Είναι γνωστό ότι στην ελληνική γραμματική η γενική πτώση των ουσιαστικών και των κυρίων ονομάτων είναι διαφορετική από την ονομαστική, σε αντίθεση με την αγγλική γλώσσα, στην οποία η γενική σχηματίζεται μόνο με τη χρήση κατάλληλης πρόθεσης, χωρίς να αλλάξει η κατάληξη του ονόματος. Ο κανόνας αυτός δεν έχει αλλάξει. Παραβιάζεται όμως συνεχώς από ορισμένους δημοσιογράφους.
Πολλά από τα κύρια –γυναικεία συνήθως– ονόματα που προέρχονται από ευρωπαϊκές ή άλλες χώρες έχουν «εξελληνισθεί» στη χώρα μας, αποκτώντας ελληνική κατάληξη. Για παράδειγμα, το όνομα της Τερέζας και της Αγγέλας (υποκοριστικό του Αγγελική).
Αυτά πρέπει να ακολουθούν τον ελληνικό κανόνα και να κλίνονται κανονικά.
Διαβάζοντας στο φύλλο σας της 30ής Ιανουαρίου 2019 το «γράμμα» του αναγνώστη σας ιατρού κ. Αντώνη Παπαγιάννη, σχετικά με τη μη χρήση της γενικής ακόμη και στο συνηθέστατο στην Ελλάδα όνομα Αννα (της Αννας), αναρωτήθηκα αν επιθυμούμε να αλλάξουμε τους γραμματικούς μας κανόνες, παραβιάζοντάς τους κατάφωρα και ακολουθώντας τη γραμματική άλλων χωρών. Διάβασα επίσης στις ΕΠΙΛΟΓΕΣ (κινηματογραφικών ταινιών) για την αληθινή ιστορία της Ολγα(!) Χεπνάροβα και αναρωτήθηκα αν το όνομα Ολγα, που το θεωρώ ελληνικότατο και κλίνεται όπως όλα τα ελληνικά ονόματα –της Ολγας–, εξακολουθεί να είναι… ρώσικο και άκλιτο!
Η παραβίαση του ελληνικού κανόνα, που έχει γενικευθεί από ορισμένους δημοσιογράφους και εφαρμόζεται ευρύτατα, έχει γίνει αντιληπτή από όλους μας. Δεν έχει περάσει απαρατήρητη. Μήπως πρέπει να επέμβει η Ακαδημία Αθηνών ή όποια άλλη υπηρεσία είναι αρμόδια;
Ας πάμε και σε μία άλλη περίπτωση ανδρικού ονόματος. Στην περιοχή όπου κατοικώ λειτουργεί πρατήριο υγρών καυσίμων, που ανήκει, σύμφωνα με τις αποδείξεις, σε μία κυρία με πατρώνυμο του… Σπυρίδων!
Ας ξεχάσουμε την «καθαρευουσιάνικη» επιλογή «του Σπυρίδωνος». Ας διορθώσει τις αποδείξεις της αναφέροντας το όνομα του πατέρα της «…του Σπυρίδωνα».
Ολγα Ντινοπουλου, Αρχιτέκτων, Παπάγου
