Κύριε διευθυντά
Είναι γεγονός πως την τρομακτική περίοδο που η Βασιλεύουσα ψυχομαχούσε, περικυκλωμένη από εκείνους που τελικά την κατέκτησαν και εσωτερικά διαμελισμένη πολιτικά, θεολογικά και κοινωνικά, ο τότε δυτικός κόσμος κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου, νομίζοντας ότι είχε την πολυτέλεια της επιβολής των πρωτείων, των διαιρέσεων, της άσκησης ιδιοτελειών και εγωκεντρικών πολιτικών. Μόνο που ένα πρωί η νοθρή Δύση ξύπνησε βίαια γιατί το επεκτατικό Ισλάμ έκανε πια βόλτες έξω απ’ τη Βιέννη και ονειρευόταν την παγκόσμια κυριαρχία «διά του ξίφους, επί δικαίων και αδίκων». Ευτυχώς ευδόκησε ο Θεός και οι περιστάσεις να σταματήσει αυτή η λαίλαπα και βρέθηκαν οι δυτικοί ηγέτες που τόνισαν προς κάθε κατεύθυνση και με κάθε μέσο πως σε όλα υπάρχουν όρια και όποιος τα ξεπερνάει πληρώνει τα δέοντα τιμήματα.
Σήμερα, στο όνομα του «ιερού πολέμου» (τζιχάντ) ο δυτικός μας πολιτισμός απειλείται ξανά και ευθέως. Εκστρατεία τρόμου ατόμων φανατικών και σίγουρα ιδιοτελών, τα οποία επιδιώκουν την ανατροπή και εξαφάνιση του δυτικού πολιτισμού. Εκμεταλλεύονται το πνεύμα επιείκειας του νομικού δυτικού πολιτισμού και των δημοκρατικών ιδεωδών για να εγκαθιδρύσουν την παγκόσμια θεοκρατική δικτατορία των ονείρων άλλων εποχών, που η Δύση μπορεί να τις ξεπέρασε, όμως αποδεικνύεται πως οι θιασώτες θρησκευτικών φονταμενταλισμών τις έχουν πάντα στον νου τους.
Τότε η Δύση κατάφερε να αποτρέψει τον κίνδυνο και ελπίζουμε πως τώρα θα σοβαρευτεί και θα δει κατάματα τη φρικτή πραγματικότητα. Δεν είναι ώρα να ασχολείται η Δύση μόνο με τα λογιστικά μπακαλοτέφτερα, που την κατάντησαν ένα απέραντο φρενοκομείο αριθμών και λογαριασμών, όπου η σάρκα τρώει τη σάρκα, ο χριστιανός μασάει τον χριστιανό και το χρήμα έγινε ο κυρίαρχος δυνάστης μιας κολασμένης καθημερινότητας. Αυτά βλέπουν οι θεοκρατικοί ολοκληρωτιστές και προσφέρουν αντ’ αυτών τη βία σαν απελευθέρωση, την υποδούλωση σαν μορφή ελευθερίας και την εκρίζωση κάθε δυτικής αξίας σαν απαίτηση θεότητας. Μάλλον μέσα στα δυτικά σπλάχνα γεννήθηκε η βαρβαρότητα των επανεμφανιζόμενων μεσαιωνικών μεθόδων του «ιερού πολέμου» και με απαξιωτικές προς τον άνθρωπο συμπεριφορές δυτικών γραφειοκρατών ενισχύθηκαν οι τάξεις μαχητών που νομίζουν ότι είναι «επίλεκτοι». Αν η Δύση δεν ξαναβρεί τις αξίες της και δεν ενεργοποιήσει τις δυνάμεις για την προστασία τους, θα μας βάλει στη περιπέτεια να ξαναζήσουμε ως ανθρωπότητα ώρες σκότους. Εκτός κι αν μέσα στις δυτικές τάξεις κάποιοι στο όνομα του κέρδους έχουν ήδη ανοίξει τις «κερκόπορτες». Πόσο ακόμη αίμα χρειάζεται να χυθεί για να ξυπνήσει ο δυτικός πολιτισμός; Ας το χωνέψουμε, τα άτομα που υπηρετούν τον «ιερό πόλεμο» δεν πιστεύουν στις δυτικές αξίες μας. Δεν είναι ώρα για ψυχαναλύσεις και αναλυτικές συζητήσεις για δημοσιότητα. Η Δύση καλείται και προκαλείται σε «πεδίο τιμής». Θα πάει είτε της αρέσει είτε όχι. Γι’ αυτό ας φροντίσει να νικήσει. Διαθέτει τα μέσα και ας βρει το σθένος να το πράξει.
Ιωαννης Α. Μελισσειδης – Δρ Νομικής – συγγραφέας
Περί πομφολύγων
Κύριε διευθυντά
Ο κ. Τάκης Θεοδωρόπουλος στο άρθρο του στην «Κ» της 31-12-2014 γράφει (προς το τέλος): «Υπάρχει και η γλώσσα του πομφόλυγα…». Στην αρχαιότητα η λέξη «πομφόλυξ» ήταν γένους θηλυκού (η πομφόλυξ, της πομφόλυγος). Λογικό είναι η πομφόλυξ, διά μέσου των αιώνων να μην άλλαξε «φύλο» αλλά μόνον κατάληξη. Ετσι, στις ημέρες μας η πομφόλυξ έγινε η πομφόλυγα (της πομφόλυγας) και όχι ο πομφόλυγας (του πομφόλυγα). Κάνω λάθος;
Γεωργιος Τολης – Καρδιοχειρουργός
Δημοτικά ιατρεία
Κύριε διευθυντά
Με αφορμή την έρευνα του κ. Μ. Τσιμιτάκη με τίτλο «Τα κοινωνικά ιατρεία αναζητούν ταυτότητα», που δημοσιεύτηκε στην «Κ» την Κυριακή 4 Ιανουαρίου, επιτρέψτε μου να σημειώσω τα εξής:
– Τα πρώτα δύο δημοτικά ιατρεία ίδρυσε την περίοδο 1925-29 ο δήμαρχος Σπ. Πάτσης και όχι ο Σπ. Μερκούρης, όπως αναφέρει το δημοσίευμα. Την αμέσως επόμενη περίοδο (1929-34) ο δήμαρχος Σπ. Μερκούρης τα αύξησε σε έξι, για να φθάσουν στη δεκαετία του ’50 σε 15, με συνεχώς διευρυνόμενες δραστηριότητες.
– Στη συνέχεια ο θεσμός ατόνησε και τα δημοτικά ιατρεία ιδρύθηκαν εξ υπαρχής από τον Μιλτιάδη Εβερτ αμέσως μόλις ανέλαβε δήμαρχος Αθηναίων (1987). Στόχος ήταν η ίδρυση ενός δημοτικού ιατρείου, πολυϊατρείου για την ακρίβεια, σε κάθε ένα από τα 7 Δημοτικά Διαμερίσματα. Και ο στόχος επετεύχθη παρά τις αντιδράσεις, πολλές φορές έντονες, που υπήρξαν τόσο από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όσο και από κάποιους ιατρούς που προσήγγιζαν το θέμα με κοντόφθαλμες λογικές. Η λειτουργία τους ανταποκρίθηκε στις ανάγκες των δημοτών αρχικά και στη διαδρομή του χρόνου των κατοίκων της πρωτεύουσας, κυρίως των για διαφόρους λόγους ανήμπορων.
– Στη σημερινή δύσκολη εποχή που βιώνει ο τόπος πρώτιστο μέλημα των αυτοδιοικητικών φορέων, καθενός χωριστά αλλά και των συλλογικών τους οργάνων, πρέπει να είναι η ποιοτική αναβάθμιση και η διεύρυνση των κοινωνικών δομών με έμφαση στην υγεία. Σε αυτή την κατεύθυνση, που αποτελεί μονόδρομο αν πραγματικά θέλουμε να βοηθήσουμε τον δοκιμαζόμενο πολίτη, δεν βοηθούν ούτε η συνεχής μείωση των δαπανών που διατίθενται στην Αυτοδιοίκηση για τον σκοπό αυτό ούτε βέβαια αθεμελίωτες επικρίσεις, που ελάχιστη σχέση έχουν με την πραγματικότητα, όπως αυτές που προβάλλονται στο έγχρωμο πλαίσιο του σχετικού δημοσιεύματος. Ο υποτιθέμενος ειδικός αντί να αναλίσκεται σε απαξιωτικούς σχολιασμούς πιο χρήσιμο θα ήταν να συνεισέφερε με συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις στις αναγκαίες βελτιώσεις του συστήματος των δημοτικών ιατρείων.
Αυτό έχουν ανάγκη οι δημότες.
Λεωνιδας Ν. Κουρης – τ. δήμαρχος Αθηναίων
Ο νέος νόμος για την έρευνα
Kύριε διευθυντά
Επισκιαζόμενος από τις πολιτικές εξελίξεις, ψηφίστηκε πριν από λίγες ημέρες ένας νόμος (ν. 4310/2014) που καθορίζει το πλαίσιο αλλά και υποδεικνύει εμμέσως τη φιλοσοφία που θα διέπει την επιστημονική ερευνητική δραστηριότητα στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια. Πέρα από τις συζητήσεις περί εργασιακών δικαιωμάτων και πολιτικών σκοπών, ο νόμος αυτός πλήττει, πιστεύω, την ιδέα της επιστήμης ως αυτοδύναμου και υψηλού πνευματικού αγαθού, καθώς εκφράζει σε αρκετά σημεία την τάση να την εκφυλίσει σε απλό εργαλείο παραγωγής άμεσα εμπορεύσιμων προϊόντων. Περιφρονεί δηλαδή την προσφιλή σε όλους τους επιστήμονες-ερευνητές άποψη ότι ένα σημαντικό επιστημονικό επίτευγμα, θεωρητικό ή τεχνολογικό, εκτός και πάνω από οποιαδήποτε καλοδεχούμενη εμπορική χρήση του, έχει την αυτοτελή αξία για τον πολιτισμό που έχει και ένα έργο τέχνης. Την ιδέα δηλαδή ότι ο υπέρτατος σκοπός της επιστήμης είναι η εξιχνίαση των νόμων της φύσης και η μέθεξη στη γνώση.
Οι κοινωνίες του παρελθόντος που είδαν την επιστημονική έρευνα με καθαρά εργαλειακό τρόπο αγνοώντας την πνευματική της διάσταση, εκφυλίστηκαν σε θεοκρατικό κυρίως σκοταδισμό αφενός, αλλά και η ίδια η τεχνική τους ικανότητα σύντομα εξέλιπε, ελλείψει μιας γνησίως επιστημονικής κοσμοθεώρησης που να την τροφοδοτεί με ιδέες. Από μια παρόμοια εξέλιξη δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι είμαστε εσαεί θωρακισμένοι. Η Ελλάδα ακολουθεί βεβαίως σε αυτό το ζήτημα την επικρατούσα διεθνώς τάση, κινδυνεύει όμως να διεκδικήσει και εδώ μία αρνητική πρωτοπορία, υπερβάλλοντας. Ο εν λόγω νόμος έχει και αρκετά καλά στοιχεία και μπορεί να λειτουργήσει επ’ ωφελεία. Οφείλει όμως η ερευνητική κοινότητα αλλά και το ευρύτερο κοινό, που διαισθητικώς σέβεται την επιστήμη ως κάτι περισσότερο από κλάδο του εμπορίου, να επαγρυπνεί σε σχέση με πιθανές ακραίες ερμηνείες του.
Δρ Εμμανουηλ Γ. Σαρειδακης – Ερευνητής Γ ΕΚΕΦΕ «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ», Επίτιμος ερευνητής (Honorary Research Fellow) Ιατρικής Σχολής Imperial College London
«Ευρώπη, Ναι!»
Κύριε διευθυντά
Σ’αυτές τις τόσο δραματικά κρίσιμες εκλογές της 25/1/15, θα έπρεπε όλα τα κόμματα, πλην Χ.Α., ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, να κατέβουν μαζί σε ένα ενιαίο κόμμα, παραμερίζοντας, και οι αρχηγοί και τα μέλη τους, τα προσωπικά οφέλη και τις φιλοδοξίες, αποδεικνύοντας μόνον έτσι ότι βάζουν το συμφέρον της Ελλάδας πάνω από το δικό τους!
Με ισχυρή αυτοδυναμία το κόμμα αυτό, σε 4 χρόνια, θα ξεπερνούσε τον κάβο της τρικυμίας και μετά, σε ηρεμία και νηφαλιότητα, θα ξεπηδούσαν τα καινούργια κόμματα να διεκδικήσουν την εμπιστοσύνη του λαού και θα ήταν τότε μόνο άξια της εμπιστοσύνης και εκτίμησης του λαού αυτού.
Αυτό το κόμμα θα γινόταν φάρος και οδηγός για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες του Νότου και παράδειγμα για όλη την Ευρώπη και όχι το εμπρηστικό κόμμα του κυρίου Τσίπρα!
Ονομα του κόμματος αυτού;
«Ευρώπη, Ναι!»
Εστερ Γαττου
