτε τα χρήματά σας από τις τράπεζες και κρύψτε τα στα σεντούκια ή στείλτε τα στο… εξώτερον. Γιατί τα χρήματά μας τα ’χει ανάγκη η πατρίδα να χρηματοδοτήσει έργα, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας κ.λπ.
Αυτό έκανα κι εγώ: Είχα κάτι οικονομίες από τη σύνταξή μου και πήγα, στις 5-9-11, στην Εθνική Τράπεζα και αγόρασα μετοχές προς 2,95 ευρώ. Σήμερα, 11-2-15, η αξία της μετοχής είναι 0,11 ευρώ. Κύριε Βαρουφάκη, σήμερα έχω εξοικονομήσει (πάλι από τη σύνταξή μου) 6.500 ευρώ. Να τ’ αφήσω στο σεντούκι, να τα βάλω σε ξένη τράπεζα, ν’ αγοράσω μετοχές της Εθνικής ή να τα καταθέσω με ετήσιο τόκο 1 ευρώ;
Συμβουλέψτε με σας παρακαλώ. Εσείς (ή ο κ. Δραγασάκης) ξέρετε.
Κωστας Ροδιας
