Κύριε διευθυντά
Με βάση τις ίδιες τις καταστατικές διατάξεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (άρθρ. 6) μια χώρα, προκειμένου να εξασφαλίσει οικονομική βοήθεια από τον οργανισμό αυτό, υποχρεούται να υποβάλει μία επιστολή προθέσεων (Letter of Intent) περιγράφοντας τις πολιτικές που θα εφαρμόσει προκειμένου να εγκριθεί το σχετικό αίτημά της (βλ. σχετικά την εξαιρετική ανάλυση της Cheryl Payer, The Debt Trap: International Monetary Fund and the Third World. Monthly Review Press, 1975). Η Ελλάδα, με τις υπογραφές Σαμαρά, Στουρνάρα και Προβόπουλου, υπέβαλε το σχετικό αίτημα (Letter of Intent) διαβεβαιώνοντας την κ. Λαγκάρντ, ως υπεύθυνη αποδέκτρια του σχετικού εγγράφου, για τις πολιτικές που προτίθεται να ακολουθήσει προκειμένου να εξασφαλίσει την αιτούμενη χρηματοδότηση. Τονίζεται μάλιστα στο έγγραφο «πως η κυβέρνηση είναι έτοιμη να πάρει οποιαδήποτε μέτρα θα χρειασθούν ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι αν οι συνθήκες μεταβληθούν».
Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι πως το σχετικό έγγραφο υπεβλήθη από την οικονομική –αλλά και πολιτική– ηγεσία της χώρας την ίδια ώρα που οι ίδιοι διαβεβαίωναν την ελληνική κοινωνία πως «έσχιζαν τα Μνημόνια» και πως «δεσμεύσεις τέλος». Η σχετική αξιοπιστία βγάζει μάτια και ο καθένας κατανοεί πώς βλέπουν τις ελληνικές ελίτ στο εξωτερικό.
Ανδρεας Ανδριανοπουλος – Δ/ντής Ινστιτούτου Διπλωματίας και Διεθνών Εξελίξεων, πρ. Υπουργός
