Κύριε διευθυντά
Για να γίνουν ένα εκπαιδευτικό σύστημα μέσης εκπαίδευσης και ένας τρόπος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση άριστα και αδιάβλητα, χρειάζονται αλλαγές ριζικές και ρηξικέλευθες. Αλλαγές που να μην αφήνουν την παραμικρή χαραμάδα ανοιχτή για αλλοίωση του αξιοκρατικού και του αδιάβλητου. Θα πρέπει επίσης να υπάρχουν νόμοι που να διασφαλίζουν την ισονομία μεταξύ όλων των μαθητών.
Θα πρότεινα την αύξηση της μέσης εκπαίδευσης από τρία χρόνια σε τέσσερα, εκ των οποίων τα τρία χρόνια θα είναι για την απόκτηση του απολυτηρίου και το τέταρτο προπαρασκευαστικό έτος για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Βεβαίως χωρίς το απολυτήριο δεν θα μπορεί κανείς να εγγραφεί στο προπαρασκευαστικό έτος, όμως και ο βαθμός του απολυτηρίου δεν θα παίζει κανένα ρόλο στην εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η βαθμολογία της κάθε τάξης θα πρέπει να αποτελείται κατά 50% από τον βαθμό του καθηγητή (προφορικό και πρόχειρου γραπτού διαγωνίσματος) και κατά 50% από τον βαθμό πανελλαδικών εξετάσεων που θα γίνονται στο τέλος κάθε χρονιάς.
Στο προπαρασκευαστικό έτος, τα μαθήματα θα πρέπει να είναι μειωμένα και στοχευμένα. Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο η άποψη, οι πανελλαδικές στο προπαρασκευαστικό έτος να γίνονται δύο φορές. Ο μαθητής ξέροντας ότι ο βαθμός της πρώτης εξέτασης θα προσμετρείται μόνον αν είναι καλύτερος από τη δεύτερη, θα είναι απαλλαγμένος από το άγχος. Δεν θα πρέπει να υπάρχει συμμετοχή βαθμού του καθηγητή, προφορικού ή γραπτού πρόχειρου διαγωνίσματος. Θα μπορούσε για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση να λαμβάνονται υπόψη και οι βαθμοί των Πανελλαδικών και των τριών τάξεων του Λυκείου, ώστε η πορεία ενός μαθητή να μην κρίνεται μόνον από μία εξέταση. Η δε αναβάθμιση του Λυκείου θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη, διότι ποιος μαθητής δεν θα διαβάζει τα μαθήματα του Λυκείου, αφού και από τον βαθμό των Πανελλαδικών σε αυτά θα εξαρτάται η εισαγωγή του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; Εκπτωση δε στα μαθήματα του Λυκείου δεν θα γίνεται χάριν της εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αφού θα υπάρχει το προπαρασκευαστικό έτος. Είμαι εναντίον της συμμετοχής του βαθμού των καθηγητών για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ώστε να μην υπεισέρχεται παράγων υποκειμενικότητας, να διασφαλιστεί η σχέση μαθητή-καθηγητή και να μην υπάρχει κίνητρο για χρηματισμό και πιέσεις από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον προς τους εκπαιδευτικούς. Επί υπουργίας Αντώνη Τρίτση, του απηύθυνα επιστολή προκαλώντας τον για την κατάργηση της συμμετοχής του βαθμού των καθηγητών, εξηγώντας του και τους λόγους. Ο Αντ. Τρίτσης έστειλε επιστολή στους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων όλης της Ελλάδος και η συντριπτική πλειοψηφία των απαντήσεων ήταν να καταργηθεί. Επαναφέρθηκε δυστυχώς από τον κ. Αρσένη, σήμερα όμως δεν είναι σε ισχύ.
Σχετικά με τις Πανελλαδικές Εξετάσεις μετά τη διαβεβαίωση του κ. υπουργού ότι δεν θα καταργηθούν και ότι θα γίνονται δύο φορές και με τον τρόπο που είπε, λίγα πράγματα θα είχα να προσθέσω. Απλά ότι αν καταργούνταν, θα ήταν ένα πλήγμα για την αξιοπιστία και τη διαφάνεια του συστήματος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Το 2009 η πλειοψηφία των καθηγητών πανεπιστημίου, των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης, των γονέων, των μαθητών και γενικότερα της κοινής γνώμης, ήταν υπέρ της κατάργησης των Πανελλαδικών. Το να είναι κανείς υπέρ της κατάργησης των Πανελλαδικών και ταυτόχρονα εναντίον της συμμετοχής του βαθμού των καθηγητών εμπεριέχει μία αντίφαση. Με μεγάλη μου ικανοποίηση διαπιστώνω ότι σήμερα όλοι οι παραπάνω είναι κατά της κατάργησης των Πανελλαδικών και κατά της επαναφοράς της συμμετοχής του βαθμού των καθηγητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Θυμάμαι πως Σπηλιωτόπουλος και Διαμαντοπούλου σε τηλεοπτικό σταθμό, όπου είχαν προσκληθεί, είχαν συμφωνήσει απόλυτα στην κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Στενοχωρηθείς αφάνταστα συνέταξα ένα άρθρο με τίτλο «Οι πανελλαδικές ασπίδα προστασίας των μη προνομιούχων Ελλήνων. Κακούργημα η κατάργησή τους».
Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στον τοπικό Τύπο του Βόλου στις 24-1-2009, αφού εν είδει επιστολής είχε αποσταλεί στον κ. Αρη Σπηλιωτόπουλο, υπουργό τότε Παιδείας, στις 16-1-2009, όπου τόνιζα:
«Η κατάργηση των Πανελλαδικών, κ. υπουργέ, θα είναι ένα κακούργημα και θα αποβεί εις βάρος των μη προνομιούχων Ελλήνων. Θα δημιουργηθεί μία νέα σχέση μεταξύ κυβέρνησης-καθηγητών πανεπιστημίου και φοιτητών. Μία νέα τάξη πραγμάτων. Θα δημιουργηθεί μία “νομενκλατούρα”, η οποία θα λυμαίνεται την Παιδεία και ο τζίρος της οποίας θα ξεπεράσει και αυτόν των ναρκωτικών». Ο υπουργός παρέπεμψε το θέμα στη σύνοδο των πρυτάνεων που έγινε στο Καρπενήσι, στην οποία και αποφασίστηκε η μη κατάργηση των Πανελλαδικών.
Σήμερα με τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, πολλές φορές, τις κορυφαίες θέσεις πολλών σχολών καταλαμβάνουν παιδιά αγνώστων γονέων, ενώ πολλά παιδιά πλουσίων και «επιφανών» αποτυγχάνουν. Αλλωστε αυτό είναι και η κορωνίδα της αξιοπιστίας των Πανελλαδικών. Επιπλέον θα πρότεινα να μην επιδιωχθεί μείωση των εισακτέων, ώστε να έχουν περισσότερα παιδιά πρόσβαση στη γνώση. Ακόμη και δεδομένης της ανεργίας που προκαλεί η δύσκολη οικονομική κατάσταση που περνάει η χώρα μας, είναι καλύτερα να εξάγουμε γιατρούς και μηχανικούς παρά εργάτες.
Γιαννης Τερψιαδης, Νέα Αγχίαλος Βόλου
