Κύριε διευθυντά
Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος είναι ένας εξαιρετικά μορφωμένος δημοσιογράφος της «Καθημερινής» και ένας ένθερμος πατριώτης που γνωρίζει, όσο λίγοι, την ιστορία της πατρίδας μας. Σε κείμενό του στην «Καθημερινή» της 31/01 με θέμα «Το ρήγμα της Ανατολίας» έγραφε μεταξύ άλλων: (Α) Το 1777 ο Ρωσικός στόλος εγκατέλειψε τη χώρα μας με αποτέλεσμα να σφαγιασθούν οι εξεγερθέντες Eλληνες, (Β) Το 1821 ο τσάρος Αλέξανδρος Α΄ όχι μόνο δεν κουνάει το δακτυλάκι του για να καταπολεμηθούν οι Οθωμανοί, αλλά καθαιρεί τον Υψηλάντη και αποδεκατίζεται ο Ιερός Λόχος στο Δραγατσάνι. Και (Γ) Οι Ρώσοι ξεσηκώνουν για μια ακόμη φορά τους Eλληνες χριστιανούς κατά των Οθωμανών της Ηπείρου και της Θεσσαλίας, τους οποίους όμως βοήθησαν μόνο οι Γάλλοι που αποβιβάστηκαν στον Πειραιά, ενώ στην Αθήνα ξέσπασε χολέρα με εκατοντάδες θύματα. Τσάμπα μάγκες λοιπόν οι Ρώσοι. Στο τέλος του κειμένου του ο Τ.Θ. κάλεσε όσους γνωρίζουν παρόμοια ιστορικά γεγονότα (εγκατάλειψη των Eλλήνων από τη Ρωσία) να τα αποκαλύψουν.
Ανταποκρινόμενος λοιπόν στο ως άνω κάλεσμα, έχω να πω τα ακόλουθα: Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, οι Ρώσοι είχαν υποσχεθεί στους Eλληνες που αντιστάθηκαν γενναία κατά των Γερμανών ότι η χώρα μας θα ενταχθεί στην ομάδα των κρατών που απετέλεσαν το σοβιετικό καθεστώς των κουμουνιστικών χωρών της Ανατολικής Ευρώπης. Στη Σύσκεψη όμως της Γιάλτας, ο Στάλιν, ο Τσώρτσιλ και ο Ρούσβελτ μοίρασαν την Ευρώπη σε Ανατολική και Δυτική, παραχωρώντας ομόφωνα την Ελλάδα στη Δύση. Οι αντάρτες του ΕΛΑΣ όμως, παρά τη συμμαχική συμφωνία των νικητών του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οδήγησαν τη χώρα σε εμφύλιο πόλεμο για τέσσερα ακόμη χρόνια με χιλιάδες θύματα και από τις δύο πλευρές των ανταρτών και του εθνικού στρατού.
Είναι απαράδεκτος και επικίνδυνος τυχόν διχασμός του λαού σε φιλοευρωπαίους (που δέχονται τις απόψεις και τις συστάσεις των Ευρωπαίων συμμάχων μας και δανειστών μας) και σε αντιευρωπαϊστές, που επιδιώκουν την εφαρμογή κρατικοδίαιτων κοινωνικοοικονομικών μεθόδων διακυβέρνησης, που έχουν σήμερα εγκαταλειφθεί από όλες τις δημοκρατικές χώρες του κόσμου. Η χώρα μας δεν αντέχει σήμερα εμφύλιες συρράξεις (1946-1949) και καλό θα είναι να θυμόμαστε όλοι το τσιτάτο του Μαρξ: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα».
Αισιοδοξώ ότι στην κυβέρνηση θα επικρατήσει σοβαρότητα και ευθύνη, όπως υποχρεώθηκε να κάνει με τον διπλωματικό ελιγμό του υπουργού των Εξωτερικών (κοινώς κωλοτούμπα) στην Ουκρανία. Aλλωστε, οι Ρώσοι είναι ιστορικά αναξιόπιστοι.
Σταυρος Τσουκαντας – Πρώην Γεν. Δ/ντής ΥΠΑΝ
Τρόικα ή τριμερής ελεγκτική επιτροπή;
Κύριε διευθυντά
Η Ελλάδα ανέδειξε το εκρηκτικό πρόβλημα που επικρατεί στην Ευρωπαϊκή Eνωση, αλλά και γενικότερα στον κόσμο. Η τρόικα δεν μπορεί να λείψει ουσιαστικά, αλλά για ικανοποίησή μας, είναι ανάγκη να έρθει με κάποιο άλλο όνομα μια θεσμικά κατοχυρωμένη τριμερής ελεγκτική επιτροπή, που δικαιωματικά απαιτούν οι δανειστές μας.
Ο δικός μας αγώνας είναι ελληνικός και όλοι οι Eλληνες, αδιακρίτως κομματικών ή ιδεολογικών τοποθετήσεων, πρέπει να συνεργαστούμε σε μια ενδιάμεση συμφωνία διεκδίκησης χωρίς ακραίες μαξιμαλιστικές απαιτήσεις. Εάν όλοι μαζί κινηθούμε με συστηματική σπουδή και σοβαρή μελέτη, όπου ο καθένας έχει πρόσβαση, η επιτυχία είναι σίγουρη. Η διεθνής κοινότητα έχει ήδη παραδεχτεί την ακρότητα της λιτότητας, που επηρεάζει τους πάντες και εμποδίζει την ανάπτυξη που μακροπρόθεσμα θα βοηθήσει στη λύση του προβλήματος. Το «κούρεμα» έχει αποκλειστεί, γιατί είναι απαράδεκτο, όταν θίγει λαούς και οικονομίες που βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από εμάς. Τα χρέη μάς έχουν τοποθετήσει στην αδύνατη πλευρά. Αυτό απαιτεί πολλή περίσκεψη, χωρίς λεονταρισμούς. Aλλωστε είναι ποσά που δανειστήκαμε και σπαταλήσαμε απερίσκεπτα. Ωστόσο, η επέκταση αποπληρωμής των χρεών μας και η μείωση των επιτοκίων είναι κοινώς αποδεκτά αιτήματα και είναι δυνατόν με μελετημένες αλλά επίπονες διαπραγματεύσεις να γίνουν αποδεκτά. Ο χρόνος πιέζει. Η ρευστότητα έχει επικίνδυνα περιοριστεί. Επενδύσεις καθυστερούν και η ανάπτυξη φαίνεται να απομακρύνεται, προς το παρόν τουλάχιστον.
Δημ. Γ. Σμυρλης – Συντ/χος λυκειάρχης
Eλληνες στο ύψος των περιστάσεων
Κύριε διευθυντά
Οι εκλογές τελείωσαν και οι αντιπαραθέσεις πρέπει να στερέψουν επίσης. Είναι κατάλληλη η ώρα να σταθούμε ως λαός ενωμένος και να διεκδικήσουμε μια καλύτερη μοίρα για τα παιδιά μας από τους λαούς αλλά και τους πολιτικούς της Ευρώπης. Είμαστε σίγουρα ο πιο παλιός και ισχυρός δημοκρατικός κρίκος της ευρωπαϊκής οικογένειας και είναι σίγουρο ότι έτσι θα παραμείνουμε και μέσα από αυτό θα πορευτούμε. Ωστόσο, είναι η μεγαλύτερη και πιο κρίσιμη στιγμή, όπου για πρώτη φορά η χώρα μας θα διαπραγματευθεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το μέλλον της, αλλά και τη στροφή ολόκληρης της Ευρώπης σε μιαν άλλη τροχιά με κοινωνικό πρόσωπο και αλληλεγγύη προς τους λαούς που βρίσκονται υπό την ομπρέλα της.
Δεν διεκδικούμε μόνο και αποκλειστικά για εμάς, αλλά αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο πιο ανθρώπινο για όλες τις καταπιεσμένες κοινωνικά τάξεις ανά τη Γηραιά Hπειρο. Πρέπει, για να έχουν ισχύ τα επιχειρήματά μας, να συμφωνήσουμε όλοι μαζί και να τα στηρίξουμε όλοι μαζί. Δεν χωράνε σε αυτή την πρώτη και τελευταία διαπραγμάτευση κομματικές σκοπιμότητες. Aστοχες, μίζερες και καταδικαστέες θα είναι προσωπικές στρατηγικές, κατακριτέες και ιστορικά ξεπερασμένες θα είναι πάσης φύσεως μικροπολιτικές τακτικές!
Βαρύ το φορτίο για τους Eλληνες, που καλούνται για ακόμη μία φορά στην Ιστορία να δώσουν αυτόν τον υπέρτατο αγώνα… Τον αγώνα του δικαίου από την πλευρά του ασθενέστερου! Ας θυμηθούμε τον βασιλιά Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, ας αναλογιστούμε τους στρατηγούς Μιλτιάδη και Περικλή και ακόμη πιο πολύ τον νεότερο βασιλιά, στρατηγό Αλέξανδρο.
Θέλω να εκφράσω την προσωπική μου άποψη ότι η διαπραγμάτευση αυτή δεν είναι ευθύνη μόνο της σημερινής κυβέρνησης. Οι περιφερειάρχες, οι δήμαρχοι, οι βουλευτές και οι θεσμικοί φορείς των νομών πρέπει να αναλάβουν ενεργό ρόλο στη στήριξη των ελληνικών θέσεων. Τις ημέρες που διανύουμε, θα πρέπει όλοι οι Eλληνες εντός και εκτός της χώρας μέσα από το Διαδίκτυο να δώσουμε τη μάχη μας. Αν καταφέρουμε αυτό, τότε άσχετα με το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης είναι σίγουρο ότι οι Ελληνες θα ξαναγράψουν Ιστορία!
Μαριος Ξηρομεριτης – Χειρουργός ουρολόγος-δημοτικός σύμβουλος Λαρισαίων
Διευκρινίσεις
Κύριε διευθυντά
Με πολύ μεγάλη έκπληξη διάβασα το άρθρο της κ. Μ. Πουρνάρα στο φύλλο της εφημερίδας σας της Πέμπτης 5 του τρέχοντος μηνός, το οποίο αναφερόταν στην τελευταία μου έκθεση στην Πινακοθήκη Γκίκα (Μουσείο Μπενάκη). Η συνεργάτις σας αναφέρει την ηλικία μου (88), και πιο κάτω την ημερομηνία γέννησής μου (1920). Ακολούθως, αναφέρει ότι η εν λόγω έκθεσή μου εμπνεύσθηκε από τις παρούσες διεθνείς πολιτικές συγκυρίες. Εάν όμως είχε επισκεφθεί την έκθεσή μου θα είχε συνειδητοποιήσει ότι τα έργα μου δημιουργήθηκαν ήδη από την περίοδο 2011, όταν οι σχετικές αντιπαραθέσεις δεν ήταν καν τόσο φανερές. Είναι βεβαίως γνωστό ότι πολυάριθμοι ζωγράφοι εμπνεύσθηκαν από τη ναυμαχία της Ναυπάκτου. Θα ήθελα, τέλος, να αναφερθώ στην τελευταία παράγραφο του άρθρου της: «Και μια τοποθέτηση για τους Eλληνες: «Κακομαθημένοι με πολλά κόμπλεξ…»). Για κανένα λόγο δεν θα ήθελα να δώσω μαθήματα στους συμπατριώτες μου, ειδικά αυτήν την περίοδο που η χώρα μου περνά τόσο δύσκολες στιγμές. Τέλος, όταν έγραψε αυτό το άρθρο η κ. Πουρνάρα δεν είχε επισκεφθεί την έκθεσή μου και στηρίχθηκε αποκλειστικά σε μια παλιότερη συνέντευξή μου προς αυτήν που δημοσιεύθηκε το 2007 στην εφημερίδα σας στο πλαίσιο της αναδρομικής έκθεσής μου στο Μουσείο Μπενάκη (κτίριο Πειραιώς).
Α. Πιερρακος
