Κύριε διευθυντά
Ερωτήματα προκαλούν οι ανώνυμες πληροφορίες του πρακτορείου Reuters ότι «η Ευρωζώνη συζητά την αλλαγή, για την περίπτωση της Ελλάδας, της διαδικασίας ελέγχου των μνημονιακών της υποχρεώσεων με ουσιαστικό παραμερισμό της τρόικας. Δεν διευκρινίζεται αν υπήρξε αίτημα, προς τούτο, από την ελληνική κυβέρνηση. Επιτρέψτε μου να αναφέρω μερικά:
1. Γιατί αυτή η εξαίρεση για την Ελλάδα όταν η Ευρωζώνη αρνήθηκε πρόσφατα να ικανοποιήσει ένα, κατά βάση, παρόμοιο αίτημα της Πορτογαλίας με το εύλογο επιχείρημα ότι οι κανόνες ισχύουν για όλους;
2. Αν η αλλαγή στη διαδικασία –και στην επιτήρηση– δεν οδηγήσει σε γρήγορη ανάπτυξη αλλά σε νέο δανεισμό, ποιοι θα είναι οι δανειστές και με ποιους όρους;
3. Αν λόγω δυσκολιών στην εξεύρεση δανειστών προκύψει αντιδικία μεταξύ των κυβερνήσεων –και των λαών– της Ευρωζώνης και εξωθηθεί η Ελλάδα σε εγκατάλειψη του ευρώ; Δεν θα σημάνει αυτό την καταστροφή όλων αυτών που, με τις θυσίες του ελληνικού λαού και την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων εταίρων μας, έχουμε επιτύχει;
Οι οποιεσδήποτε απαντήσεις σε ερωτήματα όπως τα παραπάνω –και άλλα τινά παρόμοια– παραπέμπουν σε άλλα ερωτήματα, όπως ποιος και για ποιο λόγο εξυπηρετείται από συζητήσεις σε θέματα που, για την Ευρωζώνη, έπαψαν να υπάρχουν. Θεωρίες συνωμοσίας θα πουν μερικοί· ίσως, αλλά αξίζει να μας απασχολήσουν έστω και αν καταλήξουμε στην απόρριψή τους. Η αιτιολόγηση της απορρίψεως εξυπηρετεί την επιτακτική ανάγκη που έχουμε για βελτίωση των επιδόσεών μας σ’ αυτόν τον τομέα.
Ραφαηλ Παπαδοπουλος – Ομότιμος καθηγητής Θερμοδυναμικής
