Κύριε διευθυντά
Πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή με θέμα oδοιπορικό στα παράλια της Μικράς Ασίας ήταν μια εξαιρετική προβολή των μικρασιατικών ελληνικών περιοχών, ένα ευλαβικό προσκύνημα στις πανάρχαιες κοιτίδες και εστίες του Ελληνισμού, αλησμόνητες και χαμένες πλέον πατρίδες. Η ξεναγός έδωσε αρκετά πληροφοριακά στοιχεία για την ακμή και τα επιτεύγματα των σημαντικότερων πόλεων, έστω και με ελάχιστες παραλείψεις, π.χ. Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης, Αρτεμίσιον της Εφέσου και Ηρόστρατος, Αϊβαλί – Ηλ. Βενέζης, Φ. Κόντογλου κ.ά. Αναφερόμενη, όμως, στην περιοχή της Ιωνίας και στην πόλη Μίλητο, μία εκ των δώδεκα πόλεων της ιωνικής ομοσπονδίας, σε τρία σημεία της ξενάγησής της χρησιμοποίησε για τους Μιλησίους κατοίκους τη λέξη Μιλησαίοι (sic). Δεν μπορώ να μαντεύσω τον λόγο της παραποίησης του επίσημου ονόματος· είναι, όμως, σε όλους γνωστό, από τη σχολική μας ακόμη εκπαίδευση, ότι η Μίλητος, με τον περίφημο ναό του Διδυμαίου Απόλλωνος, γενέτειρα των φιλοσόφων Θαλή, Αναξίμανδρου, Αναξιμένη, των ιστορικών Κάδμου και Εκαταίου, του αρχιτέκτονα Ιπποδάμου, της συζύγου του Περικλή Ασπασίας κ.ά., υπήρξε ισχυρή εμπορική και ναυτική δύναμη, με πολλές αποικίες στον Εύξεινο Πόντο, και οι Μιλήσιοι κάτοικοί της, θαλασσοπόροι, έμποροι και επίζηλοι τεχνίτες, αναφέρονται σε όλα τα ιστορικά κείμενα, αλλά και στα σχολικά εγχειρίδια.
Αναστασιος Αγγ. Στεφος, Δ. Φ., Σύμβουλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ενωσης Φιλολόγων
